دوشنبه 2 اسفند 1395

محمدی، عباس

متولد: 1338 / تحصیلات: کارشناس کشاورزی / سوابق:‌ عضو هیات موسس انجمن کوهنوردان ایران، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان، فعال محیط زیست / تالیفات: مقالات علمی در زمینه محیط زیست در روزنامه‌ها و مجلات تخصصی و عمومی
  • رفتارهای متمدنانه در اعتراض به تخریب کوه کرکس

    - کوه کرکس که دامنه‌های آن در شهرستان‌های نطنز، شاهین‌شهر، و میمه قرار دارد، مانند تمامی کوه‌های کشور، در معرض انواع بهر‌ه‌برداری ناپایدار و کوته‌بینانه است. معدودی جوینده‌ی ثروت و شماری از مدیران دولتی که برایشان فقط افزایش درآمدهای شخصی و یا دادن آمار در زمینه‌ی «افزایش تولید در منطقه» اهمیت دارد، با برداشت‌ گسترده‌ی سنگ‌، این کوه زیبا را که تامین‌کننده‌ی آب چندین روستا و صفابخش باغ‌ها، کشتزارها و مراتع منطقه، و زیستگاه ده‌ها گونه‌ی گیاهی و جانوری است، بدل به یک معدن روباز کرده اند. طنز تراژیک قضیه این که کوه کرکس عنوان «منطقه‌ی حفاظت‌شده» هم دارد، اما می‌رود که بدل به برهوتی خالی از زندگی شود.

  • ورزش، محیط زیست، و ترامپِ خطرناک

    - مطابق «دستور اخلاقی» (Code of Ethics) مندرج در فصل دوم منشور المپیک، هر عضور جنبش المپیک بایدخود را «از هرگونه تاثیر سیاسی و تجاری و هرگونه ملاحظه‌ی مذهبی و نژادی، و دیگر شکل‌های تبعیض دور نگه دارد». طبق ماده‌ی یک اساسنامه‌ی کمیته‌ی ملی المپیک جمهوری اسلامی ایران (مصوب 19 تیر 1373) این کمیته «سازمانی است مستقل، غیرانتفاعی، دارای استقلال مالی و دور از هرگونه گرایش نژادی، مذهبی، سیاسی،...».

  • قتل در خیابان‌ها و یک درخواست پیگیری

    - آلودگی هوای شهرهای بزرگ ایران «مسبب» دارد؛ به نظر می‌رسد کسانی که به جای اولویت دادن به سامانه‌ی شدآمد همگانی، به نفع شرکت‌های بزرگ خودروساز و واردکننده‌ی خودرو، بیشترین بخش از بودجه‌ی شهر‌ را به ساخت بزرگراه و تونل اختصاص می‌دهند، و از سوی دیگر با جانمایی نادرست برج‌های ساختمانی سبب بسته شدن راه تبادل هوا از سمت کوهستان یا سمت بادخیز شهر شده اند، نقش اصلی را در این آلودگی مرگبار دارند. بدیهی است که در این مورد، چند مسبب دیگر هم می‌تواند وجود داشته باشد.

  • فاجعه‌ ساختمان پلاسکو، نمودی از «بی‌اقتداری»

    - مرگ شماری از هم‌میهنان، به‌ویژه آتش‌نشانان جان‌برکف، و از میان رفتن یکی از نمادهای قدیمی شهر تهران و صدها میلیارد تومان سرمایه، بغض در گلوی هر ایرانی نشانده است. امروز، نه وقت مقصریابی است و نه زمان متهم‌سازی و نه هنگام ارزیابی کارشناسانه... . امروز فقط باید سپاسگزار و همراه همه‌ی کسانی باشیم که در این سرمای زمستان و با وجود تمام مشکلات، در کار نجات جان انسان‌ها و سرمایه‌های کشور بوده و هستند.

  • حامی پرندگان مهاجر باشیم

    - کوشان مهران و عباس محمدی- در منطقه‌ی فریدونکنار مازندران، دو پدیده‌ی متضاد به چشم می‌خورد: از یک‌سو حضور زمستانه‌ی هزاران پرنده‌ی مهاجر و انسان‌های حامی این مخلوقات زیبا و دورپرواز، و از سوی دیگر صیادانی که به نظر می‌رسد (دست‌کم در این ده ساله‌ی اخیر) صید پرنده را از حد سنتی که برای گذران یک زندگی ساده لازم بود، بس فراتر برده و به یک تجارت بزرگ بدل ساخته اند. چگونه می‌توان هم‌زیستی پایدار انسان و حیات وحش را دوباره شکل داد؟

  • کوه بهرآسمان و تهدید معدن

    - تردیدی نیست که وضعیت محیط زیست ایران خراب است! در این میان اما، وضع کوه‌های کشور بسی نگران‌کننده‌تر از دیگر محیط‌های طبیعی است؛ چندین دهه است که از چَرای مفرط دام که رمق این آبخیزهای حیاتی را گرفته است می‌گویند، اما گذشته از آن که چرا بیشتر شده، انواع طرح‌های «توسعه» نیز به شکل بی‌رحمانه و ویرانگری به جان «برج‌های آب» کشور افتاده اند.

  • شب چله‌ محیط زیستی

    - شب چله، مانند بسیاری از دیگر رسم‌ها و جشن‌های ایرانی، با طبیعت و پدیده‌های طبیعی پیوند دارد. در آیین‌های ایرانی، گردش زمین و رخ دادن اعتدال‌های بهاری و پاییزی، آغاز روزهای بلندترِ سال (از ابتدای زمستان)، نکوداشت روشنایی، طلب باران، شکرگزاری برای فرارسیدن گاهِ برداشت محصول، و مانند این‌ها، همگی انگیزه‌هایی برای برگزاری جشن بوده است.

  • محیط زیست و سینما؛ با نگاهی به فیلم مادرکُشی

    - از حدود ده سال پیش (یعنی از زمانی که پایان ساخت سد سیوند نزدیک می‌شد) نقد پروژه‌ی سدسازی در ایران، در فضای عمومی کشور جدی شد. از آن زمان، هزاران یادداشت و خبر و مقاله درباره‌ی اثرات منفی سدسازی بر منابع آبی و محیط زیست کشور نوشته شده که نتیجه‌ی آن‌ها این بوده که دیگر کسی نمی‌تواند باافتخار و بی‌دغدغه درباره‌ی مسدود کردن مسیر رودخانه‌های پرخروش سخن‌سرایی کند. اما، فیلم مادرکُشی به کارگردانی کمیل سوهانی را می‌توان اثری خواند که به تنهایی بیش از بسیاری از مقاله‌های منتقدانه، چشم‌ها را به واقعیت تلخ سدسازی باز کرده است.

  • روز جهانی کوهستان و جشنواره‌ کوه‌نوشته‌ها

    - کوه‌ها نه تنها زاینده‌ آب، بلکه به خاطر شرایط متفاوت اقلیمی که در ترازهای ارتفاعی و در چین و شکن دامنه‌های خود دارند، زادگاه گونه‌های متنوع گیاهی و جانوری نیز هستند. این تنوع زیستی، به همراه گوناگونی سیمای محیط های کوهستانی، پدید‌آورنده‌ محیط زیست‌هایی غنی با چشم‌اندازهای پرجاذبه است. کوه‌ها، سرزمین قوم‌های گوناگون و بستر تنوع فرهنگی، همچنین از بزرگ ترین و مهم‌ترین تفریحگاه‌های انسانی هستند.

  • صُفّۀ اصفهان، گرفتار در چنگال شهرداری!

    - با چنین پیشینۀ گرانسنگی که کوهستان در فرهنگ ما دارد، جای شگفتی است که چگونه مدیران کشور این‌همه حرمت‌شکنی‌ را بر کوه‌های این سرزمین روا می‌دارند!