جمعه 2 تیر 1396

محمدی، عباس

متولد: 1338 / تحصیلات: کارشناس کشاورزی / سوابق:‌ عضو هیات موسس انجمن کوهنوردان ایران، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان، فعال محیط زیست / تالیفات: مقالات علمی در زمینه محیط زیست در روزنامه‌ها و مجلات تخصصی و عمومی
  • کوهِ شاهوار را بدل به کانون گردوغبار نکنید

    - کوه شاهوار به ارتفاع 3940 متر در شمال غربی شهر شاهرود (استان سمنان، هم‌مرز با استان گلستان) قرار دارد. معدن بوکسیت که در یک جبهه از این کوه (در بالادست روستای تاش) فعال است، به شکل بسیار بی‌ضابطه‌ای که مشابه آن را در هیچ یک از معدن‌های کشور ندیده‌ام، در حال تخریب این کوهستان است.

  • هم‌میهن، امضا کن... همه با همیم!

    - با اظهار هم‌دردی با بازماندگان حمله‌‌های مسلحانه‌ی 17 خرداد تهران؛ آشوبی که ناشی از جنگ‌افروزی‌های سرمایه‌سالارانِ زورمدار جهان و آزمندی‌های بی‌پایان و بی‌تدبیری‌های سران منطقه است، و بی‌ارتباط با تباهی زیست‌محیطی «میان‌رودان» هم نیست... .

  • با طبیعت باشیم!

    - 15 خرداد (5 جون) روز جهانی محیط زیست است. تشکیلات مسوول برگزاری این روز (وابسته به سازمان ملل) هدف از تعیین این شعار را تشویق مردم به برگزاری برنامه‌های طبیعت‌پیمایی برای دیدن و لمس کوه و دشت یا برقرار ساختن ارتباط با طبیعت، اگرچه کوچک در خانه و شهر، اعلام کرده است.

  • نگاهی به کشتار پرندگان وحشی در درازنای تاریخ

    - هدف از این یادداشت، اشاره به این نکته است که تا مردم سخت‌کوشانه در پی حفظ میراث‌های طبیعی (و فرهنگی) نباشند، در این زمینه هم مانند دیگر زمینه‌های اجتماعی، قدرت‌های حاکم به‌سادگی زیر بار تعهد و مسئولیت نمی‌روند.

  • ۲۹ اردیبهشت؛ روز رودخانه‌ها، روز کوه و روز انتخابات!

    - چه روزی بود این 29 اردیبهشت! استثنایی و به‌یادماندنی؛ من هیچ‌گاه به مدت پنج ساعت در صف نایستاده بودم، و شگفت آن که از این موضوع نه گله داشتم و نه کسل شدم! با همشهریان بسیاری گفتگو کردم، چندین صفحه مجله خواندم، و حس کردم که به دست ما کاری بزرگ در حال انجام است!

  • تغییرهای زیان‌بار، و نیاز ما به ثبات

    - رسم شده است که رقیبان سیاسی غالباً دم از ضرورت «تغییر» بزنند و آینده‌ی بهتر را با برنامه‌هایی که قرار است همه چیز را دگرگون سازد، وعده‌ دهند. این میل به تغییر دادن (یا تظاهر به آن)، شاید ریشه در فرهنگ سرمایه‌داری داشته باشد که پیوسته خواستار ایجاد ارزش افزوده است و به این دلیل می‌خواهد که مدام شیوه‌های زیست را تغییر دهد، نیازهای نو پدید آورد، کالاهای متنوع تولید کند، و مبادله را افزایش دهد. اما تغییرهای بزرگ، بیشتر اوقات زیانبار و مخرب هستند.

  • انتخابات؛ عبوسِ زهد یا لبخند و زندگی؟

    - این روزها، در فضای اجتماعی کشور، شادمانی و شور ویژه‌ای به چشم می‌خورد؛ در تاکسی و اتوبوس که به‌طور معمول، سرنشینان به نقطه‌ی نامعلومی خیره می‌شوند یا (آن‌طور که در این چند ساله متداول شده) سر در گوشی‌های خود دارند، گفتگو جریان دارد. در خانه‌ها و محل‌های کار نیز چنین است و مردم، چنان که گویی مصمم‌اند تغییر بزرگ مثبتی را رقم بزنند، با هم به بحث می‌پردازند و از آینده می‌گویند. چیزی که شاید فصل مشترک همه‌ی بحث و گفتگوها باشد، این است که نباید سخت‌گیری و خشک‌اندیشی بر کشور حاکم شود.

  • جلوی تجارت سبزی‌های کوهی را بگیرید!

    - بار دیگر بهار شده و بیش از سالِ پیش، چیدنِ غارت‌گونه‌ی سبزی‌های کوهی رونق گرفته و در بازارهای مختلف و کناره‌ی جاده‌ها، توده‌های بزرگی از انواع گیاهان خودرو را می‌بینیم که بی هیچ ترسی از اِعمال قانون به فروش می‌رسند.

  • آیا به روحانی رأی بدهیم؟

    - در زمینه‌ محیط زیست که مهم‌ترین مساله‌ کشور ما و تمامی جهان است، در چهار سال گذشته بسیار کارها باید انجام می‌شد یا نمی‌شد تا وضع بهتر از آنی باشد که اکنون هست. البته روشن است که این گزاره فقط یک فرض، خیال، یا آرزو است و هیچ مشکلی را حل نمی‌کند.

  • انتخابات و امر محیط‌زیست

    - مطرح شدن موضوع‌های محیط زیستی در مناظره‌ها و بحث‌های انتخاباتی، پدیده‌ نو و امیدوارکننده‌ای در سپهر سیاسی ایران است. پس از چند دهه کوشش و کنش در فضایی که گاه بسیار دلسردکننده بود، اکنون کنشگران محیط زیست می‌توانند اثرگذاری مشخص خود بر ذهن و گفتار سیاست‌مردان کشور را ببینند.