جمعه 5 خرداد 1396

محمدی، عباس

متولد: 1338 / تحصیلات: کارشناس کشاورزی / سوابق:‌ عضو هیات موسس انجمن کوهنوردان ایران، مدیر گروه دیده‌بان کوهستان، فعال محیط زیست / تالیفات: مقالات علمی در زمینه محیط زیست در روزنامه‌ها و مجلات تخصصی و عمومی
  • ۲۹ اردیبهشت؛ روز رودخانه‌ها، روز کوه و روز انتخابات!

    - چه روزی بود این 29 اردیبهشت! استثنایی و به‌یادماندنی؛ من هیچ‌گاه به مدت پنج ساعت در صف نایستاده بودم، و شگفت آن که از این موضوع نه گله داشتم و نه کسل شدم! با همشهریان بسیاری گفتگو کردم، چندین صفحه مجله خواندم، و حس کردم که به دست ما کاری بزرگ در حال انجام است!

  • تغییرهای زیان‌بار، و نیاز ما به ثبات

    - رسم شده است که رقیبان سیاسی غالباً دم از ضرورت «تغییر» بزنند و آینده‌ی بهتر را با برنامه‌هایی که قرار است همه چیز را دگرگون سازد، وعده‌ دهند. این میل به تغییر دادن (یا تظاهر به آن)، شاید ریشه در فرهنگ سرمایه‌داری داشته باشد که پیوسته خواستار ایجاد ارزش افزوده است و به این دلیل می‌خواهد که مدام شیوه‌های زیست را تغییر دهد، نیازهای نو پدید آورد، کالاهای متنوع تولید کند، و مبادله را افزایش دهد. اما تغییرهای بزرگ، بیشتر اوقات زیانبار و مخرب هستند.

  • انتخابات؛ عبوسِ زهد یا لبخند و زندگی؟

    - این روزها، در فضای اجتماعی کشور، شادمانی و شور ویژه‌ای به چشم می‌خورد؛ در تاکسی و اتوبوس که به‌طور معمول، سرنشینان به نقطه‌ی نامعلومی خیره می‌شوند یا (آن‌طور که در این چند ساله متداول شده) سر در گوشی‌های خود دارند، گفتگو جریان دارد. در خانه‌ها و محل‌های کار نیز چنین است و مردم، چنان که گویی مصمم‌اند تغییر بزرگ مثبتی را رقم بزنند، با هم به بحث می‌پردازند و از آینده می‌گویند. چیزی که شاید فصل مشترک همه‌ی بحث و گفتگوها باشد، این است که نباید سخت‌گیری و خشک‌اندیشی بر کشور حاکم شود.

  • جلوی تجارت سبزی‌های کوهی را بگیرید!

    - بار دیگر بهار شده و بیش از سالِ پیش، چیدنِ غارت‌گونه‌ی سبزی‌های کوهی رونق گرفته و در بازارهای مختلف و کناره‌ی جاده‌ها، توده‌های بزرگی از انواع گیاهان خودرو را می‌بینیم که بی هیچ ترسی از اِعمال قانون به فروش می‌رسند.

  • آیا به روحانی رأی بدهیم؟

    - در زمینه‌ محیط زیست که مهم‌ترین مساله‌ کشور ما و تمامی جهان است، در چهار سال گذشته بسیار کارها باید انجام می‌شد یا نمی‌شد تا وضع بهتر از آنی باشد که اکنون هست. البته روشن است که این گزاره فقط یک فرض، خیال، یا آرزو است و هیچ مشکلی را حل نمی‌کند.

  • انتخابات و امر محیط‌زیست

    - مطرح شدن موضوع‌های محیط زیستی در مناظره‌ها و بحث‌های انتخاباتی، پدیده‌ نو و امیدوارکننده‌ای در سپهر سیاسی ایران است. پس از چند دهه کوشش و کنش در فضایی که گاه بسیار دلسردکننده بود، اکنون کنشگران محیط زیست می‌توانند اثرگذاری مشخص خود بر ذهن و گفتار سیاست‌مردان کشور را ببینند.

  • نامزدان انتخابات و موضوع انتقال آب

    - مدیران آب کشور چه هنگام خواهند پذیرفت که در هیچ‌کجای ایران، آب اضافه‌ای برای انتقال وجود ندارد؟ آیا آنان خواهند پذیرفت که ما در کشوری کم‌آب زندگی می‌کنیم و ضرورت دارد که نیازهای آبی‌ خود و محیط زیست‌مان را در هر منطقه، با موجودی آب‌ همان‌جا هماهنگ کنیم؟ این شیوه که هر گروه سیاسی یا اجتماعی که قدرت دارد، بتواند آب را از یک منطقه به سوی منطقه‌ی مورد نظر خویش بکشاند، و این روش مدیریتی که عده‌ای فن‌سالار، با تفاخر به مدرک‌های تحصیلی که در محیطی بیگانه با واقعیت‌های جامعه‌شناختی، و بی‌اعتنا به دانش بومی و نیازهای محلی فراچنگ آمده، برای این ماده‌ی‌ تصمیم بگیرند، چه هنگام کنار گذشته خواهد شد؟!

  • زمین شد شش و آسمان گشت هشت!

    - فردوسی، در بخش پادشاهی کیقباد ، صحنه‌ی رزم سپاه رستم و سپاهیان افراسیاب را چنین وصف می‌کند: ز گَردِ سواران در آن پهن‌دشت / زمین شش شد و آسمان گشت هشت. یعنی بر اثر تاخت‌وتاز اسبان و اسب‌سواران، از هفت طبقه‌ی زمین یک طبقه به هوا خاست و بر هفت آسمان یکی افزوده گشت! حکایت امروزِ سرزمین ما است... .

  • 28 فروردین؛ روز چهارمحال‌وبختیاری

    - جنبش‌های اجتماعی، در بسیاری موارد، در جایی و زمانی چشمگیر می‌شوند که کم‌تر کسی گمان می‌برد. چنین است کنش‌های محیط زیستی و به‌ویژه جنبش حمایت از رودخانه‌ها در ایران که از حدود سه سال پیش، در استان چهار محال بختیاری به پخته‌ترین و مؤثرترین شکل نمود یافته است. به گونه‌ای که می‌توان گفت یکی از بزرگ‌ترین جریان‌های اجتماعی طرفداری از محیط زیست و مخالفت با پروژه‌های انتقال آب و سدسازی در ایران، مربوط به استان چهارمحال بختیاری است.

  • با هلیل‌رود چه خواهند کرد؟

    - کارنامه‌ مدیران آب ایران، به هیچ‌روی قابل دفاع‌ نیست؛ دامن زدن به مصرف آب به میزانی بس بیشتر از آبی که بر روی زمین و زیرِ زمین‌های کشور ذخیره می‌شود، خشک کردن تقریبا تمامی تالاب‌های کشور، بی‌خانمان ساختن ده‌ها هزار هم‌میهن در طرح‌های سدسازی، فرونشاندن زمین‌های کشور به علت مصرف افراطی آب‌های زیرزمینی، خشکاندن نخلستان‌ها، شور کردن خاک دشت‌هایی مانند خوزستان و کرمان به علت آبیاری بیش از حد، غرق ساختن میراث‌های فرهنگی و طبیعی بی‌شمار، و زیاد کردن تنش‌های بین‌ منطقه‌ای و بین استانی بر سر آب، بخشی از «دستاورد»های مدیریت آب کشور است که در دولت‌های گوناگون بیشترین بودجه‌ها را دریافت کرده و بالاترین حقوق‌ها و مزایا را برای گروه خود فراهم ساخته است.