پنج شنبه 23 آذر 1396
یکشنبه 7 خرداد 1396 - 22:39:20 چاپ

در انتظار حقوق گم‌شده شهروندی

ورزش > مدیریت ورزش - حیرت‌انگیز است که در ورزشگاهی آکنده از خشونت کلامی و فیزیکی، یکی از بزرگ‌ترین دغدغه‌های نیروهای حافظ امنیت این است که خدای نکرده دختری به میان جمعیت نفوذ نکرده باشد و مسابقه را به خطر نینداخته باشد!

سیامک رحمانی: سؤال این است که با این‌همه تخلفی که دارد صورت می‌گیرد، با تنبیهات و مجازات‌هایی که در مورد تیم‌های ما اعمال می‌شود و تمام آن پدیده‌های رعب‌انگیز داخل ورزشگاه‌ها، خانواده‌ها چه خطر بیشتری می‌توانند ایجاد کنند، که حضورشان این‌قدر حساسیت‌برانگیز است و حلّ مشکل دهه‌ها طول کشیده است؟ یعنی حضور دخترها در گوشه‌هایی از استادیوم، یا نشستن هواداران در کنار خواهر و همسرشان، واقعاً می‌تواند وضعیت را از اینکه هست خطرناک‌تر کند؟ یعنی ممکن است به این موضوع توجه شود، که فراهم‌کردن محیطی آرام‌تر، مفرح‌تر و راحت‌تر برای تماشای فوتبال، فشارها را کاهش خواهد داد و می‌تواند فضایی قابل تحمل‌تر و مناسب‌تر برای تماشای مسابقات فراهم کند؟ برای همین تغییر هم باید منتظر فشارهای بین‌المللی باشیم و نرمش قهرمانانه نشان بدهیم؟ ممکن است دولت روحانی در عمل به وعده‌هایش و احقاق حقوق شهروندی، درِ ورزشگاه‌ها را به روی نیمه محروم جامعه باز کند؟
43257

کلید واژه‌ها : فوتبال - فدراسیون فوتبال -
ارسال دیدگاه

قوانین ارسال نظر
  • خبرآنلاین نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید
  • اگرچه تلاش می‌شود نظرات ظرف 2ساعت تعیین تکلیف شوند اما نظراتی که پس از ساعت 19 نوشته شود حداکثر تا 9 صبح روز بعد منتشر می‌شوند
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی‌یابند بنابراین توصيه مي‌شود از مثبت و منفی استفاده کنید.

0/700

x