پنج شنبه 23 آذر 1396

خوش چهره، جلال

.
  • هزینه اختلاف‌ها در جهان اسلام

    - حالا بهتر می‌توان درک کرد، طالبان، القاعده، داعش و جبهه‌النصره‌، درگیری‌های قومی و مذهبی و... چه اندازه در انفعال افکار عمومی مردم خاورمیانه در دفاع از ارزش‌های دینی خود مؤثر بوده‌اند. اعلام به‌رسمیت شناختن «بیت‌المقدس» به‌عنوان پایتخت رژیم اسرائیل از سوی «دونالد‌ ترامپ» رئیس‌جمهوری ایالات متحده، بیش از هرچیز با اطمینان خاطر از این مهم بود که دولت‌های عربی که در واقع باید جلودار اعتراض‌ها علیه این اقدام باشند، کمترین واکنش لازم را خواهند داشت.

  • مشغله مسئولان فضیلت نیست

    - یکی از سایت‌های خبری به تازگی ابتکار جالبی را انجام داد؛ اگرچه بازتاب آن در هیاهوی رخدادهای سیاسی و طبیعی پرتعداد در کشور گم شد و چندان مورد توجه قرار نگرفت. این سایت خبری دو تحقیق میدانی را میان نمایندگان مجلس انجام داد. موضوعات این تحقیقات نیز ساده، ملموس اما تأثیر‌گذار بر افکار عمومی بود؛ نخست این‌که «نمایندگان مجلس آیا قیمت کالاهای اساسی مورد نیاز مردم را می‌دانند؟» دوم، «نمایندگان مجلس چه‌اندازه کتاب می‌خوانند؟»

  • سعودی‌ها به در بسته می‌زنند

    - سعودی‌ها علیه تهران هرچه می‌زنند به در بسته می‌خورد. این وضع بیش از آن‌که ناشی از هنر تهران باشد به ناپختگی رفتاری سعودی‌ها مربوط است. آنان عجولانه می‌خواهند رهبر ائتلافی باشند که تهران را به نقطه صفر پیش از برجام بازگرداند. اما در اینجا با چند مشکل اصلی روبرویند؛ ...

  • تلخ‌تر از زلزله

    - گویی به اخبار تلخ عادت کرده‌ایم؛ مدت‌هاست خبرخوش ندارم. قهر زمین در غرب ایران و مرگ صدها نفر از هموطنانمان در کرمانشاه، ایلام ، قصر شیرین، سرپل ذهاب و... بربارغم‌هامان افزوده است. مصیبتی بزرگ که تحملش سخت است؛ مثل همه دیگر غم‌هایی که اخبارش بردلمان نشانده است. آیا نمی‌خواهد پایان یابد این دور بسته که هربار از جانمان می‌کاهد؟

  • بازی ریاض، تدبیر تهران

    - چرایی و چگونگی استعفای غافلگیر کننده "سعد‌حریری" از نخست وزیری لبنان، هنوز درپرده ابهام است. زمان و مکان اعلام آن و حتی ادبیات بیان این استعفا‏ همه را دچار شوک کرد. شخصیت‌های لبنانی از جمله "میشل‌عون" رئیس‌جمهور، رهبر حزب‌الله و مقام‌های حزب متبوع حریری یعنی "المستقبل" نیز مانند بسیاری از ناظران با تردید و گمانه این استعفا را تفسیر کرده‌اند؛ همانگونه که در ایران نیز چنین است، ما در این میان یک نکته مسلم است؛ اینکه ریاض، بانی این اقدام بوده و خواسته پیام روشنی را به مخاطبانش به ویژه ایران القا کند...

  • خطر ابهام در تصویر عمومی دولت

    - رئیس‌جمهور روحانی در جلسه معارفهٔ ۲ وزیر باقی‌مانده کابینه در مجلس یک جمله کلیدی داشت؛ اینکه «معامله نکرده‌ام.» تأکید روحانی در این کلام ، واکنش به هشدارها و نگرانی‌هایی بود که جریان‌های سیاسی هوادار او این روزها ابراز می‌کنند. آنان با رصد رفتار دولت دوازدهم، از پیامدهایی اظهار نگرانی می‌کنند که ممکن است با اصول اعلام شده در دولت اعتدال مغایر بوده و سرانجام هوادارانش را دچار سرخوردگی‌کند.

  • واشنگتن علیه اعتبار منطقه‌ای ایران

    - یکی از مهم‌ترین عوامل تحقق برجام، قبول متقابل واقعیت حضور با نفوذ ایران و آمریکا در منطقه خلیج‌فارس بود. این دو قدرت سرانجام پذیرفتند که نمی‌توان منکر آن دیگری شد. پس در چارچوب توافق برای به‌رسمیت شناختن یکدیگر، بستر انجام مذاکراتی را که یک‌دهه بلاتکیف بود برای دست‌یابی به نتیجه معلوم و مرضی‌الطرفین فراهم کردند.

  • سیاست تهران در قبال واشنگتن

    - فارغ از شکل اهداف راهبردی دولت «دونالد ترامپ» علیه ایران، ماهیت ابزاری آن، از اهمیت بیشتری برخوردار است. ترامپ در سخنرانی جمعه گذشته خود از برجام و تعهدات ایران در قبال آن بد گفت‎، به رایزنی با متحدان اروپایی آمریکا درباره بازبینی برجام اشاره کرد، محافظه‌کارانه از سپاه پاسداران و اقدام برای تحریم آن از سوی خزانه‌داری آمریکا گفت، به دلجویی از افکار عمومی ایران پرداخت و سرانجام دو اعتراض اصلی خود را به برجام بیان کرد: مدت‌دار بودن این توافق و عدم مشمولیت همهٔ اختلاف‌های -به زعم او- غرب با ایران در توافق‌نامه هسته‌ای. در واقع اشاره آخری همانی است که از ابتدا همهٔ ناظران درباره‌اش گمانه‌زنی کرده بودند.

  • زیر پوست دشمنی با برجام

    - بنابر‌گزارش منابع غربی، از ‌جولای 2015 که توافق هسته‌ای میان تهران و شش قدرت بین‌المللی به‌دست آمد و از ژانویه 2016 به اجرا درآمد، ایران توانسته است تاکنون به حدود 14میلیارد دلار سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی دست یابد. این همان عاملی است که رنج مخالفان ایران را در دولت و کنگره امریکا سبب شده است.

  • هوشمندی در چالش استقلال‌خواهی اقلیم کردستان عراق

    - مهم‌ترین چالشی که همه‌پرسی استقلال در اقلیم کردستان عراق پیش روی نظام سیاسی ایران قرار داده است، نه صرفاً خواست کردهای عراق برای جدایی از دولت مرکزی این کشور، بلکه تلاش عریان و خطرناک جریان‌هایی است که می‌کوشند اعتبار ایران را از یک کشور با دولت-ملٌت نهادینه در تاریخ، به کشوری با قومیت‌هایش تقلیل دهند.

آرشیو ماهانه
x