پنج شنبه 27 مهر 1396

خوش چهره، جلال

.
  • سیاست تهران در قبال واشنگتن

    - فارغ از شکل اهداف راهبردی دولت «دونالد ترامپ» علیه ایران، ماهیت ابزاری آن، از اهمیت بیشتری برخوردار است. ترامپ در سخنرانی جمعه گذشته خود از برجام و تعهدات ایران در قبال آن بد گفت‎، به رایزنی با متحدان اروپایی آمریکا درباره بازبینی برجام اشاره کرد، محافظه‌کارانه از سپاه پاسداران و اقدام برای تحریم آن از سوی خزانه‌داری آمریکا گفت، به دلجویی از افکار عمومی ایران پرداخت و سرانجام دو اعتراض اصلی خود را به برجام بیان کرد: مدت‌دار بودن این توافق و عدم مشمولیت همهٔ اختلاف‌های -به زعم او- غرب با ایران در توافق‌نامه هسته‌ای. در واقع اشاره آخری همانی است که از ابتدا همهٔ ناظران درباره‌اش گمانه‌زنی کرده بودند.

  • زیر پوست دشمنی با برجام

    - بنابر‌گزارش منابع غربی، از ‌جولای 2015 که توافق هسته‌ای میان تهران و شش قدرت بین‌المللی به‌دست آمد و از ژانویه 2016 به اجرا درآمد، ایران توانسته است تاکنون به حدود 14میلیارد دلار سرمایه‌گذاری مستقیم خارجی دست یابد. این همان عاملی است که رنج مخالفان ایران را در دولت و کنگره امریکا سبب شده است.

  • هوشمندی در چالش استقلال‌خواهی اقلیم کردستان عراق

    - مهم‌ترین چالشی که همه‌پرسی استقلال در اقلیم کردستان عراق پیش روی نظام سیاسی ایران قرار داده است، نه صرفاً خواست کردهای عراق برای جدایی از دولت مرکزی این کشور، بلکه تلاش عریان و خطرناک جریان‌هایی است که می‌کوشند اعتبار ایران را از یک کشور با دولت-ملٌت نهادینه در تاریخ، به کشوری با قومیت‌هایش تقلیل دهند.

  • مرز جغرافیایی ضامن استقلال است‌؟

    - اینکه کردها از ۱۰۱ سال پیش یعنی از زمان توافقنامه "ساکس‌-پیکو" در سال ۱۹۱۶ تاکنون هویت مستقل خود را خواسته‌اند و در همه قرن سپری شده متحمل سخت‌ترین تجربه‌ها بوده‌اند، برکسی پوشیده نیست. "سر مارک سایکس" بریتانیایی و "فرانسوا ژرژ پیکو" فرانسوی در یک توافق خودمانی و درست ۷ سال پیش از سقوط امپراطوری عثمانی، مرزهای خاورمیانه جدید را میان خود ترسیم کردند.

  • اهداف دولت روحانی و منتقدانش

    - موقع‌شناسی از ویژگی‌های درک سیاسی است. پختگی یک جریان سیاسی را باید در بزنگاه‌های انتخاب‌ آن سنجید. یک جریان سیاسی ریشه‌دار با تکیه‌ بر تجربه‌ها و تشخیص‌هایش می‌داند چه هنگام باید از فرصت‌ها موقعیت ساخت و در تحقق اهداف خود، از چه شیوه‌های معقول و مطالعه شده‌ای بهره گرفت.

  • چاپلوس‌های سوداگر

    - هفته‌های پایانی شهریور، فصل مسافرت است. از شهرهای شمالی گرفته تا اقصی نقاط کشور مقصد غالب گردشگران می‌شود. اما تلاقی روزهای پایانی تابستان با تعیین برخی مسئولان شهری‌، زیبایی شهرها را پشت بنرها و پوسترهای بلند بالای تبریکات رنگارنگ و چاپلوسانه در مسیر جاده‌ها پوشانده است.

  • استقلال‌طلبی یا سوداگری در کردستان عراق؟

    - سوادگری یا استقلال‌طلبی؟ تفاوت نمی‌کند. کردهای عراق زمانی را برای برگزاری رفراندوم استقلال انتخاب کرده‌اند که نیک می‌دانند واکنش‌ها در برابر آن محتاطانه است.

  • «اعتدال» محافظه‌کاری نیست

    - رئیس‌جمهور روحانی بیش از هرکس می‌داند که اکنون در برابر انبوهی از مطالبات قرار دارد که نمی‌تواند آنها را نادیده بگیرد. مردم در بزنگاهی حساس و تاریخی و در دو مرحله به او رأی اعتماد دادند؛ چون براین باورند که به پشتوانه تجربه و مهارت سیاسی می‌تواند با حفظ سامان سیاسی به اصلاحات لازم و فوری در ساختار جاری همٌت کند. این اعتماد دو وجه دارد: نخست، درک واقعی از همه ملاحظات پیدا و پنهان رئیس‌جمهوری در اجرای برنامه‌هایش. دوم، لزوم پاسخ به مطالباتی که مردم براین اساس به او رأی داده و خواستار نتایج روشن آن هستند...

  • هشیاری در نقد دولت دوازدهم

    - دولت دوازدهم با غیبت دو وزیر کار خود را آغاز کرده است. اعتماد مجلس دهم به وزیران پیشنهادی کم‌سابقه است. شاید بتوان گمان کرد که هم‌سویی مجلس و دولت بستر لازم را برای اجرای سیاست‌های رئیس‌جمهور روحانی فراهم کرده و به این ترتیب فصل منازعه با رویکرد دولت پایان یافته یا از شدت آن کاسته شده است. اما به‌نظر می‌رسد دور تازه‌ای از مطالبه‌گری آغاز شده که جنس آن با گذشته متفاوت است...

  • بحران شبه جزیره کره؛ لفاظی به‌جای دیپلماسی

    - تشدید بحران در شبه جزیره کره بیش از هرچیز ناشی از دو مساله اساسی است؛ نخست، وجود رهبران پیش‌بینی ناپذیر در ایالات متحده امریکا و کره شمالی. دوم، جابه‌جایی نقش‌ دیپلمات‌ها و نظامیان در اداره یا مدیریت این بحران. از این رو لفاظی بر دیپلماسی غلبه یافته و بلندگوهای دو طرف در اعلام مواضع تهدید‌آمیز خود از منطق روشن پیروی نمی‌کند.

آرشیو ماهانه
x