حالا ما هم یک کارگردان درجه یک جهانی داریم. با اینکه پیش از این، فیلم «درباره الی» جایزه بهترین کارگردانی از جشنواره برلین را برای اصغر فرهادی به دنبال داشت و اسم او را سر زبانها انداخت، اما مدام میترسیدیم آن فیلم فقط یک اتفاق باشد، یک معجزه بزرگ که نمیتوان همیشه انتظار وقوعش را داشت، اما جوایزی که فیلم «جدایی نادر از سیمین» به خود اختصاص داد خیالمان را راحت کرد که فرهادی به فیلمسازی صاحب سبک و سلیقه تبدیل شده که می تواند مسیر خود را در سینمای جهان باز کند و موقعیتش را محکمتر سازد.
«جدایی نادر از سیمین» فیلمی است که سینمای ایران میتواند پای آن بایستد و از آن آبرو کسب کند، چون از دل جامعه معاصر ما با همه پیچیدگیهای اخلاقیاش شکل گرفته و ما را همانطور به دیگر مردم جهان نشان میدهد که واقعا هستیم، نه بهتر و نه بدتر.
فرهادی چنان مقوله انتخاب کردن و پای مسئولیت آن ایستادن در جامعه کنونیمان را دشوار نشان میدهد که دیگر آدمهایی که خارج از شرایط ما زندگی میکنند، نمیتوانند به راحتی درباره رفتارهای ما قضاوت کنند و برای ما تصمیم بگیرند و یا فکر کنند که آدمهای بهتری از ما هستند. چون وقتی خودشان را بجای ما میگذارند، دچار همان محافظهکاریها، ترسها و دروغگوییهایی میشوند که اجازه نمیدهد ما همان آدمهای اخلاقگرایی باشیم که از ما انتظار میرود.
فرهادی نوع قضاوت و برخورد مخاطبان جهانیاش نسبت به جامعه خود را به چالشی دشوار دعوت می کند و چنان آنان را در جامعهای که در فیلمش بازآفریده، غرق میکند که آنها با همه تفاوتهایی که با ما دارند، در مواجهه با شرایط متناقض و پیچیدهای که ما در آن به سر می بریم، به همان نوع انتخابی دست میزنند که از ما سر میزند و بعد تازه متوجه شوند آنقدر که گمان میکردند با ما فرق ندارند. فقط خدا میداند ما چقدر به چنین واقعنمایی تاثیرگزاری از خودمان و برداشتن فاصله میان خود و مردم کشورهای دیگر در دنیا نیاز داریم.
54
نظر شما