مدتهاست درباره اتفاقات دو سال اخیر کشور فکر میکنم و از خود میپرسم چه عاملی باعث شد ملت یکپارچه ما دو دسته شود؟
اگر گفته شود دلیل این دو طبقه شدن مردم، نتیجه انتخابات اخیر ریاست جمهوری است که باید گفت این انتخابات نه اولی بوده ونه آخری خواهد بود.
مگر مردم در اولین انتخاب ریاست جمهوری به بنی صدر- که بنا به قول فرزند امام، مرحوم حاج احمد آقا، امام به او رای نداده بود - رای ندادند و او را بر مسند ریاست جمهوری ننشاندند؟در حالی که یاران امام و امام شناسان میدانستند مردم در اولین انتخاب خود برخلاف امام عمل کرده اند چرا مثل الآن، به دو دسته تقسیم نشدند؟
مگر در زمان امام، بین روحانیون و روشنفکران و سیاسیون اختلاف نظرهایی- آن هم به تعبیرخود امام از نوع کوبنده آن - وجود نداشت؟
مگر در زمان بنیانگذار این نظام مقدس، کسانی حتی درحد مرجعیت نبودند که با دیدگاههای ایشان حتی درباره اصل وجودی نظام یا ماهیت اسلامی آن اختلاف نظر داشتند و نظراتشان را هم اعلام می کردند، آیا این اختلاف جز از دایره گفت وشنود بالاتر میرفت؟
مگر میشود کشوری را بدون وجود اختلاف سلیقه، هرچند سلیقههای متضاد در نظر گرفت؟
مگر مجلس با آن همه ارادت و عشقی که به امام داشت با همه نظرات امام موافق بود؟
مگر امام با همه اعتقادی که به نقش و جایگاه مجلس قائل بود با همه نظرات نمایندگان مجلس موافق بود؟
من منکر بیتدبیری و بد عمل کردن بعضی از خودیها و گاه، عدم التزام دو طرف رقیب به قانون اساسی، که رهبری و استقلال و حفظ تمامیت ارضی کشور، از اصول مسلم آن است، نیستم اما، همه مساله، این نیست، مساله این است که به گمان من دشمنان این ملت و آیین، وحدت ملت را نشانه رفتهاند واگر این رکن آسیب بییند، همه چیز آسیب خواهد دید.
آیا میشود حکایت جنایت دستهایی که حداقل از تاریخ مشروطه به بعد، همیشه آشکارا در صدد ضربه به استقلال این کشور و در دهه های اخیر در جهت ریشه کن کردن این نظام و ارکان آن در تلاش هستند را به این زودی از یاد برد و به جای قطع آنها، گریبان دوستان دیروز و امروز را گرفت و دستشان را از دامان پر مهر انقلاب کوتاه کرد؟
برای دریافت پاسخ به این پرسش، که گمان میکنم پرسش خیلی از ماها باشد، به سراغ صحیفه نور رفتم تا در این باره مددی بگیرم.
امام در این باره می فرمایند:
"روحانیون و روشنفکران و همه اقشار تکلیف شرعی دارند از اختلافات کوبنده دست بردارند و از تاریخ مشروطه عبرت گیرند. وقتی که تاریخ مشروطه را میخوانید میبینید که در مشروطه بعد از اینکه در ابتدا پیش رفت دستهایی آمد و مردم ایران را به دو طبقه تقسیم بندی کرد."
آیا دشمن از ضربه زدن به ما غفلت کرده است، یا ما ساده اندیشیم و دشمن را دست کم گرفتهایم؟
کمی به آن روی سکه هم نگاه کنیم. حداقل احتمال بدهیم دستهایی در کار است تا از آبی که گل آلود میکند ماهی بگیرد.
تاریخ این ملت، تاریخ تفاهم با خود وخودی و ستیز با بیگانه است.
مومن از یک سوراخ دوبار گزیده نمیشود. ادامه این وضعیت به نفع هیچ کس نیست.
خدایا، این ملت، باهمه دشمنیهایی که با او شده و میشود دیگر تاب و مجال تفرقه ندارد.
به دعای نیمه شب مولایمان مهدی(ع) ما را از بلای ویرانگر تفرقه برهان و دشمنانمان را به آن دچار کن.
نظر شما