شنیده‌ها حاکی از آن است که مافیای کشور امسال نیز در تلاش است تا با اعمال فشار به مسئولان وزارت جهاد کشاورزی مقدمات ممنوع ‌کردن واردات پنبه به کشور را فراهم کرده تا از این طریق سود کلانی را به جیب بزند.

 داستان مافیای پنبه ایران چیست؟

در سال جاری تولید داخلی پنبه در ایران در بهترین شرایط به حدود 65 هزار تن می‌رسد . از سوی دیگر کارخانه‌های‌ نساجی اصلی‌ترین مصرف‌کننده پنبه در کشور محسوب می‌شوند که نیاز پنبه آنها هم‌اکنون به بیش از دو برابر تولید داخلی پنبه می‌رسد.

فعالان صنعت نساجی نگران آن هستند که امسال نیز همانند سال قبل وزارت کشاورزی واردات پنبه به کشور را در آستانه فصل برداشت ممنوع کند. اقدامی که در نهایت هم به ضرر پنبه‌کاران تمام می‌شود و هم صنایع نساجی.

این‌که چرا ممنوعیت واردات پنبه به ضرر نساجان تمام می‌شود، کاملا روشن است. چرا که در آن صورت قیمت پنبه در بازار داخلی بالا رفته و هزینه‌های تولید صنعت نساجی هم بالا می‌رود. این در حالی است که کارخانه‌های نساجی تاکنون بار‌ها تعهد داده‌اند که در صورت آزاد ‌ماندن واردات پنبه با حداقل حقوق ورودی  آنها کل پنبه تولید داخل را مطابق با قیمتهای جهانی خریداری  می‌کنند تعهدی که سال قبل هم از طرف نساجان داده شد و به آن عمل هم شد بطوری که موجودی پایان فصل پنبه در سال جاری کمتر از 3000 تن پیش بینی میشود . در این صورت پنبه‌کاران هم متحمل هیچ خسارتی نمی‌شوند.

اما سوال این‌جاست که چرا پنبه‌کاران داخلی از بابت ممنوعیت ورود این کالا به کشور خسارت می‌بینند؟

پاسخ این سوال دقیقا در فعالیتهای معنادار دلالان و مافیای پنبه‌ ایران مشخص می‌شود. دلالان و مافیای پنبه ایران با فشار به مسئولان جهاد کشاورزی و در عین حال دادن اطلاعات غلط به مسئولان  ابتدا مقدمات ممنوعیت واردات پنبه به کشور را فراهم می‌کنند و سپس با خرید پنبه‌ از پنبه‌کاران به صورت سلف آن هم با قیمتهای پایین شرایط را برای خود در بازار به گونه‌ای رقم می‌زنند که در نهایت بتوانند پنبه‌ تولید داخل خریداری کرده را به چند برابر قیمت به نساجان بفروشند.

شرکتهای نساجی هم برای این‌که چرخ کارخانه‌هایشان متوقف نشود  مجبور به خرید این پنبه‌های گران‌قیمت می‌شوند. در چنین شرایطی هم کارخانه‌های نساجی به شدت ضرر می‌کنند و هم پولی که باید بابت زحمت پنبه‌کاران به آنها برسد، در عوض به جیب دلالان و مافیای پنبه می‌رود.

این وضعیت باعث شده تا طی سالهای اخیر روند تولید طلای سفید در ایران به شدت کاهش یابد. استان گلستان که زمانی قطب تولید پنبه در کشور و حتی در منطقه محسوب می‌شد، امروزه دیگر آن اسم و رسم قدیمی را ندارد و همه این بلاها که به سر صنعت تولید پنبه ایران آمده به خاطر مافیای طلای سفید بوده است.

همین مافیا است که در آستانه فصل برداشت پنبه فریاد حمایت از پنبه‌کار داخلی را برمی‌آورد تا در نهایت بتواند سودهای میلیاردی را به جیب بزند و در نهایت این کشاورز و صنعتگر هستند که سرشان بی‌کلاه می‌ماند.

متاسفانه آن چیزی که در چند سال گذشته به وضوح در کشورمان قابل مشاهده بوده، این بوده که کمتر اهمیتی به کشاورز و صنعتگر ایرانی داده شده است. اگرچه نمایندگان مجلس و مسوولان دولتی همیشه فریاد حمایت از کشاورز و صنعتگر داخل را سر داده‌اند، اما در نهایت این دلال و مافیا بوده که توانسته همه معادلات را به نفع خود تغییر دهد.

جالب این‌جاست که در دیگر حوزه‌های مواد غذایی مانند میوه و سبزیجات نیز مافیای داخل دقیقا هوشمندانه عمل کرده و با فشار به مسئولان برای بالا و پایین آوردن تعرفه واردات از این راه سود‌های کلانی را به جیب زده است.

در مورد میوه هم فریاد حمایت از کشاورز داخلی زیاد زده شده، اما در نهایت این دلال بوده که هم سر کشاورز را کلاه گذاشته و هم سر مصرف‌کننده را.

در هر حال شنیده‌ها حاکی از آن است که امسال نیز مافیای پنبه در تلاش است در آستانه فصل برداشت پنبه با فشار به وزارت جهاد کشاورزی مقدمات ممنوعیت سه ماهه واردات پنبه را به کشور فراهم کند.

باید دید آیا این بار هم مسئولان وزارت کشاورزی تسلیم هوچی‌گریهای مافیای طلای سفید خواهند شد و یا اجازه می‌دهند طرفین دعوا یعنی پنبه‌کاران و صنایع نساجی بدون دخالت مافیا بر سر یک میز نشسته و مشکلات خود را حل کنند؟

/39/39

  دانلود