صادق زیبا کلام در گفت و گو با خبرنگار دادنا در پاسخ به سوالی پیرامون تحولات اخیر جهان عرب گفت: بنده معتقدم که از همان ابتدای جنبش دموکراسی خواهی در جهان عرب اشکالی که در رابطه با ایران به وجود آمد این بود که در ایران روایتی که از این جنبشها صورت گرفت روایتی ایدئولوژیکزده، سیاسی و در جهت اثبات درستی جهانبینی نظام جمهوری اسلامی بود تا روایتی واقع بینانه از این جبشها. در این مواقع اشکالی که بوجود میآید این است که آنچه در عالم واقعیت است با آنچه که گزارش میشود متفاوت میباشند.
وی با اشاره به جنبشی که در جهان عرب به راه افتاده ادامه داد: این جنبش در اساس یک جنبش دموکراسیخواهانه و آزادی خواهانه است که خواستههایش خواستههای دموکراسی و جامعه مدنی است.
خواست عمومی که در جهان عرب به وجود آمده بدون استثنا علیه استبداد و دیکتاتوریهای حاکم بر کشورهای عرب دست. این جنبشها خواهان آزادی مطبوعات، انتخابات آزاد، فعالیت احزاب و تشکلهای سیاسی، حاکمیت قانون و آزادی زندانیان سیاسی هستند. یعنی از صدر تا تا ذیل خواستههایی که دارند در حقیقت دموکراتیک است.
این استاد دانشگاه تصریح کرد: البته در این جنبشها اقشار و لایه های متفاوتی شرکت دارند از اسلام گرایان میانهرو، سلفیها، تا اسلام گرایان رادیکال، لیبرال ها، سکولارها، لاییکها، فمنیستها تا چپگرایان. همه اینها هم به دنبال تحقق دموکراسی در جوامعشان هستند اما در ایران روایتی که مسئولین از جنبش جهان عرب دارند متفاوت است.
زیبا کلام خاطرنشان کرد: در ایران اخبار این جنبش ها به گونهای منعکس میشود کانه همه تظاهرکنندگان اسلامگرا هستند و خواستهشان فقط اسلام نوع ایران و جنبششان هم متاثر از ایران است. در حالی که اصلا چنین نیست.
اگر انسان علم و اطلاعی از این جنبشها نداشته باشد و منبع خبریاش تنها منابع رسمی دولتی جمهوری اسلامی ایران و رسانههای وابسته به دولت باشد تصور خواهد کرد که این جنبشها بدنبال اهداف و آرمانهای جمهوری اسلامی ایران هستند یعنی خواست مردم در جهان عرب این است که میخواهند رژیم های فعلی شان سرنگون شوند و جای آنها را رژیم های اسلام گرایانه آن هم از نوع جمهوری اسلامی ایران بگیرد. یعنی این جنبشها علیه غرب و علیه آمریکا هستند.
وی با بیان اینکه برخلاف آنچه که در ایران تبلیغ میشود جنبشی که در جهان عرب به وجود آمده یک جنبش گسترده دموکراسی خواهی است یاد آور شد: خواست اصلی این جنبشها خواستههای دموکراتیک است اما ممکن است که در برخی از این کشورها بعد از اینکه دموکراسی برقرار شد و مردم توانستند آزادانه در انتخابات شرکت کنند به یک جریان اسلام گرا همچون اخوان المسلمین رای بیشتری بدهند و اسلام گراها بتوانند دولت را در آن کشور تشکیل دهند.
وی با اشاره به سیاست و دیپلماسی دولت افزود: بالطبع دیپلماسی ما نمیتواند دیپلماسی خیلی فعالی باشد چرا که ما در حقییقت رویکردمان نسبت به این جنبشها خیلی واقع بینانه نیست و در ایران دلتمردان ما امیال و آرزوهای خودشان را بجای واقعیت این جنبشها قرار دادهاند بنابراین خیلی نمیتوانیم با رهبران و شخصیتها و چهرهها که در این جنبشها مشارکت دارند سهیم و شریک باشیم.
این کارشناس مسائل سیاسی تصریح کرد: برای مثال حدود 1 ماه پیش شماری از چهره و شخصیتهای مصری به ایران آمده بودند اما به دلیل صحبتهای آقای رحیم پور ازغدی مصریها عملاً داشتند چمدانهایشان را میبستند که بروند و آن سخنان برای آنها بسیار توهینآمیز بود و میخواستند سفرشان را لغو کنند و به مصر بازگردند.
البته فرقی نمیکند اگر شخصیتهایی از تونس و یمن و دیگر کشورها هم دعوت شده بودند حرفهای ما به آنها همین میشد چون ما خیلی کاری نداریم که مصریها یا تونسیها و یا سایر اعراب به دنبال چه چیزی هستند بلکه میخواهیم آنچه که برای خودمان مطبوع است را جای خواستههای مردمان این کشورها بگذاریم .
همه حرف آقای رحیمپور ازغدی هم به مصریها همین بود که چرا شما مثل ما فکر نمیکنید و علیه امریکا و غرب شعار نمیدهید و اصلاً چرا روابطتان با قدرتهای غربی خوب است؟ مگر شماها انقلابی نیستید؟ از دید ایشان و دولتمردان ایران شاخصه انقلابی بودن یعنی علیه غرب و آمریکا بودن و پرچم امریکا را آتش زدن. دمکراسی، آزادی خواهی،آزادی مطبوعات، آزادی بیان، آزادی اندیشه، انتخابات آزاد، حاکمیت قانون و این دست مقولات خیلی برای آنها ارزشی ندارند. یعنی همان جهان بینی مارکسیستی سی چهل سال پیش که این مفاهیم را ارزشهای زشت و پلید لیبرال دمکراسی غرب میپنداشت.
زیبا کلام اظهار داشت: نتیجه رویکرد سیاستزده به تحولات جهان عرب تنها این نیست که ما از واقعیتهای جهان عرب دور افتادهایم بلکه در عمل وقتی خودمان را با ترکیه مقایسه میکنیم میبینیم ترکها در تحولات منطقه خیلی از ما جلو تر هستند و دلیل آن هم این است که ترک ها اصرار نداشتند جهان بینی و ایدئولوژی خودشان را به عنوان اهداف مبارزات اعراب تلقی کنند و به همین دلیل است که ما شاهد هستیم رهبران مخالف سوریه در ترکیه هستند و رایزنی میکنند و دولت ترکیه سعی میکند که مصالحه و گفت و گویی را میان رژیم بشار اسد و مخالفان به وجود بیاورد در حالی که دولت ایران متاسفانه با حمایت از رژیم سوریه از چنین جایگاهی عملاً محروم شده چون رویکردش رویکرد واقع بینانهای در قبال این جنبشها نبوده است.
وی در پاسخ به اینکه دیپلماسی دولت ایران چگونه میتواند از موضع منفعلی که دارد خارج شود و آیا دیپلماسی کشورهای دیگر بر ایران غلبه نخواهند داشت تاکید کرد: دیپلماسی ما نمیتواند خیلی فعال باشد چون ما درک درستی از آنچه که در کشور ها اتفاق میافتاد نداریم و نخواستهایم پیدا کنیم و تلاشمان این بوده که جهان بینی خودمان را بر کشورهای دیگر همچون مصر و تونس و دیگر کشورهای آزادی خواه جهان عرب حاکم کنیم.
دیپلماسی ما خیلی شباهت دارد به دیپلماسی اتحاد شوروی سابق. جهان را نه آنگونه که هست بلکه حسب ایدئولوژی و ذهنیت خودمان تفسیر میکنیم.
این استاد دانشگاه گفت: در ایران گفته میشود که این جنبشها ضد غربی و ضد آمریکایی هستند در حالی که اینچنین نیست. در ایران آرزو میکنیم که این جنبشها ضد غربی و ضد آمریکایی میشدند و به نفع جمهوری اسلامی ایران و علیه غرب شعار میدادند ولی اینگونه نیست و ممکن است یک روزی این اتفاق بیافتاد اما در حال حاضر اینگونه نیست. بنابراین دیپلماسی ما به گونه اجتناب ناپذیری نمیتواند دیپلماسی فعالی در قبال تحولات اخیر خاورمیانه باشد.
منبع: دادنا/15 مرداد 1390
292






نظر شما