دهانههای برخوردی مهمترین ابزار اخترشناسان برای تخمین قدمت عوارض سطحی اجرام منظومه شمسی است. بزرگی این دهانهها تقریبا 10 برابر بزرگی جسم آسمانی است که با برخورد به سطح، باعث پدید آمدن آن شده و تعداد آنها در هر بخش از سطح، قدمت آن سطح را تعیین میکند.
این دهانه به افتخار جرارد کوییپر، اخترشناس و سیارهشناس معروف نامگذاری شده است که با بررسی حرکت دنبالهدارها در منظومه شمسی، پیشبینی کرد منشأ دنبالهدارهای کوتاهدوره که تناوب آنها کمتر از 200 سال طول میکشد، کمربندی فراتر از مدار سیاره نپتون است که تا حداکثر 500 برابر فاصله زمین از خورشید امتداد دارد.

5353

| نام | |||||
| پست الکترونیک | |||||
| نمایش داده شود | |||||
| آدرس وبسایت یا وبلاگ | |||||
| نظرشمــا 0/700 | |||||
| همزمان با تأیید انتشار نظر من، به من اطلاع داده شود. | |||||
| اظهارنظرهای اشخاص درباره نظر من، به ایمیل من ارسال شود. | |||||
| .خبرآنلاین نظراتی را كه حاوی توهین است، منتشر نمی كند * .لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید * | |||||
: لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید
|
|||||
ارسال نظر
|
|||||
| نام شما | |||||
| ايميل شما | |||||
| ايميل گيرنده | |||||
| توضيحات | |||||
: لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید
|
|||||
ارسال خبر
|
|||||