مناظره هفته قبل صادق زیبا کلام با آقای خسرو پناه بسیار خبر ساز شد همینطور مناظره های قبلی که از صدا و سیما در هفته های گذشته پخش شده است زیبا کلام این رویکرد صدا و سیما را البته روندی معمولی می داند.
آقای زیباکلام مناظرهها بعد از مدتی که متوقف شده بودند، با نزدیک شدن به انتخابات دوباره راهاندازی شده و به نظر میرسد صداوسیما قصد بازسازی چهره خود به عنوان یک رسانه ملی متعلق به طیفهای مختلف مردم را دارد. شما و بعضی دیگر از منتقدان و اصلاحطلبان که در مناظرههای تلویزیونی شرکت میکنید. با چه رویکردی در این برنامهها حاضر میشوید؟
خیلیها به ما انتقاد یا اعتراض میکنند که وقتی شرکت میکنید، اولا نمیتوانید خیلی چیزهایی که میخواهید بگویید و خطوط قرمزی هست که نمیتوانید از آنها عبور کنید، ولی کسانی که مقابل شما نشستهاند، از جانب حکومت هستند و چون از مواضع حاکمیت دفاع میکنند، هیچ منعی برای هرچه که میخواهند بگویند ندارند. یعنی شما مجبورید خودسانسوی کنید، برعکس کسانی که از مواضع دولت و حکومت دفاع میکنند، هرچه میخواهند میگویند. مناظره در شرایط عادلانه برگزار نمیشود.
نکته دومی که میگویند این است که رفتن شما در تلویزیون باعث میشود نوعی مشروعیت به تلویزیون و برنامههای آن داده شود و شما دارید غسل تعمید میدهید به صداوسیما و کمک میکنید به این باور که رسانهای مردمی است و فقط نظر حاکمیت را منعکس نمیکند. در حالی که به واقع اینطور نیست. گفته میشود یک فردی که به عنوان منتقد و اصلاحطلب به تلویزیون میآید، یک ساعت مناظره شرکت میکند که یک نصفش متعلق به اوست و نصف دیگر برای مخالف. خب حاصلش این میشود که شما نیم ساعت آنجا صحبت میکنید، در حالی که تمام هفته تمام ماه و تمام سال صداوسیما فقط نظرات دولتی را منعکس میکند، ولی این نیم ساعت باعث میشود صداوسیما بتواند بگوید ما دموکرات هستیم و اجازه به منتقدان میدهیم.
انتقادات دیگری هم هست. مثلا میگویند شما نقش سوپاپ اطمینان دارید و غیره این جور نیست که هرکس میرسد تشویق کند و بگوید چه خوب شد شما رفتید و با دکرتخسروپناه این صحبتها را کردید. خیلی هم انتقاد میکنند و میگویند این یک نمایش بود برای اینکه ظاهرسازی شود و شما چرا حاضر میشوید شریک شوید.
پاسخ شما به این انتقادها چیست؟
من خودم فکر میکنم این انتقادات وارد نیست، چون تلویزیون مال حاکمیت نیست. درست است که صرفا دیدگاههای حاکمیت را مطرح میکند، ولی ما باید از فرصتهایی که به وجود میآید، استفاده کنیم. چون صادق زیباکلام دارد برای این تلویزیون مالیات میدهد. من به هیچ وجه تلویزیون را متعلق به طیف اصولگرایان نمیدانم. بلکه معتقدم میلیونها نفر از مردم ایران هم جزو مالیات دهندگان هستند و حق دارند و کسانی که موافق نظر حاکمیت فکر نمیکنند، باید حضور داشته باشند. بههرحال خطوط قرمزی هست، ولی تا حد زیادی بستگی دارد به کسی که میرود آنجا. این فرد درست مثل آکروباتیستی است که با میله تعادل از بلندی عبور میکند. خلی مهم است که بتواند تعادلش را حفظ کند. اگر صادق زیباکلام چیزهایی بگوید که برخورنده و ناجور باشد، این آخرین باری میشود که در تلویزیون ظاهر میشود. در عین حال من میخواهم بعضی چیزها را هم بگویم و این آخرین حضورم نباشد. برای همین باید دقت کنم چه چیز هایی بگویم که باعث نشود آخرین بار باشد. تعادل برقرار کردن بین اینها خیلی سخت است. اینکه نه آنچنان محافظهکارانه برخورد کنید که چیزی نگویید و نه تند و رادیکال برخورد کنید. در نهایت من معتقدم که باید حضور پیدا کنیم و اصرار داشته باشیم که دیگران هم در تلویزیون حقی دارند.
فکر میکنید این مناظرهها چه نقشی در جامعه ایفا میکنند و چطور میتواند تاثیرگذارتر شوند؟
فکر میکنم مسئولان جمهوری اسلامی تنها شیوه موثری را که مردم به سمت ماهواره نروند، این دیدهاند که نیروی انتظامی برود و دیشهای ماهواره را بکند. شاید اگر این مناظرهها را بگذارند، احتیاجی به کماندوهای ویژه نیروی انتظامی نباشد که به پشتبامها بروند. شاید مقداری از توجه مردم به ماهواره کمتر شود و مردم متوجه شوند که صداوسیما هم بحثها و برنامههایی دارد. نمیدانم مناظره من و دکتر خسروپناه را چند نفر دیدند، ولی روزهای بعدش من هر جا رفتم، افراد گفتند که برنامه دیدهاند. هم انتقاد کردند هم تعریف، اما اینکه اینقدر افراد برنامه را دیده بودند، برایم شگفتانگیز بود.
19 301
نظر شما