چرا بعضی از مسئولین این قدر حرف می زنند

این تعرض ها به آدم های حراف نشان می دهد از دیر باز دراین سرزمین، اهل فکر گرفتار آدم هایی بوده اند که مدام منبر می رفته اند و دعوی های بی معنی می کرده اند. از آن جایی که به تعبیر داریوش شایگان ما هم چنان در تعطیلات تاریخ به سر می بریم مشکلاتمان کماکان همانی است که از دیر باز وجود داشته. یعنی هنوز هم همان هایی که وظیفه ای جز کار اجرایی برای آن ها تعریف نشده، حرف می زنند و اعصاب و روان جامعه را به هم می ریزند. طرف وظیفه اش حفظ امنیت است اما در مقام یک مفتی خشن حکم به مباح بودن خون میلیون ها نفر می دهد یا در هیئت دبیر کل یک حزب رادیکال سیاسی اظهار نظرهای انتخاباتی می فرماید. آن دیگری را گذاشته اند که فناوری و ارتباطات این خراب شده را سروسامان دهد اما یک افاضاتی می فرماید که مصداق تام و تمام وهن و توهین به باورهای دینی و اعتقادی مردم این سرزمین است. آقای محترم! اصلا تو مهم ترین آدم روی زمین، اما که گفته هرچه را شب خوانده ای یا از یک نابغه تر از خودت شنیده ای باید صبح به دیگران تحویل بدهی؟ یک زمانی در این مملکت،بیچاره دکتر سروش با آن همه سواد و فضل و ذوق حق اظهار نظر در باره همه چیز را نداشت. رسما به او می گفتند وقتی این همه عالم دینی وجود دارد لزومی ندارد که او در مسائل دینی ورود پیدا کند. نمی دانم حالا چه شده که هر تازه از راه رسیده ای به خود اجازه می دهد در هر زمینه ای اظهار فضل نماید و هیچ کس هم متعرض آن ها نمی شود. انگار مسابقه گذاشته اند و جایزه ای گران قیمت هم تعیین فرموده اند برای آن که حرف گنده تراز تصور من وشما صادر بفرماید. البته به حکم : مرد در زیر زبان خویش پنهان است، عیار این بزرگواران هم برای من وشما مشخص خواهد شد، تا بدانیم سرنوشت من وشما را به دست چه نوابغی سپرده اند. یعنی بهترین راه برای این که بفهمیم حد واندازه این بزرگواران چه مقدار است گوش دادن به همین افاضات است. ما از کجا بفهمیم فلانی واقعا لیاقت دارد رئیس دبیرخانه ریاست جنبش عدم تعهد باشد یا نباشد؟ فرصت تحقیق و تفحص که نداریم. این بزرگواران خودشان زحمت می کشند و با حرف زدن زیاد در مورد همه چیز کار مارا آسان می کنند. این شهوت حرف زدن زیاد آن هم در باره همه چیز یک فایده داشته باشد همین است.
بعدالتحریر:
همه این ها را گفتم ولی فکر می کنم آن ها که به جای عمل کردن به وظایف قانونی شان حرف های بی ربط می زنند خوب می دانند دارند چه کار می کنند. حتما آن حرف ها مشتریان خاص خودش را دارد و یک کسانی که لابد ازمن وشما خیلی مهم ترند از آن حرف ها خوششان می آید. لابد.