به روزشده : ۲ دقیقه قبل
زمان انتشار: ۱۴:۴۴ - ۱۳۸۷/۱۱/۱۳ | نسخه چاپی

ضدیادداشت‌ها

سینما - مسعود فراستی

1- نمی‌دانم «وقتی همه خوابیم» فیلم برتری است یا «رئیس»؟ هر دو فیلم‌های پرت و پلا و هذیانی‌اند، متشنج، عقب‌مانده و ناتوان؛ حتی ناتوان از قصه‌گویی و چقدر بد که « وقتی همه خوابیم» تحت تأثیر سازنده «رئیس» است - هم در برخی دیالوگ‌ها، هم در آدم‌کشی ‌و بدمن‌ها هم در مثلاً دفاع از سینما. هر دو فیلم ادای سازندگان خود را درمی‌آورند و همه آدم‌هایشان که هیچ‌کدام شخصیتی ندارند، یک ادبیات دارند: ادبیات فیلم‌ساز.

فیلم انتلکت‌های امروزی که دست دوم دیروزند، نوستالژی فیلمفارسی دارند و آرزوی گیشه.

وقتی دیگر نشود پز انتلکت‌ دیروزی داد و با عبارت «نمی‌گذارند فیلم بسازم» دل خوش کرد و زنده ماند، چه کار باید کرد؟

«وقتی همه خوابیم» آخر خط است. متأسفم.  

2- «سوپر استار» فیلم سطحی اما سرپا و سرحالی است که حد خودش را می‌داند و تماشاگر هم. اما آرام‌آرام شیفته و اسیر خود می‌شود و ملال‌آور. و بعد ناگهان ته فیلم، کل کار را به باد می‌دهد و «معناگرا» می‌شود و بی‌معنا.

کلیدواژه ها: جشنواره فیلم فجر -
زمان انتشار: ۱۴:۴۴ - ۱۳۸۷/۱۱/۱۳ | نسخه چاپی

اخبار مرتبط

ارسال نظر
ارسال خبر به دیگران
نام
پست الکترونیک
نمایش داده شود
آدرس وبسایت یا وبلاگ
نظرشمــا     0/700
همزمان با تأیید انتشار نظر من، به من اطلاع داده شود.
اظهارنظرهای اشخاص درباره نظر من، به ایمیل من ارسال شود.
.خبرآنلاین نظراتی را كه حاوی توهین است، منتشر نمی كند * .لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید *
: لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید
= 13 + 9
ارسال نظر
3102
نام شما
ايميل شما
ايميل گيرنده
توضيحات
: لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید
= 13 + 9
ارسال خبر
آخرین خبرها
بیشتر...