یکشنبه 1 مرداد 1396
سه شنبه 9 مهر 1392 - 13:05:18 چاپ

با مجتبی محرمی از آزادی تا بیمارستان/ اسطوره اتاق 213 !

ورزش > لیگ برتر - تسنیم نوشت:

مجتبی محرمی امروز جایی است که در چند سال اخیر با آن کنار آمده؛ جایی که با دیدن آن می‌گویی این همان هشتِ دوست‌داشتنی سال‌های نه‌چندان دور فوتبال ایران است؟

روی تخت A اتاق شماره 213 بیمارستان کوچک میمنت، با لباس راه‌راه سفید - آبی کسی خوابیده که زمانی برای خودش ابهتی داشت. وقتی در سمت چپ زمین می‌ایستاد کمتر فوتبالیستی دلش می‌خواست گذرش به آن طرف زمین بیفتد. نوع فوتبالش طوری بود که نظر هر هواداری را به خودش جلب می‌کرد. بازی‌های به یاد ماندنی، گل‌های حساس، دعواهای گاه و بی‌گاه و البته آن خنده تلخ معروف بعد از پنالتی سوخته مقابل کویت در رده‌بندی جام ملت‌های آسیا.

بچه شری بود برای خودش؛ شرِ دوست داشتنی، از همان‌هایی که دوستش داشتی و اگر کاری هم می‌کرد سعی می‌کردی از کنارش بگذری. اصلا نامش عجین شده با مسائل حاشیه‌ای؛ ابایی هم از دعوا نداشت، وسط زمین درگیر می‌شد حتی اگر بازیکن مقابلش امیر قلعه‌نویی بود.

از محله‌های پایین شهر تهران به کاپیتانی پرسپولیس و تیم ملی رسید. شاید آن موقع که دوران کودکی را سپری می‌کرد کسی در تخیلاتش هم ذره‌ای برای پسر لاغر اندام محله، آینده خوبی تصور نمی‌کرد، شاید همه فکر می‌کردند سرنوشت اکثر بچه‌های محل در انتظارش باشد، دعوا، خلاف، زندان و احتمالا... اما او راه فوتبال در پیش گرفت. حالا اما روی تخت بیمارستان است و با دیدنش، با اولین نگاهی که به چشمان خسته‌اش می‌کنی؛ می‌گویی «مجتبی محرمی» و بیمارستان؟! پسر بلند شو سمت چپ پرسپولیس و تیم ملی تو را صدا می‌کند؛ بلند شو؛ جای تو اینجا نیست.

***

رفتن به بیمارستان میمنت کار آسانی نیست؛ کافی است به مکالمه محرمی گوش کنید که خطاب به یک فرد مسئول در فوتبال می‌گوید: «اینجا نیا، راهت نمی‌دهند». حق هم داشت رفتن به این بیمارستان مشقت‌های خاصی دارد که شاید فقط یک خبرنگار می‌تواند راحت‌تر از بقیه با آن کنار بیاید.

وارد اتاق که می‌شوی‌، کوچکی آن توی ذوق‌ات می‌زند، اتاقی با 2 تخت کنار هم به فاصله یک یخچال! روی در یخچال برنامه روزانه بیماران نوشته شده: «ورزش، دارو، شوک روزانه، پیاده‌روی، ملاقات، تماشای تلویزیون و خواب!»

محرمی را همیشه با لباس قرمز دیده بودیم به خاطر همین لباس راه‌راه آبی - سفید محرمی هم توی ذوق می‌زد. دوستان کنارش بودند و قبل از رسیدن ما، پژمان جمشیدی به ملاقات آمده بود. در کنار محمد پنجعلی که مثل یک برادر روی تخت مجتبی نشسته بود، نشستیم تا شاید محرمی کمی احساس راحتی کند اما برایش سخت بود. هنوز با فوتبال زندگی می‌کند. حرف که می‌زند می‌فهمی فوتبال در تک تک سلول‌هایش است؛ از 3 بازی پیاپی پرسپولیس در تابستان که داریوش مصطفوی برنامه آن را چیده بود حرف می‌زد تا بازی‌های آسیایی پکن و تو با خودت می‌گویی «هی پسر؛ چه بر سر خودت آورده‌ای».

مجتبی محرمی

شماره 8 پرسپولیس ناراحت بود از بی‌مهری‌هایی که در حق او شده، از اینکه چرا نباید در پرسپولیس جایی داشته باشد، از اینکه چرا کسی پیشکسوتان پرسپولیس را تحویل نمی‌گیرد. برخلاف دورانی که بازی می‌کرد، خیلی آرام حرف می‌زد، جبر روزگار است دیگر، او را روی تخت کشانده و انرژی‌اش را گرفته؛ شاید همین موضوع باعث شده نخواهد حرف‌هایش رسانه‌ای شود و می‌خواهد آنها را منتشر نکنیم و تو پیش خودت فکر می‌کنی یعنی این همان محرمی است که روی جلد نشریات دهه 60 و 70 بود؟ پس چرا اینقدر منزوی شده؟

می‌گفت دوست ندارد کسی بفهمد کجا بستری است و نمی‌خواهد با این وضعیت عکسی از او ثبت شود، انگار خودش هم از این وضعیت خسته بود.

بعد از چند دقیقه اتاق ملاقات تغییر کرد و با هماهنگی که از سوی پرسنل بیمارستان صورت گرفت به اتاق بزرگتر و شیک‌تری رفت تا ملاقات کننده‌های اندک احساس راحتی بیشتری داشته باشند. از تماس‌هایی که با او گرفته شده بود صحبت می‌کرد، از دوستان و رفقا، همبازی‌ها و البته علی پروین. از بعضی‌ها هم ناراحت بود، آنهایی که روزی دوستان خوبی بودند اما امروز هیچ خبری ازشان نیست، آنهایی که روزی با موتور سوزوکی مجتبی سر تمرین می‌رفتند اما امروز سرشان به کارشان گرم است.

ساعت ملاقات رو به اتمام است، اما چون مجتبی محرمی ملاقات کننده دارد، نیم ساعتی بیشتر فرصت می‌دهند. آخر وقت چند جمله‌ای می‌گوید و می‌گوید اینها را بنویس، ایرادی ندارد: «حالم خوب است و همان مشکل همیشگی را دارم ولی انشاالله تا چند روز آینده مرخص می‌شوم و به زندگی برمی‌گردم.»

تا مقابل در ورودی دنبال‌مان می‌آید تا هم بدرقه‌ای کرده باشد و هم قدمی بزند. غرور محرمی اجازه نمی‌دهد که خیلی از مسائل بازگو شود اما...

محرمی در دوران فوتبالش روزهای خوب و بد زیادی را پشت سر گذاشت، قهرمانی‌ها، گل‌ها، لبخند‌ها و البته نگرانی‌های زیاد. خودش دوست ندارد درباه گذشته و اتفاقات تلخ آن صحبت کند ولی واقعیت این است که او به توجه نیاز دارد نه ترحم،  او می‌خواهد در خانه خودش «پرسپولیس» باشد. محرمی به عشق اینکه به پرسپولیس بیاید روزهای سخت میمنت را پشت سر می‌گذارد، شاید با آمدن به پرسپولیس مشکلات روحی که امروز گریبانش را گرفته او را رها کند و هشتِ دوست داشتنی همان هشتِ دوست‌داشتنی گذشته شود.

252 43

 

کلید واژه‌ها : مجتبی محرمی -
27 دیدگاه
  • بی نام
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 13:32:12
    پاسخ
    58 9

    رویانیان عوض این همه فیلم بازی کردن و ریخت و پاش و مصاحبه کاش به محرمی کمک میکرد تو تنهایی خودش داغون شد کسی ندیدش

  • 2*
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 13:49:03
    پاسخ
    29 42

    البته ایشون فقط یکی از اسطوره های پرس پولیسه!یکی دیگه شونم ناصر محمدخانیه!

  • حاج درویش
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 13:54:14
    پاسخ
    23 46

    درسته بازیکن خوبی بود ولی در اخلاق صفر بعد هم خود کرده راتدبیر نیست

  • ♥اس اس ...تاج آسیا♥
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 13:58:21
    پاسخ
    36 1

    ایشالا زود واسیا رو پاهاش و زندگیشو ادامه بده

  • وحید
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 13:59:06
    پاسخ
    40 1

    مجتبی که بود دیگه پنالتیهای پرسپولیس 100 درصد گل بود . مثل الان نبود که وقتی پنالتی بشه عزا بگیریم حالا کی میخواد گلش کنه ؟

  • بی نام
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 14:10:37
    پاسخ
    35 2

    دوستت داریم مجتبی برای همیشه...

  • 6تایه52
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 14:19:57
    پاسخ
    34 4

    محرمی کجایی...!!

  • بی نام
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 14:55:57
    پاسخ
    26 2

    ناراحت کننده بود خدا کنه هر چه زودتر حالشون خوب بشه و دیگه بهشون بی مهری نشه

  • بی نام
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 14:57:39
    پاسخ
    31 2

    سلامتی کامل ایشان را از خداوند منان خواستارم ،

  • پرسپوليسي 6 آتشه
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 16:10:19
    پاسخ
    37 3

    باغيرت ترين پرسپوليسي اول مجتبي محرمي بعدش هم داش علي کريمي 8

    • بی نام
      سه شنبه 9 مهر 1392 - 22:38:43
      28 17

      اسطوره تراکتور رو میگی؟

  • مهدی
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 16:44:39
    پاسخ
    26 2

    شماره 8 دوست داشتنی و با غیرت.

  • ناشناس
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 16:48:16
    پاسخ
    57 15

    یادش بخیر چه کتکی زد به قلعه نوعی.

    • بدیع الزمان
      سه شنبه 9 مهر 1392 - 20:25:13
      34 36

      خوب الان هم تقاصش پس میده....تو هم مواظب باش به ژنرال دهن کجی کنی نتیجه اش میبینی ...از ما گفتن

    • ناشناس
      چهارشنبه 10 مهر 1392 - 10:11:54
      10 6

      بدیع الزمان ،منظورت گروهبان قندلیه؟

  • بی نام
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 17:27:30
    پاسخ
    29 1

    پاشو مرد!

  • بی نام
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 18:00:08
    پاسخ
    24 1

    آقا مجتبی سلامتیت را از خداوند منان خواستارم و امیدوارم که روزهای خوشی پیش رو داشته باشی

  • بی نام
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 18:00:22
    پاسخ
    39 43

    مگه کسی اقا مجتبی رو یادش میره با اون مشت خوشگلی که تو صورت قلعه نوعی زد واقعا دوسش دارم اخه حاشیشم شیرین بود

  • h
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 18:32:53
    پاسخ
    32 2

    واقعا که اسطوره تمام تاریخ فوتبال ایرانه انشالله بهتر شه حیف که قدر نشناسیم ما ایرانیها

  • روح اله
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 18:40:33
    پاسخ
    31 2

    محرمی شمع شبستان من............محرمی قلدر میدان من هیچگاه از خاطره ها محو نخواهی شد به امید بهبودی...

  • محسن
    سه شنبه 9 مهر 1392 - 20:41:41
    پاسخ
    28 33

    من یک استقلالی قدیمی هستم ولی همیشه ازآقایان محرمی-ناصرمحمدخانی وحمیددرخشان بااحترام زیادی یادمیکنم بازیکنانی که هرگزفوتبال ایران به خودنخواهددیدای کاش استقلال نیزاسطوره هایی درحد آن عزیزان داشت.

    • بی نام
      چهارشنبه 10 مهر 1392 - 13:31:18
      11 4

      آره مخصوصآ آقا ناصر محمد خانی .... خدا رو شکر که همچین اسطوره ای نداریم

  • علی
    چهارشنبه 10 مهر 1392 - 09:45:32
    پاسخ
    6 0

    این نوشته هارو خوندمو اشک ریختم نه برای ترحم به مجتبی چون 8دوست داشتنی اونقدر برای ماپرسپولیسی ها بزرگه که احتیاج به ترحم هیچکس نداره واسه این فوتبال کثیف که چقدر راحت اسطوره هاشو تو پیچ جاده قال میذاره ومیره یک روزی افتخار میکردیم دفاع تیم ملی وپرسپولیسمون محرمیه هنوزم تو استادیوم وقتی واسه دوستانی که سنشون ازمن کمتره خاطره بازی مجتبی رو میگم حالم دگرگون میشه دستشو بگیرین خواهش میکنم التماس میکنم پهلوون زنده رو عشق است همین !!

  • علی
    چهارشنبه 10 مهر 1392 - 13:38:44
    پاسخ
    3 3

    مجتبی همیشه اهل عمل بود . حتی زمانی که فوتبالش تموم شد

  • امیر از صومعه سرا
    چهارشنبه 10 مهر 1392 - 14:53:37
    پاسخ
    4 0

    دوستت دارم آقا مجتبی -واقعا ناراحت میشم شما رااینجوری میبینم -یادش بخیر بازی تهران الف ومتنخب گیلان -شما واقعا یک بازیکن باتعصب بودی -

  • قاسم نظامدوست
    چهارشنبه 10 مهر 1392 - 22:43:12
    پاسخ
    2 0

    مجتبی همیشه آقایی همیشه بهترینی همیشه تو قلب پرسپولیسی ها هستی 8 دوست داشتنی

  • بی نام
    پنجشنبه 11 مهر 1392 - 06:41:38
    پاسخ
    1 1

    خب مشکلش رو هم بنویسین. چی میشه؟ انقدر سر بسته خبر می نویسین که آدم نمی فهمه مشکل طرف چیه؟ به خاطر چی بستری هست؟

ارسال دیدگاه

قوانین ارسال نظر
  • خبرآنلاین نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید
  • اگرچه تلاش می‌شود نظرات ظرف 2ساعت تعیین تکلیف شوند اما نظراتی که پس از ساعت 19 نوشته شود حداکثر تا 9 صبح روز بعد منتشر می‌شوند
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی‌یابند بنابراین توصيه مي‌شود از مثبت و منفی استفاده کنید.

0/700