سه شنبه 2 آبان 1396
سه شنبه 25 خرداد 1395 - 08:43:42 چاپ

مقابله فیزیکی با مرگ

وبلاگ > معتمدی، غلامحسین - تصور مرگ به صورت ادامه زندگی با همان مشخصات، یکی از اشکال فرهنگی مقابله با مرگ است که در اکثر فرهنگ‌های بدوی دیده می‌شود و به نوعی تسلط تفکر غیرانتزاعی بر این جوامع را انعکاس می‌دهد.

 همان گونه که یک کودک خردسال در مرگ زندگی را می‌بیند و مرده را زنده‌ای می‌پندارد که نفس می‌کشد، می‌خورد و می‌آشامد، اقوام ابتدایی نیز دنیای پس از مرگ را از لحاظ فیزیکی مشابه جهان واقعی و مردگان را زنده تصور می‌کردند. در بین‌النهرین باستان وسایل شخصی و لوازم دیگری را که برای ادامه حیات در جهان دیگر لازم بود، در گورها قرار می‌دادند. ژاپنی‌ها که از مردگان خود هراس داشتند و آن‌ها را می‌پرستیدند، برای رام کردنشان اشیاء گرانبها در گورشان می‌گذاشتند.

دراواخر قرن 6 قبل از میلاد در میان گل‌ها و بخش‌هایی از بریتانیا بلندمرتبگان را با ارابه‌ها، جنگ افزارها و اسباب و برگزاری جشن‌ها دفن می‌کردند. در میان برخی اقوام گاه حیواناتی مانند سگ را برای راهنمایی متوفی در جهان دیگر در گور می‌نهادند و در چین گاه بیش از صد نفر از خادمین و سربازان را همراه خاقان مغفور زنده به گور می‌کردند.

در مصر باستان مقابله فیزیکی با مرگ در گسترده‌ترین شکل خود به چشم می‌خورد. مصریان معتقد بودند در بدن انسان همزادی به نام"کا"وجود دارد که نمایانگر نیروی حیات آدمی است و با مرگ از بین نمی‌رود و هر قدر جسد مرده بیشتر از فساد محفوظ بماند"کا" نیز بیشتر باقی خواهد ماند. ازین رو اجساد را مومیایی می‌کردند. فراعنه پیش از مرگ آرامگاه خود را آماده و آن را مانند کاخی مجلل می‌ساختند. اهرام ثلاثه چیزی جز کاخ های مردگان نیست.

گاه برای ادامه زندگی رفتگان مقابر شبیه خانه‌ها با اتاق‌های متعدد و وسائل لازم ساخته می‌شد. تصور زندگی پس از مرگ آن قدر اهمیت داشت که آرامگاه‌ها و مقابر از خانه‌های زندگان استحکام و شکوه بیشتری داشت. سنگ پیش از آن که در ساخت خانه‌های معمولی مورد استفاده قرار گیرد در بنای آرامگاه‌ها به کار می‌رفت و آن چه از گزند باد و باران و گذشت سال‌ها و قرن‌ها جان به در برده آرامگاه‌هاست نه خانه‌های معمولی. در واقع معماری و حجاری از ساختن آرامگاه و مقبره برای مردگان آغاز شده است. همان طور که تاریخ جز مجموعه‌ای از دفنیات نیست. آن چه امروزه در موزه‌ها در معرض تماشای بازدیدکنندگان قرار می‌گیرد نیز وسائل و اشیایی است که از قبور و آرامگاه‌ها به دست آمده و با تصور ادامه زندگی در جهان دیگر در پیوند است.

پشت نگرش مقابله فیزیکی با مرگ و اشکال گوناگون آن چیزی جز نوعی انکار فرهنگی ابتدایی مرگ به چشم نمی‌خورد که بعدها جای خود را به اشکال پیچیده‌تری می‌دهد. اما این تصور ابتدایی هنوز دست از سر آدمی برنداشته و به صورت‌های جدید خود را بازتولید می‌کند.

امروزه هم برخی مانند مصریان باستان می‌اندیشند و در پی آنند که با استفاده از برودت شناسی(cryogenics) به کمک نیتروژن مایع و از طریق تعلیق برودتی در کپسول‌هایی شبیه تابوت فراعنه بدن خود را منجمد کنند با این امید که روزی دستاوردهای پزشکی امکان اعاده حیات آنان را فراهم سازد.

کلید واژه‌ها : مرگ -
ارسال دیدگاه

قوانین ارسال نظر
  • خبرآنلاین نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید
  • اگرچه تلاش می‌شود نظرات ظرف 2ساعت تعیین تکلیف شوند اما نظراتی که پس از ساعت 19 نوشته شود حداکثر تا 9 صبح روز بعد منتشر می‌شوند
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی‌یابند بنابراین توصيه مي‌شود از مثبت و منفی استفاده کنید.

0/700

x