به طور کلی سرمایه‌گذاری در صنعت نفت یک ضرورت مورد تأیید است که همگان بر آن صحه می‌گذارند.

اما نکته مورد تأمل نحوه تأمین منابع لازم بوده که بهترین راه تأمین منابع نیز جذب بخش خصوصی به این حوزه است. چرا که بخش دولتی توانایی چنین امری را ندارد.

در شرایط کنونی برداشت از حساب ذخیره ارزی نیز نمی‌تواند راهکار مناسبی باشد، چرا که که با تحریم مواجه هستیم و نمی‌توان مبتنی بر دیدگاه سابق عمل کرد و می‌بایست در مصرف سرمایه‌ها با احتیاط اقدام شود.

بانک‌های دولتی نیز به طور قطع با توجه به مطالبات معوق توانایی چنین سرمایه‌گذاری را ندارند.

در رابطه با ورود بخش خصوصی، نکته این است که به طور کلی الزام در خصوص سرمایه‌گذاری بخش خصوصی بی‌معنا بوده و خلاف اصل 44 است. مگر اینکه دولت این مسئله را به صورت پیشنهاد مطرح کرده باشد و به صورت توافقی بین بانک‌های خصوصی و دولت باشد. که در این صورت این امر مورد استقبال قرار خواهد گرفت. چرا که بدیهی است که سرمایه‌گذاری در صنعت نفت در مقایسه با سایر صنایع مطمئن‌تر است.

البته این امر معضلاتی را نیز ناشی خواهد شد. از جمله محرومیت صنایع کوچکتر از تسهیلات بانکی که در نتیجه آن توسعه صنایع خرد با مشکل روبه‌رو خواهد شد.

بنابر این دولت می‌بایست در این خصوص شفاف‌سازی کرده و محل تأمین منابع بانک‌ها را مشخص کند.

*عضو هیات علمی دانشگاه زاهدان

  دانلود