صالحی نوشته است : " علاوه بر نقد و استدلال بر دیدگاه ادعای «احمدینژاد همان شعیببنصالح سردار سید خراسانی است» در کتاب «دهه هشتاد، دهه ظهور» (اثر سید حسین سجادی)؛ اینک در دهها سایت و وبلاگ مدعای فوق مطرح شده است. تا آنجا که فرصت و امکان پاسخ میداد حداقل حدود 25 پایگاه مجازی در زبان فارسی دیده شد که به آن پرداختهاند. این پایگاه های مجازی، مجموعههاییاند که صرفاً به نقل ادعا و یا خبر بسنده نکردهاند بلکه به دفاع از آن پرداختهاند و یا نگرشی مدافعانه نسبت به این مدعا داشتهاند. همچنین تعداد متنابهی از این مجموعه، با عکسهای تفصیلی و جنبههای تبلیغی به این موضوع پرداختهاند. "
وی در ادامه می گوید : " در این میان سایتهای emam-mahdi-1413 و نیز tarikh-ayande تلاش دارند که با حساب و ابجد، نام شعیببنصالح و آقای احمدینژاد را مساوی نشان دهند. هر چند با توضیحات شگفت و اعجابآمیز که «شعیببنصالح» از نظر حساب ابجد با محمود سوفوریان یکسان است و نام سابق آقای احمدینژاد، سوفوریان بوده است. (ظاهراً نام سابق آقای احمدینژاد هم یکی از معماهای لاینحل است؛ صباغیان، سوفوریان، سیوریان و یا ...) . "
صالحی درباره این ادعا در فضای مجازی عربی نوشته است: " این مدعا در سال 2006 در کتاب «احمدینجاد و الثورة العالمیة المقبله» (احمدینژاد و انقلاب جهانی فرارو) توسط شادی فقیه (مؤسس انتشارات دارالعلم بیروت) مطرح شد. رو جلد کتاب، عکسی از آقای احمدینژاد با پسزمینه سربازان آمریکایی است. در فصل دوم کتاب به علایم ظهور میپردازد و این ادعا را که ایشان همان شعیببنصالح (سردار سید خراسانی) است، مطرح و از آن دفاع میکند. این کتاب، در فضای عربی- لبنانی نشر گستردهای مییابد.
پس از آن در سایتهای عربی شیعی (عربستان، بحرین، سوریه، لبنان و ...) مکرراً مطرح میشود. در برخی از این سایتها آمده است: جمیع توصیفات در مورد شعیببنصالح، بر رئیسجمهور فعلی ایران (احمدینژاد) منطبق است. کسی که ملقب به «مردمیار» است و نیز ملقب به «مرد صالح» و نتیجتاً به معنای «شعبیالصالح» [انسان مردمی صالح] یعنی همان «شعیببنصالح» و ... "
وی نظر خود را چنین اعلام کرده است : " این قلم، باورمند است که چونان سمت و سوگیری قطعاً به ضرر باورهای اصیل شیعی- اسلامی است. هر چند مدافعان این ادعا، با حسن نیت این مسیر را پیگیری کنند و اصحاب سیاست با سکوت و یا رضایت (و احیاناً با کمی بدبینی حمایت) به تماشا بنشینند. دنیای مجادلات سیاسی زودگذر است؛ باورهای بنیادین دینی را خرج آن نباید کرد. "
متن کامل این مطلب را اینجا بخوانید.
نظر شما