آموزش و پرورش ازدیرباز نیروهایی در اختیار داشته که خالص و بی ریا راه تعلیم و تربیت را به درستی رفته اند و هرچند ممکن است در سکوت اواخر عمر خودراسپری کنند ولی آثارشان ماندگار خواهد بود تا زندگی و جهان برقراراست.
خیلی از سیاستمداران غربی و کارشناسان و مسئولین سازمانهای بین المللی که در جهت صلح و تفاهم جهانی تلاش می کنند ازیک سو پیشینه تاریخی مشکلات بین دولتها یا بین ملتها را نمی دانند و از سوی دیگر مشکلات فعلی رانیز فقط از یک منظر نگاه می کنند . البته تجاهل و تغافل هم از عناصر همیشگی حاکم برجو مذاکرات است.
درتمام دنیا ممکن است بین قوای سه گانه اختلافاتی وجودداشته باشد ولی دو نکته مهم راهیچگاه فراموش نمی کنند.
1- وقتی پای منافع ملی میان باشد اختلافات کنار می رود و انعطاف عاقلانه جای آن را می گیرد
2- بخش عمده ای از اختلافات رسانه ای نمی شود ودرمحافل سیاسی حل و فصل می شود وبخشی از آنهاراخبرنگاران کشف و افشا می کنند.
مشکل از آنجا آغاز شد که گروهک های باج طلب دراول انقلاب وقتی از به دست گرفتن ارکان حکومتی ناامید شدند به نحوی به روش نافرمانی مدنی روی آوردند.
شاید وقتی دیل کارنگی کتاب آئین دوست یابی را می نوشت نمیدانست کتابی که درایران بارها تجدید چاپ می شود یا خوانده نمی شود یااین که نیاز به تشریح بیشتری درزمینه نگهداری دوست دارد.
این که مسئولین جامعه و فعالین مبارزه باطاغوت رابادید قداست و غیرقابل نقد نگاه کنیم پسندیده نیست.چراکه حتی معصومین هم نسبت به انتقاددیگران به خودواکنش منفی نشان نمی دادند.
فصل پاییز با برف زودرس شاد کننده است اما دلیل نمی شود ما سرمان را زیر برف کنیم و فکر کنیم خبری نیست!اصلاً مگر ما کبک هستیم؟
داستان خطای دوفوتبالیست کشوردارد به میدان تصفیه حسابهای مختلفی تبدیل میشود
خداوند در سرشت بشر هم نیاز سرور و شادی را قرار داده و هم غم واندوه را.
چندیست دیدن صحنه های وحشتناک برای جوانان ما عادی شده است تبعات آن چیست؟
نمیدانم این چه حکمتی است که در مملکت ما هر کس هرچیزی دلش میخواهد بگوید می گوید و کسی هم جلودارش نیست.
مخاطب شناسی و درک دانسته های شنوندگان و نیاز های آنها باید مورد توجه قرار گیرد