واکنشها به آهنگ یک بیهنر انکرالاصوات کماکان ادامه دارد.
دعوای روزنامهها که اغلب تریبون جناحهای سیاسیند امری است عادی.
آقای رئیسجمهور در جمع اهالی خراسان رضوی سخنانی گفتهاند بسیار جالب و در خور توجه. مجال پرداختن به همه آنها در این فرصت کوتاه نیست اما حیفم میآید از کنار این جمله که «قول میدهم شما را به وضع سابق برگردانم» بگذرم.
خدا رحمت کند ایرج قادری را .به بهانه درگذشت او این روزها خیلی چیزها گفته میشود.
ممیزی فینفسه چیز بدی نیست. فقط باید در نحوه اعمال آن چند و چون کرد. این جمله ترجیعبند همه نویسندگان اعم از روشنفکر و حزباللهی در سالیان اخیر بوده.
1- سالیان سال است که اهل فن مینویسند و میگویند آنچه در تهران با عنوان «نمایشگاه بینالمللی کتاب تهران» برگزار میشود هیچیک از المانهای یک نمایشگاه معتبر را ندارد و بهتر است آن را یک فروشگاه بزرگ کتاب بنامیم نه نمایشگاه.
درباره شهید مطهری من نباید بنویسم. کسانی باید بنویسند که اهلیت این کار را دارند. قرار هم همین بود اما متاسفانه آن که اهلیت دارد یا گرفتار است یا نمینویسد.
خبر سفر جمعی از هنرمندان به مازندران برای حمایت و همدلی مهاجران افغان را شنیدهاید یا نه؟
تصاویر آقای احمدینژاد در سعدیه شیراز را که دیدم لذت بردم. شوخی نمیکنم. خدا شاهد است حقیقت را میگویم.
یکی از بولعجبیهای روزگار ما کسانی هستند که دعوی صلح و دوستی دارند، اما کینتوزانه و خصمانه رفتار میکنند.
ظاهرا استیضاح وزیر کار با قول شرافتمندانه آقای سعید مرتضوی به جناب حداد عادل منتفی شده است.
خبر هدیه رئیسجمهور به هنرمندان را شنیدهاید؟! ظاهراً نحوه این هدایا بهگونهای بوده که اعتراض خیلیها را برانگیخته.
ماجرا از این قرار است: حضرات روز شهادت سیدمرتضی آوینی را که بیستم فروردین ماه است در تقویم امسال به بیستویکم انتقال دادهاند و در توجیه این کار عجیب توضیح فرمودهاند که چون روز بیستم فروردین به نام انرژی هستهای نامگذاری شده است بهتر است روز شهادت آقای آوینی به روز دیگری منتقل شود تا این دو اتفاق بزرگ تحتالشعاع یکدیگر قرار نگیرند.
ظاهرا آنها که با خودشان عهد کردهاند همه عقدههای سرکوفتهشان را سر فیلم «گشت ارشاد» و «خصوصی» خالی کنند حالاحالاها نمیخواهند دست از سر این دو فیلم بردارند.
دوستم دیروقت شب زنگ زد، آن هم با چه هیجانی که: فلانی برو فلان شبکه را نگاه کن ببین چه نشان میدهند. با عجله تلویزیون را روشن کردم و شبکهای را که گفته بود پیدا کردم. بغض گلویم را گرفت.
اگر سیاست را به همان معنایی که عامه مردم از آن مراد میکنند در نظر بگیریم باید بگویم محمود احمدینژاد یکی از سیاستمدارترین انسانهای روزگار ماست.
آنان که اباطیل صاحب این قلم را در سایت خبر آنلاین میخوانند توقع داشتند درباره ماجرای سوال از رئیسجمهور حتما چیزی قلمی کنم.
می خواستم بنویسم استفاده شخصی از یک تریبون رسمی را کار چندان پسندیده ای نمی دانم. اما دیدم که چه استفاده ای؟