مهرجویی با آثار سینمایی گسترده و متنوعاش، یک «مولف سینمایی ایران» است و او را بخشی جدی از سینمای ایران باید دانست، نوشتههای تصویریاش را میتوان پسندید یا نپسندید اما نمیتوان ندید!
در بخش نخست به نقد اجمالی سه ادعای ایشان پرداختیم و اینک قسمت دوم و پایانی آن.
یادداشت دکتر سید عباس صالحی، عضو هیات امنای دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم - قسمت اول
سالیانی است که این پرسش مطرح است که چرا مردم ایران، در گفتوگوهای خصوصی، جلسات خانوادگی، در تاکسی، در اداره و ... منتقد و گلایهمند جدی دولت و نظام سیاسی است اما در روزهایی مثل روز قدس و 22 بهمن و ... در راهپیمایی شرکت میکند و حضور چشمگیری دارد.
اسلامگرایی سیاسی در سده اخیر، در سه شکل رخ نموده است: گاه صرفا در سطح فکر و معرفت سیاسی- دینی قرار داشته و گاه در قالب جنبش اجتماعی خود را نمایانیده و گاه در قالب یک حکومت خود را عرضه کرده است.
انتشار شماره یک نشریه «خاتون» (ضمیمه رایگان روزنامه ایران) بازتاب وسیعی یافت.
اخبار 20:30 روز یک شنبه 9 مرداد، دو خبر متفاوت داشت، از آن خبرهایی که در رسانه های ما، که مدام از خشونت، نفرت و ... سخن می گویند، هر چند گاه یک بار اتفاق می افتد. هر دو خبر، دل من - و هزاران بیننده- را، تکان داد؛ با خود به پرواز برد، به ملکوتی که نه در آسمان هاست بلکه در همین زمین دور و بر ماست.
حجاب اجباری (4)/ درادامه نوشتارهای پیشین ،این موضوع از منظر ضرورت آزادی بیان درگفت وگوهای اجتماعی بررسی شده است.
سومین بررسی تحلیلی حجاب اجباری؛ از دیدگاه عقلی و بر اساس گفتمان مستدل. در این متن، حجاب اجباری در رابطه با کرامت (ذاتی) انسانی مورد بررسی قرار گرفته و رابطه ی آن با موازین اسلام و نظریات مختلف در این باب سنجیده شده است:
در گفتار نخست، اشاره شد که وضعیت «حجاب» و «پوشش» در کشور، نه موافقان را راضی میکند و نه منتقدان و مخالفان را! از این رو، باید پیوسته در این موضوع اندیشید، گفتوگو کرد و به راهکارهایی جامعتر دست یافت.
مقوله «حجاب زنان» از چالشهای مهم فرهنگی- اجتماعی نظام اسلامی ایران بوده و هست. این چالش، منحصر به نظام اسلامی ایران نیست بلکه به نظر میرسد که هر نظام سیاسی اسلامی را در جهان معاصر با چالش مشابه روبهرو میکند.
از حوادث سوریه در رسانههای رسمی و دیپلماسی ایران، با سکوت و گاه جانبداری از رژیم سوری عبور شده است. در شرایطی که مواضع مراکز یاد شده در ارتباط با رخدادهای مشابه در تونس، مصر، یمن، لیبی، اردن و... با مواضع همدلانه و حامیانه است و با عناوینی چون بیداری اسلامی منطقه و یا تعبیراتی مشابه مورد تمجید و حمایت قرار میگیرد.
انتشار مستند «ظهور بسیار نزدیک است»؛ توانست موج گستردهای را پدید آورد و به یکی از رخدادهای تأثیرگذار در ماههای اخیر تبدیل شود.
مصر، فصل جدیدی را در نخستین ماههای سال نوی قمری و میلادی (1432ه.ق. و 2011م.) تجربه میکند.
سریال مختارنامه همانگونه بود که انتظار میرفت؛ پرمخاطب و گیرا! میتوان با آن مخالفتهایی داشت، نقدهایی کرد، بخشی از روایتهای آن را نپسندید و یا از برخی بازیها و صحنهها راضی نبود؛ اما نمیتوان از آن دل کند، آن را ندید و جمعه شب را بی آن گذراند! چندی است که با اشاعه خبر نقش تصویری حضرت عباس(س) در سریال، مباحثی در این موضوع در محافل دینی و رسانهای و هنری اوج گرفته است و کم و بیش مخالفتها آن را به تعطیل آن تصویر یا مرز آن فرا کشانده است.
در روزگاران قحطی تواضع و ادب، سخنان آیتالله مصباح در جمع مسؤولان همایش روز جهانی فلسفه، اشک شوق را بر دیدگان میآورد و حکمت عملی را میآموزند: ایشان در این دیدار با تعابیر زیر از جایگاه شامخ حضرت آیتالله جوادی آملی تجلیل داشتهاند:
چندی قبل، به کتاب «الثقات» نوشته «ابن حِبّان» (م 354 ق) مراجعهای داشتم. عنوان «علی بن موسی الرضا(ع)» را دیدم؛ مختصر و کوتاه بود، چه این که کتاب در دانش رجال تدوین شده است و چونان شیوهای را دارد. اما همان عبارات مختصر، من را سرشار از لذت و بهجت کرد. همان زمان، چونان هر مائده غیر معهود، لذت این دیدار غیر منتظر را با برخی از دوستان تقسیم کردم. اما اینک در آستانه میلاد آن امام مِهر(ع) دریغم آمد که این قطعه مهربانی را عمومیتر نکنم. برای آنکه هر کس را در لذت شخصیاش بگذارم و آن را با توضیح و حاشیه نیالآیم، متنی را در قالب ترجمهگون ملاحظه میکنید.
آیت الله یزدی، رئیس جامعه مدرسین حوزه علمیه قم، در گفتوگو با هفتهنامه پنجره، مهر سکوت را میگشایند و مجدداً در مورد آیتالله هاشمیرفسنجانی به ایراد سخنرانی میپردازند و نقدهایی گاه تند و گاه ملایم نسبت به ایشان دارند.
ورود موقت منشور کوروش و رونمایی از آن فرصتی برای بازخوانی کوتاه و مجدد مقوله ای مهم در دوره معاصر است: تعامل دین و ملیت، اسلامیت و ایرانیت