این عکس جدید آقای شهرام شکیبا ، اگر چه از عکس پیشتر بهتر است اما یک جورهایی است .
آن سبیل پرپشت و نگاه دوخته به دوربین ، آدم را ، دور از جان به یاد صدامیان کافر می اندازد. در تاویل بعدی، آن آجرهای پسزمینه، مخاطب را به زندان رهنمون میکند! گویی باز هم دور از جان، آقای شکیبای عزیز زندانی است.
اگرچه چهره، بین عبوسیت و لبخند و پوزخند و زهرخند بلاتکلیف است اما همین بلاتکلیفی از رندی صاحب آن حکایت دارد. طنز همین است ..... قلمش پرطراوت باد .






نظر شما