سینما یعنی نقل یک قصه. و به باور من، سینما یعنی تعلیق؛ تعلیق ناشی از قصه.
«عیار 14» فیلم کوچک قصهگویی است. فیلم کوچک اما خوب و اندازهای که راحت قصه ساده - و ظاهراً پیشپاافتاده - اما عمیقش را تا به آخر روایت میکند، بدون آنکه عمق قصهاش رو باشد. «عیار» از اول تا آخر تعلیق نگه میدارد. و تعلیق از قصهاش میآید و عارضی نیست. این تعلیق درونی - قصه و آدم اصلی آن - تا الان که چند ساعت از دیدن فیلم گذشته، با ما کار میکند. و این دیگر به کارگردانی فیلم برمیگردد و به میزانسن، و نه فقط فیلمنامه.
فیلم اندازه نگه میدارد و حرفهای بزرگ، مهم و «معناگرا» نمیزند و سود میجوید. آدم خلق میکند: فرید(با بهترین بازی تمام عمر فروتن) و منصور (با بهترین بازی دیرباز)، حتی پورسرخ و مجتبی(که بسیار کوتاه است). محیط خلق میکند و فضا. کاستیها و ضعفهای کوچک فیلم، آسیب جدی به اثر نمیزنند.
قدرت اصلی فیلم در «بدمن»اش است؛ و عمق آن.
درباره محتوای «عیار» بعداً در زمان اکرانش خواهم گفت. اما فیلمساز ما بایستی از «شر» فیلم خوبش خلاص شود تا جلو برود و قصهای دیگر بگوید. قصهای کوچک اما عمیق.

| نام | |||||
| پست الکترونیک | |||||
| نمایش داده شود | |||||
| آدرس وبسایت یا وبلاگ | |||||
| نظرشمــا 0/700 | |||||
| همزمان با تأیید انتشار نظر من، به من اطلاع داده شود. | |||||
| اظهارنظرهای اشخاص درباره نظر من، به ایمیل من ارسال شود. | |||||
| .خبرآنلاین نظراتی را كه حاوی توهین است، منتشر نمی كند * .لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری نمایید * | |||||
: لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید
|
|||||
ارسال نظر
|
|||||
| نام شما | |||||
| ايميل شما | |||||
| ايميل گيرنده | |||||
| توضيحات | |||||
: لطفا حاصل عبارت را در باکس مقابل وارد نمایید
|
|||||
ارسال خبر
|
|||||