این بنده البته کار مهمی نمی کند بلکه علامت گذاری ( و به تعبیری فیش برداری) از کتابی را که می خواند به طور یکجا منتشر می کند تا به خیال خود برای کسانی که فرصت کتاب خواندن (و ازآن بدتر، اشتیاق کتاب خواندن) ندارند محورهای مهم یک کتاب جریان ساز و برخی نکات خواندنی آن را عرضه کند .
اگر سنت حسنه تواصی ، درحوزه کتاب رواج بیشتری گیرد و یا با تشکیل حلقه ای از دوستان ، هریک از ما و آنان مامور شویم کتاب هایی را که می خوانیم درقالب یک جلسه کوتاه به دیگران گزارش کنیم و حتی به یکدیگر بگوییم که این کتاب ، ارزش خواندن و وقت گذاشتن دارد یا نه ، خدمت بزرگی به تعالی فکر همدیگر کرده ایم .
در بین مدیران اجرایی ، که از نزدیک دیده ام شاید فقط دکتر لاریجانی باشد که به مطالعه ، اهتمام ویژه ای دارد و در کنار کار فشرده اجرایی ، کتاب خواندن را یک دغدغه و بلکه یک تفریح خود می داند . از نظر او عادت کتابخوانی فضیلتی است که البته شاخص ارزیابی یک فرد نیز هست . او وقتی می خواهد درباره سواد و فضل کسی اظهار نظر کند به علت جالبی اشاره می کند : «فلانی بیسواد است ،کتاب نمی خواند ، فقط بولتن می خواند »
چند روز پیش هم که خلاصه یک کتاب مهم را ، با فرض این که فرصت مطالعه این کتاب را ندارد ، به او دادم بلافاصله گفت اصل کتاب را هم بده !
در عوض مدیرانی را نیز دیده ام که در یک نگارش عادی ، اغلاط املایی وحشتناکی از آنها صادر می شود و طبیعی است که دایره واژگان چنین افرادی بسیار محدود باشد و باز هم طبیعی است که از نگاه آدمهای فرهنگی چنین نقیصه ای خیلی زود رخ می نماید و انتشار مقالات با امضای این عزیزان ، در اینجا و آنجا مشکل فضل را حل نمی کند!
نظر شما