به گزارش فارس:
عقیل ملکیفر در خصوص لزوم برنامهریزیهای اوقات فراغت اظهار داشت: اگر نتوانیم برای اوقات فراغت جوانان کار مثبتی انجام دهیم، درواقع جوانان را در معرض انواع خطرها که بدیهیترین آن اعتیاد است، قرار دادهایم؛ دستگاههای مربوطه باید حداکثر اهتمامشان را برای پر کردن اوقات فراغت داشته باشند.
وی افزود: در واقع تابستان نقطه اوج اوقات فراغت است و این برنامهریزیها فقط مختص به تابستان و فصل خاصی نیست بلکه باید برنامهای تدوین شود که در تمام سال ساری و جاری باشد بنابراین هرگونه کوتاهی در این زمینه به این معناست که ما جوانان و وقت و انرژی آنان را با دست خود در اختیار دشمن قرار دادهایم.
این پژوهشگر با تأکید بر لزوم آیندهپژوهی، آیندهنگری و برنامهریزیهای بلندمدت در بحث اوقات فراغت، عنوان کرد: همانطور که کشور یک چشمانداز بزرگ 20 ساله دارد، باید برای اوقات فراغت نیز چشماندازی 10 تا 20 ساله در نظر گرفت، لازمه چنین چشماندازی آیندهپژوهی است که متأسفانه تاکنون دستگاههای ذیربط کاری در این زمینه انجام ندادهاند.
وی با اشاره به مطالعهای که در زمینه اوقات فراغت انجام شده است، ادامه داد: در مطالعهای که انجام دادیم مهارتهای مورد نیاز جوانان در عصر اطلاعات و دانایی را در 4 حوزه مهارت اصلی تدوین کردهایم و این مهارتها در محورهایی است که تاکنون در آموزش و پرورش به آنها پرداخته نشده است.
ملکیفر نخستین حوزه مهارتهای مورد نیاز جوانان را سواد عصر اطلاعاتی دانست و گفت: مهمترین مبحث برای جوانان در حال حاضر سواد عصر اطلاعاتی است که خود به هشت دسته تقسیم میشود؛ در واقع جوان در دنیای آینده باید هشت نوع سواد را داشته باشد تا بتواند گلیم خودش را از آب بکشد.
وی ادامه داد: مهارت دیگری که برای جوانان ضروری است تفکر مخترعانه است یعنی به جوان بیاموزیم که مانند مخترعان و مکتشفان بیندیشد و رفتار کند؛ این مقوله را نیز در مدارس آموزش نمیدهند زیرا نظام آموزشی ما حافظه محور است.
این پژوهشگر دو مهارت دیگر را مهارت ارتباطات اثربخش و بهرهوری اثربخش بیان کرد و اظهار داشت: فرزندان و جوانان ما باید بیاموزند که ارتباطات اثربخش داشته باشند این حوزه خود چندین مهارت دیگر را دربرمیگیرد همچنین باید بیاموزند که در زندگی و محیط کارشان نیز بهرهور باشند.
وی اضافه کرد: بنابراین اولویت در حوزه اوقات فراغت آموختن مهارتهای زیستن در عصر اطلاعات و دانایی است در عین حال این آموزشها باید با سرگرمی همراه باشد تا بچهها احساس نکنند که دوباره در کلاس و مدرسه حضور دارند، علاوه براین موارد، مسائل اخلاقی، عبادی، فرهنگی و حتی آموزشهای نظامی که تاکنون به آنها پرداخته شده لازم و مهم هستند.
ملکیفر با اشاره به اقداماتی که در این زمینه تاکنون انجام گرفته است، خاطرنشان کرد: نمیتوان زحمات نهادهایی که تاکنون فعالیت داشتهاند نادیده گرفت اما به نظر میآید در جامعه احساس رضایت کافی از عملکرد این ارگانها و نهادها وجود ندارد، در صحبت با جوانان نیز این نارضایتیها را میشنویم و بازتاب آن را در رسانهها میبینیم.
وی افزود: برنامههایی که تاکنون بوده اثربخشی لازم را نداشته و دلیل عمده آن عدم وجود برنامهریزی جامع است، چنانچه برنامهریزیها زیر چتر یک برنامه واحد قرار میگرفت میتوانستیم شاهد وضع بهتری باشیم.
این پژوهشگر در خصوص سازمانها و نهادهایی که باید در اوقات فراغت فعالیت داشته باشند، گفت: به این دلیل که بحث فرهنگی مطرح است شورای عالی انقلاب فرهنگی برای تصویب برنامهها مناسب است و سازمان ملی جوانان با مشارکت تمام دستگاههای دخیل در این امر نیز، مجری تدوین و اجرای این برنامهها شوند.
وی در ادامه افزود: در زمینه اوقات فراغت تاکنون بسیج و شهرداری اقدامات قابل توجه و مفیدی انجام دادهاند اما به طورکلی نباید اینگونه باشد که هر سال دقیقاً با رسیدن تابستان به سراغ برنامهریزی برویم زیرا چنین برنامهریزی هایی اثربخشی لازم را نخواهد داشت.
ملکیفر، چالشهای پیشروی برنامهریزی اوقات فراغت را بیان کرد: جدیترین چالش در زمینه این برنامهریزیها نداشتن برنامه جامع است، در مدیریت و سیاستگذاری نیز چالشهایی مطرح است؛ اگر یک یا دو سازمان وظیفه پر کردن اوقات فراغت را به عهده داشته باشند میتوانیم وضعیت بهتری داشته باشیم زیرا هماهنگ کردن نهادهای متعدد و جلوگیری از موازیکارهای موجود کار مشکلی است.
وی اضافه کرد: چالش دیگر تأمین بودجه و مشکلات مالی است زیرا با توجه به جمعیت فراوان جوانان، فراهم کردن اوقات فراغت مؤثر و مفید هزینه بالایی دارد.
نظر شما