در مطلب دکتر آشنا می خوانید : " جامعه تلویزیونی شده یک پدیده اجتماعی است که دیر به سراغ ما آمده ؛ این تجربه را آمریکایی ها در دهه 60 شروع کردند و از دهه 80 به بعد به اوج خودش رسید . به این معنا که تلویزیون وقت زیادی از بینندگان خودش را می گیرد به طور متوسط تماشای تلویزیون در آمریکای شمالی بین 6-4 ساعت وقت مردم را می گیرد . معروف است که مرد معمولی امریکایی پس از پایان کار و ورود به خانه مانند سیب زمینی روی کاناپه پهن می شود و با تلویزیون وقت می گذراند. "

وی درباره اعتیاد رسانه ای توضیح داده است : " مسئله دیگر اعتیاد رسانه ای است . یعنی معتاد کردن بینندگان . در دهه 70 سریالهای بی پایان کارش گرفت تا ما هر شب و هر روز منتظر پخش برنامه ای باشیم که نتوانیم از آن دل بکنیم و این سریالهای بی پایان فرهنگ بین نسل را هدف قرار می دهد .
تلویزیون ایران بعد از انقلاب این روند را کنار گذاشت تا رسیدیم به سریال سال های دور از خانه یا همان اوشین . در این مورد تحقیقی توسط دکترمحسنیان راد انجام شد که نشان می داد که مردم چگونه اسامی سخت ژاپنی را یاد گرفتند . حتما به یاد می آورید که در مصاحبه ای رادیویی هم دختر خانمی اشاره کرده بود به الگوبودن اوشین نه فاطمه زهرا س . بنابراین تب مصرف رسانه ای سبک و قصه گو و روایت پردازانه در جامعه اوج گرفت . این جنبه مصرفی و اعتیاد آور آن بود . "

آشنا در ادامه افزوده است : " همه حرف من این است که این الگوی مصرفی است در جهان از رسانه . شبکه سریال و یا فیلم سینمایی . اینطور شبکه ها در دنیا راه افتاده . صدا و سیما هم اعلام کرده است که می خواهد شبکه فیلم و سریال اختصاصی داشته باشیم . یا در رادیو هم تصمیم گرفتند علی رغم همه مخالفت هایی که شد شبکه موسیقی وجود داشته باشد و این کار امکان پیدا کرد . مسئله این است که ما این اقدامات را با تاخیر انجام می دهیم . هر لحظه از اجرای این کار بگذرد ما مخاطب خود را ازدست داده ایم و به شبکه های خارجی واگذار کرده ایم . حالا مخاطب ،مخاطب فارسی وان است و باید زحمت زیادی برای برگرداندن آن بکشیم . "

متن کامل این مطلب را اینجا بخوانید.

  دانلود