موسس و سردبیر ژورنال ساینتومتریکس و عضو فرهنگستان علوم مجارستان با اشاره به تعداد محدود 1500 نفر متخصص علمسنجی در زمین، تاکید کرده برای ارزیابی فعالیت های علمی فقط باید از نظرات این متخصصان استفاده شود.
عضو هیات علمی دانشگاه واشینگتن که از مدلهای ریاضی برای علمسنجی استفاده میکند، معتقد است توجه به نظریه بازیها میتواند جلوی مشکلات احتمالی در سوء استفاده از معیارها را بگیرد و انگیزه دانشمندان را برای بهبود پژوهشها اصلاح کند.
استاد دانشگاه واشینگتن در سیاتل و از بنیانگذاران سایت Eigenfactor.org در توضیح رتبهبندی میگوید هدف از این کار نه برتریبخشی دانشمندان و دانشگاهها به یکدیگر، که کمک به روشهای جدید و بهتر پژوهش است.
استاد دانشگاه زوریخ با توضیح اینکه انگیزه اصلی محققان، حس کنجکاوی، استقلال و شهرت در بین همتایان است، پیشنهاد میدهد عنوانها و جوایزی مانند جایزه نوبل، دکترای افتخاری، عضویت در فرهنگستانها و مواردی از این دست نیز در ازشیابی دانشمندان مد نظر قرار گیرد.
علمسنجی، دانشی است که بیش از صد سال از ابداع آن میگذرد و روز به روز بر اهمیت و تاثیر آن بر فعالیتهای پژوهشی و دانشگاهی افزوده میشود؛ اما هنوز که هنوز است، معیار مناسبی که شاخصی عادلانه برای فعالیتهای علمی یک فرد دانشگاهی تدوین نشده است.
شاخصهای سنجش علم یا به اصطلاح علمسنجی بسیار زیادند و این موضوع باعث شده که محققان پس از یک قرن، دوباره از خود بپرسند که چه چیزی را و چرا اندازهگیری میکنند. آیا اینبار معیار دقیقی برای سنجش فعالیتهای علمی وضع خواهد شد؟
اندیشه تأسیس انجمن سلطنتی بریتانیا در یکی از نشستهای دانشمندان و فیلسوفان در سال 1660 میلادی پدید آمد و این اندیشه با فرمان چارلز دوم در پانزدهم ژوئیه 1662 تحقق پیدا کرد.
نخستین انجمن علمی جهان هفته گذشته سیصد و پنجاهمین سالگرد تاسیس خود را در حالی جشن گرفت که در طول این چهار قرن گذشته، تاثیرگذارترین مراکز علمی و سیاستگذاری علم در جهان لقب گرفته است.
هفته پیش درفستیوال ۱۰ روزه «کوانتوم تا کیهان» در انیستیتو فیزیک نظری پرمیر در واترلوی کانادا، در حضور صدها تماشاگر، از چندین فیزیکدان برجسته جهان پرسیده شد: «چه افکاری خواب شب را از شما ربوده است؟»
پژوهشگران باید گونههای جدیدتری از انجمنهای اجتماعی را پایهریزی کنند