آخرین مطالب سرویس وبلاگ/زمانیان، علی
۱۳۹۱/۱/۱ - ۸:۴۵
زمانیان، علی - برای یک بار هم که شده رنج هایت را فراموش کن، دردهایت را بگذار و اندوه هایت را حتی از خودت هم پنهان کن و بهار را دریاب.
۱۳۹۰/۱۱/۱۰ - ۸:۱۰
زمانیان، علی - قرار یعنی آرامش، یعنی آن جایی که باید باشم، هستم، آن چیزی که باید داشته باشم، دارم. قرار، یعنی فاصله ی میان بایدها و هست هایم چندان نیست که درونم را آشوب زده و ناراضی کند.
۱۳۹۰/۹/۱۵ - ۵:۲۵
زمانیان، علی - رستگاری، تنها به ادعای دیانت و انباشتگی عبادت نیست. رستگاری، تنها به ادعای دیانت و انباشتگی عبادت نیست.
۱۳۹۰/۷/۱۳ - ۸:۱۴
زمانیان، علی - نه جهان و طبیعت، تماما زیبایی و خوبی است و نه آدمی ، سراسر زیبایی و حسن. سرزمین وجود آدمی، انباشته از خوبی ها و بدی ها، زیبایی ها و پلشتی ها است.
۱۳۹۰/۶/۲۷ - ۷:۱۸
زمانیان، علی - در مقایسه ی میان باورها و رفتارها، باورها مهم ترند است یا اعمال؟ اعتقادات مهم ترند است یا کنش ها؟ اگر دینداری هم مانند اخلاق از جنس عمل و رفتار باشد، آن گاه، باورهای دینی نسبت به کنش ها مهم ترند و یا بالعکس؟ به طور کلی در واکنش به این پرسش، برخی اصالت را به باور و برخی دیگر اصالت را به رفتار و کنش می دهند.
۱۳۹۰/۶/۱۹ - ۱۶:۵۳
زمانیان، علی - علی زمانیان
۱۳۹۰/۴/۲۲ - ۳:۲۵
زمانیان، علی - خرافات به مثابه پناهگاه برای اذهان سادهای است که قدرت تبیین منطقی حوادث و امور را ندارند و از طرفی خود را در برابر ناملایمات و سختیها، بیدفاع احساس میکنند. مردمی که در محیطی آکنده از دلهره و عدم اطمینان و ناآگاهی زندگی میکنند، لاجرم به نیروهای غیرعقلانی توسل میجویند تا تنشهای ذهنی خود را کاهش دهند.
۱۳۹۰/۲/۲۸ - ۱:۱۷
زمانیان، علی - سیاست در کشور ما با دو پدیده ی شوم مواجه است : ' افول اخلاق در عرصه ی مناسبات و روابط' و 'غروب عقل در ساحت مدیریت '
۱۳۹۰/۲/۱۰ - ۸:۹
زمانیان، علی - نجات، جز از مسیر کتاب ممکن نیست.
۱۳۹۰/۱/۳ - ۳:۰
زمانیان، علی - 'عید'، واقعیتی از واقعیت های جهان بیرونی و عالم وافع نیست.
۱۳۸۹/۱۲/۲۸ - ۹:۵۲
زمانیان، علی - جامعه ی بدون نزاع و پیکار، زیبا و خواستنی، اما دست نایافتنی است. گرچه گسست ها و پیکارها را نمی توان حذف کرد، اما می توان نزاع ها را انسانی تر و اخلاقی تر کرد. جنگ در می گیرد؛ اما وقتی حریف، میدان را خالی کرد، رهایش کنیم. با شمشیر آخته بر پیکر نحیف و زخمی اش نتازیم.
۱۳۸۹/۱۰/۱۳ - ۴:۲۳
زمانیان، علی - همه می میرند و رفتن را تجربه می کنند، اما در میان جانداران، تنها انسان است که از مرگ خود خبر دارد و پایان خویش را انتظار می کشد. مرگ، مساله ی آدمیان است زیرا بر خلاف سایر موجودات، از مرگ خویش آگاه اند. به دلیل همین اگاهی از مرگ است که نظام های عقیدتی، همواره در طول تاریخ پا برجا بوده اند. نظام های الاهیاتی به وجود آمدند تا بتواند به پرسش از مرگ پاسخ گویند. اما در هر حال، این مرگ است که طعم تلخ ناپایداری را در دهان آدمی می چکاند و نا امنی وجودی را در پنهان ترین و عمیق ترین زوایای روح می نشاند.
۱۳۸۹/۹/۲۵ - ۴:۵۵
زمانیان، علی - رستگاری، تنها به ادعای دیانت و انباشتگی عبادت نیست.
۱۳۸۹/۹/۲۰ - ۱۲:۱۶
زمانیان، علی - آزادگی، همان چیزی است که در نبودش ، همگان به رنج می افتند ...
۱۳۸۹/۹/۴ - ۴:۱۰
زمانیان، علی - تاریخ ادیان بر این نکته انگشت تاکید نهاده اند که پیامبران برای هدایت مردم و رستگاری آنان، ظهور کرده اند و همت و بعضا جان خویش را بر سر رسالت شان نهاده اند. پیامبری، از جنس هدایت و راهنمایی خلق به سوی حق است. پیامبران آمدند و تلاش کردند تا عامه ی مردم را به سوی خداوند برگردانند و جانشان را به سوی او رهسپار کنند، آنان نیامدند که حکومت کنند، بلکه حاملان وحی بودند و می خواستند دست انسان را بگیرند و در دستان خداوند بگذارند. از این رو، پیامبری، از جنس مدیریت این جهانی نبوده است.
۱۳۸۹/۸/۲۳ - ۶:۲۴
زمانیان، علی - می گویند در میان اعراب جاهلی و در قرن های پیشین رسمی شوم و تلخ، رواج داشته است و آن، زنده به گور کردن نوزادان دختر بوده است. ما امروزه بر آن سنگدلی و نادانی، لعنت می فرستیم و آن را نکوهش می کنیم. به راستی فرهنگ زنده به گور کردن، مستحق لعن و نفرین است. اما مگر زنده به گور کردن صرفا به آن زمان و آن هم نوزادان دختر محصور می شود؟
۱۳۸۹/۸/۱۱ - ۱۰:۵۹
زمانیان، علی - تاریخ چند صدساله مان را نگاه کنید تا متوجه شوید بر روی تریدمیل تاریخی گام می زنیم. گاهی از خودمان می پرسیم که همه، دلسوزانه کار می کنند اما چرا یک گام به جلو نمی رویم؟.
۱۳۸۹/۸/۶ - ۶:۲۹
زمانیان، علی - طنز، مقاومت هوشیارانه در برابر گردبادی است که بی رحمانه، کویر روح را در می نوردد. همانند کسانی که به وقت طوفان شن، گوشه ای می نشینند و چیزی بر سر می کشند تا به وقتش بیرون بیایند.
۱۳۸۹/۷/۲۷ - ۳:۳۹
زمانیان، علی - چنین می نماید که 'قهوه ی تلخ' و 'شب های برره'، دو روی یک سکه محسوب می شوند. از یک سو (در شب های برره )، به نقد فرهنگ جاری و به جا مانده از تاریخ ایران می پردازد و در روی دیگر سکه (درقهوه ی تلخ)، ساختار سیاست و قدرت در نظام سلطانی ایران به زیر ذره بین نقد برده می شود.
۱۳۸۹/۷/۱۳ - ۱۳:۴۷
زمانیان، علی - آن کس که در برابر نقد دیگران برمی آشوبد، آن کس که حاضر نیست باورهایش را در ترازوی سنجش و داوری بگذارد، آن کس که از گفتگوی با دیگران هراس دارد تا مبادا باورهایش، با پرسش و شک مواجه شود، وقتی هویت و چیستی اش را مجموعه ای از همین اموال و دارایی ها تشکیل می دهد، راه هر گونه نقد را می بندد