یکشنبه 1 بهمن 1396

مسلم، متین

کارشناس و تحلیل‌گر ارشد سیاست خارجی و امنیت منطقه ای. پژوهشگر ارشد سیاست خارجی ایران؛ خاورمیانه عربی و خلیج فارس.
  • تقابل تفاهمی دولت-ملت

    - نحوه پیگیری مطالبات عمومی و مکانیزم پاسخگویی دولت مستقر به آنها، مولفه یی بسیار مهم و تعیین کننده دررابطه متقابل میان ملت و دولت است.این سیکل گردشی و نحوه پیگیری مطالبات ، دقیقا نقطه تمایز میان جوامع در حال توسعه و نیمه مدرن با جوامع توسعه نیافته و نا کارآمد است. از همین منظر، موفق ترین دولت ها،بدهکارترین ها آنها نزد ملت هایشان به دلیل تامین خواسته های مردم توصیف شده اند.

  • تقابل و تناقض بریتانیایی اخلاق و سیاست

    - اگر این بار وزیر خارجه بریتانیا را جدی بگیریم، صراحت اعلام شده توسط او بالقوه می‌تواند بسیاری از معابر بسته شده تهران-لندن را اگر نه کاملا باز، دست‌کم قابل تردد کند. بیشتر به این دلیل که دیپلماسی و ایرانی ها به‌وضوح نشان می‌دهد آن‌ها موفقیت را نه در تعارفات معمول، که بیشتر در صراحت و بیان بی‌پرده نقطه‌نظراتشان دنبال می‌کنند. نکته‌ای که نه تنها بریتانیا بلکه اتحادیه اروپا باید روی آن تمرکز و مشکلات خود با تهران را به بهای تقویت دیپلماسی حل کنند.

  • مثل همیشه؛ نه جنگ نه صلح!

    - عمدتاً واکنش پایتخت‌های عربی در قبال تصمیم ترامپ است که بر ابهام‌ها افزوده و جلب توجه می‌کند. همین ابهام به خودی خود توصیف‌کننده شرایطی است که حتما به نفع فلسطینیان نیست. لطفا حیرت‌زده نشوید! رئیس‌جمهور ترامپ و مشاوران امنیت ملی ایالات متحده با اطمینان از عدم واکنش موثر جامعه عرب، تصمیم خود که شورشی تمام‌عیار علیه قوانین بین‌المللی بود را بدون نگرانی اجرا کردند.

  • تحولات درانتظار امت عربی

    - زمانی که به قول رابرت فیسک همزمان با ادعای مبارزه بافساد شاهد خرید یک قایق تفریحی به ارزش 500 میلیون دلار توسط محمد بن سلمان در فرانسه هستیم! حتما چند جای کار معیوب است. البته موضوع مبارزه با فساد در خاورمیانه اتفاق جدیدی نیست. شاید بتوان به اقدامات مشابه آخرین پادشاه ایران محمدرضا پهلوی بین سال‌های 1976 تا 1978 اشاره کرد . اقداماتی نا متوازن و روبنایی که نتایج آن در نهایت دامان کل حکومت شاه تا فرو پاشی کامل را گرفت.

  • لطفاً با این کلیدهای قرمز بازی نکنید

    - در فرآیند بسیار خطرناک بحران شبه‌جزیره کره جایگاه سیاست تا حد خواست‌ها و جاه‌طلبی‌های شخصی سیاستمداران تنزل یافته است. آن‌چه اینک اهمیت دارد نه الزاما موشک‌های کره‌شمالی، بلکه قابلیت‌های غیرمتعارف نظامی اتمی این کشور است که در کنار «احمق، پیر و خرفت» توصیف کردن ترامپ، به نوعی تفریح شبانه در کره‌شمالی تبدیل شده است! از آن طرف نیز شخص ترامپ خیال می‌کند بازی با کلیدهای حمله اتمی، چیزی در حد فشار دادن کلید قرمز عروسک آدم فضایی داستان اسباب‌بازی است! او با توهینی عجیب به «اون»، وعده داده کره‌شمالی را با بمب‌ها و هواپیماهای خیلی قشنگ! به یک ویرانه تبدیل خواهد کرد .خدای من باور کردنی نیست.

  • نگران نباشید، پولش را می‌دهیم!

    - می‌توانیم نبینیم، نگوییم، مانع نشویم و سوداگرانه با موضو ع کنار بیاییم واتحادیه عرب هم براین وضع شرم‌آور صحه بگذارد. ولی لطفا پایتخت‌های اروپایی از زیر بار عواقب آتی این بی‌مسئولیتی‌ها شانه خالی نکنند. در ذهن رهبران اروپایی چه می‌گذرد که سعودی‌ها توانسته‌اند همه را گروگان امنیتی و اسیر پول خود کنند؟ شرم‌آور! این یک واقعیت تلخ است. اما آیا با چنین واقعیت تلخی قرار است زندگی و با تبعات آن کنار بیاییم!؟ خدای من باورکردنی نیست.

  • چرا به دنبال مقصر معلوم می‌گردید!؟

    - با چنین رواداری و تحمل‌پذیری در قبال هم‌پیمانان عرب منطقه، کماکان می‌توان چشمان خود را روی واقعیات بست. یا به دلیل آن‌چه مهار ایران در منطقه خوانده شده دستان آنها را در منطقه برای هر کاری باز گذاشت. از بمباران یمن گرفته تا به گروگان گرفتن نخست‌وزیر قانونی لبنان! اما با یک چنین گسست و شکاف بزرگ فوق امنیتی آن‌هم به قیمت گردش حساب‌های بانکی، منطقا صحبت از ضرورت حفظ آرامش، دفاع و حمایت از ثبات و صلح درخاورمیانه کاملا بی‌معنا والبته شرورانه است.

  • خاورمیانه،غرش طوفان از لبنان

    - برخی منابع سیاسی و دیپلماتیک آگاه مقیم بیروت در پاسخ به این سوال که آینده را چگونه پیش بینی می کنند و آیا واقعا باید منتظر وقوع یک جنگ جدید در خاورمیانه باشیم؟ می گویند" نبرد مستقیم میان ایران و عربستان در خلیج فارس تقریبا غیرمحتمل به نظر می رسد".یکی از آنها که لبنانی ست می گوید"ایرانی ها در تله جنگ خود را گرفتار نخواهند کرد.اما به همان نسبت جنگ در لبنان کاملا محتمل خواهد بود.

  • بیروت در محاصره،حریری در حصر

    - در اینکه لبنان در شرایط کنونی بستر و خاک حاصلخیز تری برای رشد اختلافات ایران و عربستان دارد شکی نیست. اما با روی کار آمدن حریری در نوامبر سال گذشته که با رایزنی های سری و متعدد طرف های اصلی درگیر در موضوع، یا بهتر است گفته شود ایران و عربستان به قدرت رسید، این تصور شاید خوش باورانه بوجود آمد که احتمالا روزنه یی در فضای عمیقا تیره تهران ریاض بوجود آمده است. حال به نظر می رسد همه و از جمله حریری اشتباه کرده اند.او میدانست در قسمت بد سناریو مشغول بازی ست؟نمی دانیم!.

  • فروپاشی اتوپیای امنیت عربی در خلیج‌فارس

    - فرضا ایران در معادله منطقه عربی نادیده گرفته شود. بازهم جهان عرب به قدر کافی در درون خود دچار تضاد های بزرگی هست که تضمین کننده دهها سال تنش و رویارویی باشد و این ربطی به ایران ندارد.نمی دانیم!،شاید در ادامه تنش ها ، اعراب منطقه تصمیم به اخراج قطر از شورای همکاری بگیرند. اما اگر چنین اتفاقی رخ دهد نه تنها شورا متلاشی خواهد شد بلکه در خلاء ناشی از آن،موجی از ناامنی و زیاده خواهی در منطقه از سوی ریاض به راه خواهد افتاد.

x