۰ نفر
۲۲ مهر ۱۳۹۷ - ۰۶:۴۶
روحانی در جمع دانشجویان چه گفت؟

رئیس‌جمهور تاکید کرد: علت موفقیت‌هایمان در دولت یازدهم از امید به آینده شروع شد نه با کار و برنامه‌ریزی ما. قبل از برنامه و کار و تلاش ما، دیدگاه مردم نسبت به آینده، جامعه را درمسیر جدیدی قرار داد آن زمان هنوز دولت را شروع نکرده بودیم.

به گزارش خبرآنلاین به نقل از خبرگزاری ها،حسن روحانی رئیس‌جمهور صبح امروز در دانشگاه تهران و در مراسم آغاز سال تحصیلی جدید دانشگاه‌ها و مراکز آموزش عالی ضمن تبریک آغاز مجدد دانشگاه‌ها گفت: در واقع این مراسم به عنوان احترام و کرنش در برابر علم، دانش، پژوهش و فناوری است و مخاطب این کرنش اساتید و دانشجویان عزیز ما هستند.

وی ادامه داد: نقش بسیار مهمی که دانشگاه در علم، فرهنگ در جامعه پذیری نسل جوان در انضباط و قانون مداری و در نقش مهارت‌هایی که دانشجویان عزیز از این محیط می‌آموزند دانشگاه تهران به عنوان یک دانشگاه کهن، قدیمی و برتر و آنهایی که در این دانشگاه درس خواندند حتما برایشان یادآور خاطرات شیرین دوران دانشجویی است.

اهم سخنان رئیس جمهور به شرح زیر است:

حسن روحانی

* در همین دادگاه لاهه چهره‌های دانشگاه تهران حضور داشتند و یکی از افرادی که به وکالت از ایران سخن می‌گفت جزو همکلاسی‌های ما در دوران دانشجویی در دانشکده حقوق بود. پس دانشگاه می‌تواند مبدا تحولات باشد همانطور که امام فرمودند و دانشگاه می‌تواند مظهر اقتدار باشد همانگونه که مقام معظم رهبری بر او تاکید کردند.

* ما در مدیریت‌های جامعه که نگاه می‌کنیم از دور میز هیأت دولت گرفته تا در مجلس شورای اسلامی و وزارتخانه‌های مختلف اکثریت قاطع آنها پرورش یافته دانشگاه هستند. عده‌ای را هم داریم که پرورش یافته حوزه و دانشگاه و عده کمی هم پرورش یافته حوزه است.

*دانشگاه نقش مهمی برای آینده جامعه و مدیریت آینده جامعه دارد. اگر امروز نقصی از مدیران گرفته می‌شود و نقد واردی مطرح می‌شود باید بپذیریم به نوعی نقد بر دانشگاه هم هست. چون اینها در همین مرکز تربیت شده و دانش‌ آموخته‌اند و فرهیخته شده‌اند. با ورود همین دانشگاه احساس شخصیت و نشاط بیشتر کردند.کلمه دانشجو بسیار زیبا است. دو واژه در دانشگاه بسیار قشنگ، زیبا و غرور‌آفرین است. «دانشجو و استاد» پس نقش دانشگاه برای ما بسیار مهم است.

* ما علت موفقیت‌هایمان در دولت یازدهم کجا بود که از امید به آینده شروع شد. نه با کار و برنامه‌ریزی ما بلکه قبل از برنامه و کار و تلاش ما دیدگاه مردم نسبت به آینده بود که جامعه ما را در مسیر جدیدی قرار داد. هنوز ما دولت شروع نکرده بودیم. در سال 92 من انتخاب شده بودم دو ماه دیگر بنا بود دولت را تشکیل دهیم. به محض انتخاب قیمت دلار پایین افتاد، به محض انتخاب بازار آرام شد، به محض انتخاب امیدها بالا رفت، هنوز دولت را شروع نکرده بودیم، چرا؟ برای اینکه مردم به آینده‌ای بهتر با تعامل بیشتر با جهان، با آرامش بیشتر، با فضای امن‌تر و نه امنیتی‌تر، امیدوارتر شده بودند.

* هنرپیشه‌ صدا و سیما هم امیدوار شده بود، نویسنده کتاب هم امیدوار شده بود زیرا می‌دانست برای گرفتن مجوز خیلی معطل نمی‌شود، کارگردان هم امیدوار شده بود،‌هنرپیشه هم امیدوار شده بود، دانشجو هم امیدوار شد چون می‌دانست از سال 92 شانزدهم آذر هم آزاد است و در همه دانشگاه‌ها می‌تواند حرف بزند و سخن بگویند و نقد کنند. گاهی وقت‌ها برای انسان ممکن است از لحاظ عاطفی پذیرش انتقاد زیاد سخت باشد. من هم وقتی در روزنامه و فضای مجازی چند انتقاد می‌خوانم می‌گویم امروز بس است و آن را کنار می‌گذارم.چون هم وقت بیشتری ندارم و هم نقد بیش از حد می‌تواند مفید نباشد. حدش هم مفید است هم لازم.

* ما یک بیانی در روایت داریم که برای جامعه بزرگ باید یک جور دیگر معنا کنیم که می‌گوید اگر کسی برادر مومنش را در فضای دوستانه دو نفری نصیحت کند به او زینت داده ومشکلش را حل کرده اما اگر همین نقد را در یک جمع عمومی بگوید نگران و ناراحتش کرده، در زندگی جمعی، خانوادگی واجتماعی اینچنین است. در زمینه دولت و حکومت هم می‌تواند تا حدی صادق باشد. اساتیدی که در کشور ما از لحاظ اقتصادی مصاحبه و نقد می‌کنند یک عده از اساتید هم داریم که اصلا ندیدم مصاحبه کنند و در روزنامه چیزی بنویسند اما مرتب برای من نامه می‌نویسند. خب این تاثیرگذارتر است استادی که در بحث اقتصادی نقد دارد برای من مستقیم نامه می‌نویسد و من هم به دقت می‌خوانم و پیام تشکر را برایش می‌فرستم. اما یکی هم می‌رود مصاحبه می‌کند که من آن را هم می‌شنوم اما گاهی وقت‌ها نقد به اندازه بسیار مفید است و نقد بیش از حد مثالش همان نمک طعام است که اگر به اندازه باشد لازم است و اگر نباشد بی‌مزه و اگر زیاد باشد نمی‌شود خورد.

* دانشگاه‌ها باید نقاد باشند، دانشگاه‌ها باید پرسشگر باشند و دولت را نقد کنند. هیچ تردیدی در این بحث وجود ندارد البته خواهش من این است که با اطلاعات کافی باشد. البته فردا تعدادی از اساتید اقتصاد را دعوت کردم که رو در رو بنشینم و با آنها صحبت کنم. برخی از آنها به صورت نامه سرگشاده یا خصوصی برای من نامه نوشتند.یک حرف‌هایی دارم که فردا مستقیم به آنها می‌گویم.

* وقتی موضوعی را نقد می‌کنیم باید شرایط کشور را دقیقا بدانیم که کجا هستیم،‌ شما وقتی دستور ورزش به یک آدم می‌دهید به سلامت سن طرف هم نگاه می‌‌کنید. به همه نمی‌شود یک نسخه ورزشی داد، شرایط کشور، شرایط مناسبی نیست. در آن شرایط باید ببینیم چه کار باید بکنیم نه در یک شرایط ایده‌آل.

* چه چیزی باعث شد ما در دولت یازدهم پیشرفت کردیم؟ امید مردم به آینده همین. به نظرم کلید اصلی دولت یازدهم امید مردم بود. مردم فضا را روشن می‌دیدند و می‌دیدند که هر روزی گره‌ای گشوده می‌شود. «افضل اعمال امتی انتظار الفرج» بهترین عمل امت من را پیامبر فرمودند امید به گشایش‌هاست. ما معمولا مصداق اتَم و اکمل این انتظار فرج را معرفی می‌کنیم در حالی که نه، یعنی بدانیم گره‌ها باز می‌شود و راه‌های تنگ گشوده می‌شود. بن‌بست‌ها از بین می‌رود. این انتظار فرج است.

* اگر انتظار یُسر باشد خود این انتظار آسانی و یسر را می‌آفریند و اگر انتظار عُسر باشد خودش عسر می‌آفریند. پزشکان در این زمینه تخصص بهتری دارند. یک پزشک وقتی به یک مریض می‌رسد به او می‌گوید خیلی دیر آمدی و وضع خیلی بدی داری و دعا کن. خب اگر این را بگوید کار آن بیمار تمام است و به احتضار می‌رود. همان مریض اگر نزد دکتر برود و دکتر به او بگوید چرا مریض هستی چیزی نیست، خیلی‌ها از این بیماری داشته‌اند و نجات پیدا کرده‌اند و هیچ نگران نباش. من در کنار تو هستم. این باعث می‌شود که بیماری او 20 درصد بهبود پیدا کند و قبل از نسخه و درمان مشکل او حل می‌شود.

* برخی می‌گویند گفتار درمانی نکنید، اما امید درمانی درست است حالا بله گفتار درمانی خیلی موثر نیست اما امیددرمانی مهم است.ما امروز در جامعه نیاز به امید به فردا داریم. من نمی‌خواهم بگویم مردم ما امروز مشکل ندارند، شما ممکن است وقتی به فروشگاه می‌روید قیمت اجناس را ببینید که بالا رفته است. من به عنوان رئیس‌جمهور لیست قیمت اجناس را هر روز می‌بینم،‌ می‌دانم وضع زندگی مردم چگونه است، مخصوصا آنهایی که حقوق ثابت دارند. روشن و طبیعی است شرایطی که ایجاد شده است اما ما در برابر مشکلات و شرایط جدید آیا باید تسلیم این شرایط بشویم یا باید به همدیگر امید بدهیم و به همدیگر کمک کنیم؟

* ما از این راه عبور خواهیم کرد، حتی اگر غصه زیاد بخوریم باز عبور می‌کنیم. خوشحال هم که باشیم باز رد می‌شویم. امید داشته باشیم یا ناامید باشیم باز از این شرایط عبور خواهیم کرد. منتها اگر در انتظار شرایط بهتر و روزهای بهتر باشیم ساده‌تر و کم‌هزینه‌تر از این مسیر عبور می‌کنیم. واقعیت همان است و تفاوتی نمی‌کند.اما اگر از همان ابتدا بگوییم کار ما تمام است و نمی‌شود، مشکلات زیاد است، خب این چه خاصیتی دارد؟‌این گفتن‌ها و ایجاد ناامیدی‌ها چه سودی دارد. یک زمانی ما می‌خواهیم انکار کنیم مشکلات را که این بد است اما نباید مشکلات را انکار کنیم مشکل وجود دارد. اگر بگوییم مشکل حل نمی‌شود این درست نیست اگر می‌خواهیم بگوییم آینده بدتر می‌شود ممکن است آینده کوتاه مدت بدتر باشد اما آینده بلندمدت حتما بهتر می‌شود چرا بهتر نشود؟ چرا نتوانیم از مشکلات عبور کنیم؟

* آمریکایی‌ها که این طراحی را انجام داده بودند این را بدانید که اولا تاریخ آمریکا حداقل بعد از انقلاب ما تیمی کینه‌توزتر از تیم فعلی دولت آمریکا نسبت به ایران، ایرانی و نظام جمهوری اسلامی ایران نبوده است. گاهی وقت‌ها وجود داشت که یک نفر دشمنی داشت و بقیه متوسط بودند. الان بدترین‌ها دور هم جمع شده‌‌اند.

* هیأت حاکمه آمریکا کار را با جنگ روانی آغاز کردند، جنگ اقتصادی هدف میان مدت آنهاست. جنگ برای موضوع کارآمدی نظام هدف سوم آنهاست. مشروعیت زدایی از نظام، هدف نهایی آنهاست. اینکه بحث از بین بردن نظام و به قول خودشان رژیم چنج را مطرح می‌کنند این کار با مشروعیت‌زدایی انجام می‌شود وگرنه رژیم که چنج نمی‌شود. باید به مشروعیت‌زدایی برسند. این کار را از کجا شروع کردند؟ از جنگ روانی و وارد جنگ اقتصادی شدند و باز هم ادامه دارد.برای کارآمدی با ما می‌جنگند و برای مشروعیت‌زدایی هم بیش از این وارد عمل خواهند شد.

* ما از همه این موارد می‌توانیم عبور کنیم، با وحدت، اتحاد و یکپارچگی‌مان می‌توانیم این کار را انجام دهیم و در بسیاری از جاها ما می‌توانیم آمریکا را شکست دهیم. کسی ممکن است بگوید آقا چرا شعار می‌دهید، آمریکا ابرقدرت است و این همه نفوذ اقتصادی، سیاسی، نظامی،‌ امنیتی در دنیا دارد، شما که یک کشور در حال رشد و توسعه هستید چطور آمریکا را شکست می‌دهید؟ خب من از شما سؤال می‌کنم از لحاظ سیاسی در این چند ماه آمریکا شکست خورده است یا پیروز بوده در برابر جمهوری اسلامی ایران. این نه قضاوت من یا شما بلکه قضاوت جهان است.

* هیچ کسی در دنیا به جز چند کشور معدود نیست که در برابر تصمیم آمریکا برای خروج از برجام بگوید آمریکا کار درستی انجام داده است. آنهایی که خیلی احتیاط می‌کنند اظهار تاسف می‌کنند، آنهایی که صریح‌تر هستند می‌گویند آمریکا اشتباه کرده است و آنهایی که صریح‌تر حرف می‌زنند می‌گویند کار خلاف قانون انجام داده است و برخلاف مقررات حرکت کرده است.

* ترامپ برای ضربه به ایران نطق‌ سازمان ملل انجام داد و در جلسه شورای امنیت حضور یافت. او چه پاسخی از این کارها گرفت، همه 14 عضو دیگر در شورای امنیت سازمان ملل از برجام تعریف کردند و ترامپ نتوانست به نتیجه برسد، آقایی که به اصطلاح میزبان سازمان ملل است و سازمان ملل در کشور او قرار دارد و او به سرانی که می‌خواهند وارد نیویورک بشوند، ویزا می‌دهد و رئیس دوره‌ای شورای امنیت نیز هست اما با این حال دست خالی از شورای امنیت بیرون می‌آید.

* حقانیت و تدبیر ما در این مسئله ما را پیروز کرده است. روزی که آمریکا از برجام خارج شده بود که البته به وقت ما شب بود توقع آمریکایی‌ها این بود که یک ساعت بعد یا حداکثر فردا صبح به وقت خودمان ما هم اعلام کنیم که از برجام خارج شده‌ایم. نتیجه چه می‌شد؟ بلافاصله پرونده به شورای امنیت بازمی‌گشت، تحریم بین‌المللی علیه ما شروع می‌شد، همه قطعنامه‌ها علیه ایران به سر جای خود بازمی‌گشت و ما در دنیا تنها می‌شدیم و همه طرفدار آمریکا می‌شدند.

* نظام جمهوری اسلامی ایران تدبیر کرد و عجله نکرد بدون عجله و دستپاچگی گفت من یک مهلت چند هفته‌ای می‌دهم تا ببینم بقیه چه کار می‌کنند. آن چند هفته تا الان ادامه دارد. خب ما ضرر کردیم؟ هر وقت بخواهیم می‌توانیم از برجام خارج شویم مشکلی ندارد. خارج شدن مثل خراب کردن یک دیوار است که به راحتی می‌شود خرابش کرد. ساختنش سخت است. می‌گویند چرا خارج نشدید از برجام، باشد فردا صبح خارج می‌شویم مشکلی نیست. هر وقت بخواهیم می‌توانید خارج شویم.

سیاست خارجی قطعا ایران پیروز و آمریکا شکست خورده است

* اینکه منفعت شما و کشور در کدام است، مهم است ماندن یا نماندن. برجام مهم نیست منافع ملی و امنیت ملی و مصالح ملی ما مهم است. از لحاظ سیاسی الان ما پیروزی یا آمریکا؟ از لحاظ سیاست خارجی قطعا ایران پیروز این ماجراست و آمریکا شکست خورده این ماجراست.

دو موفقیت بزرگ در دادگاه لاهه به دست آوردیم

* فکر نمی‌کنم هیچ کسی در این مسئله تردید داشته باشد همه می‌دانند آمریکا از لحاظ حقوقی و سیاسی و زیر پا گذاشتن تعهدات بین‌المللی حتما دچار مشکل شده و ما پیروزی به دست آوردیم. ما همیشه افتخار می‌کردیم در دوران مرحوم مصدق انگلیس در دادگاه لاهه از ما شکایت کرد. تیم دکتر مصدق رفتند آنجا که بگویند این دادگاه صلاحیت ندارد. در مسئله صلاحیت دادگاه به نفع ایران رای داد. البته یک توصیه‌های اجرایی کرد که به ضرر ما بود. امروز چی؟ شکایت را ما کردیم و شاکی ما هستیم، هم در صلاحیت و هم در اجرای موقت موفق شدیم. دو موفقیت بزرگ در دادگاه لاهه به دست آوردیم که به دست همین تحصیلکردگان دانشگاه تهران بود. به دست حقوقدانان و دیپلمات‌های خودمان بود. البته یک موفقیت دیگر نیز در دادگاه عالی رم در زمینه اموال‌مان به دست آوردیم.

* در عین پیروزی‌ها ما مشکلاتی هم داریم، مشکل ما از اینجا ناشی می‌شود که آمریکا برخلاف توافق و معاهده‌اش و برخلاف مصوبات شورای امنیت سازمان ملل از یک توافق چند جانبه بی‌دلیل خارج شده است.حَکم در اینجا دبیرخانه سازمان ملل است و از آن بالاتر آژانس بین‌المللی اتمی است. این دو حکم می‌گویند حق با ایران است و آمریکا اشتباه کرده است.

* ما از لحاظ حقوقی، سیاسی و نهادهای بین‌المللی و همینطور افکار عمومی حتی در خود آمریکا نیز پیروز شده‌ایم اما از لحاظ روانی و اقتصادی برخلاف قانون و ظالمانه وارد عمل شدیم. الان شرکت‌های اروپایی سرنوشت‌شان این است. آنهایی که با ما کار می‌کنند اگر ادامه کار را با ما قطع کنند توسط دادگاه اروپا جریمه می‌شوند اگر توافق با ما قطع نکنند توسط آمریکا جریمه می‌شوند. اصلا شما چنین مقوله‌ای را در تاریخ روابط اتحادیه اروپا و آمریکا دیده بودید؟من اکثر رهبران اروپا در این سفر نیویورک و مفصل با من صحبت کردند نخست‌وزیر کشور مهم اروپایی به من گفت اگر 5 سال پیش می گفتند روز می آید که در دعوا بین ایران و آمریکا اتحادیه اروپا پشت ایران می‌آید می‌گفتم از محالات تاریخ است. ما متحد آمریکا هستیم و امنیت و اقتصاد ما به آمریکا گره خورده است. این مسئله که به ذهن غیرممکن می‌آمد امروز ممکن شده است و درست در روزی که ترامپ می‌خواهد شورای امنیت تشکیل دهد علیه ایران روز قبلش اتحادیه اروپا و چین و روسیه با ایران علیه آمریکا می‌نشینند.

دولت‌های اروپایی پشت سر ایران هستند

* این حادثه، حادثه کمی نیست، صدا و سیمای ما باید این را برای مردم باز کند. دانشگاه ما باید به میدان بیاید وبه مردم توضیح دهد. حادثه بزرگی از لحاظ سیاسی در دنیا اتفاق افتاده . ممکن است اروپایی‌ها نتوانند شرکت خود را راضی کنند اما دولت‌ها پشت سر ایران هستند. والا ما خودمان گاهی حریف شرکت‌هایمان نمی‌شویم. حتی حریف شرکت‌های دولتی هم نمی‌شویم. شرکت‌ها سود و زیان خود را حساب می‌کنند ما چرا امیدوار نباشیم. در بسیاری از قدم‌ها موفق بودیم. حالا اشکالات مطبوعات و فضای مجازی و صدای و سیمای ماست که شرکت وقتی بعد از برجام به ایران می‌آید می‌گویند خبری نیست و کسی نیامده،حالا که خارج می‌شوند هر روز می‌شمارند، چرا آن روز نگفتید و منکر آمدن شرکت‌های خارجی بودید. بله مشکلاتی امروز از لحاظ اقتصادی برای ما خواهد بود اما دو مسئله وجود دارد، اولا این مشکلات علیرغم اینکه به مردم فشار وارد می‌کند می‌تواند بهترین راه حل را برایشان پیدا کنیم. این دولت نیست که می‌تواند بهترین راه حل را پیدا کند این همه ما هستیم که باید بهترین راه حل را پیدا کنیم. به ما یاد بدهید اگر بهتر می‌دانید. من تا به حال چندین نامه اساتید دانشگاه را خوانده‌ام. خیلی نتوانسته‌ام استفاده کنم.

از دانشگاه انتظار بیشتری داریم

*‌ما از دانشگاه انتظار بیشتری داریم، دانشگاه باید دولت را از آن خودش بداند چون که این دولت برای مردم است و شما دانشگاهیان به آن رای دادید. همه ما پای صندوق رفتیم و شما دانشگاهیان در همه انتخابات نقش بسیار ارزشمند و بالایی داشت. اگر دانشگاه در انتخابات نیاید اصلا انتخابات گرم نمی‌شود.

* از همه دانشگاهیان برای همه انتخاب‌هایی که تا امروز شده به ویژه برای انتخابات 96 تشکر می‌کنم. دولت مال شماست. ما همه باید به هم کمک کنیم.

دولت قادر نیست در این راه به تنهایی همه گره‌ها را باز کند

* چطور می‌توانیم راه بهتر پیدا کنیم، ما در دولت آمدیم گفتیم تمام کالاهای اساسی و ضروری 25 قلم کالا به حد نیاز جامعه با ارز ثابت 4200 تومانی در اختیار مردم قرار گیرد. این اراده دولت است و اجرا کرده است. تقریبا چیزی حدود 14 تا 15 هزار میلیارد در این زمینه خرج خواهیم کرد. همه باید به هم کمک کنیم. دولت قادر نیست در این راه به تنهایی همه گره‌ها را باز کند.

*‌ مدام دوربین‌ها می‌روند از قفسه‌های خالی عکس می‌گیرند در حالی که این قفسه ها برای تامین مایحتاج یک ماه مردم بوده است و در سه روز خالی شده است در حالی که دوباره آن کالاها باید تامین شوند. چه کسی این کارها را انجام می‌دهد آیا مشکل از دولت است یا مردم و یا از توطئه‌های خارجی. البته من قصد ورود به این مسئله را ندارم.

* عده‌ای می‌گویند می‌خواهیم پول‌هایمان را جمع کنیم و در خارج آپارتمان بخریم ما می‌گوییم در شرایط کنونی کشور این مسئله به حق نیست اما تشخیص چنین مسئله‌ای هم آسان نیست. اگر می‌توانستیم دستگاهی درست کنیم که فکر مردم را بخواند تا ببینیم می‌خواهند چه کنند دنیا وضعیت دیگری پیدا می‌کرد.

* در راس کمک به یکدیگر دانشگاه و اساتید هستند. در رابطه دولت و دانشگاه فعلا برای مسائل اقتصادی که اولویت اول همه ما است. این مسئله با آرامش بیشتر و امید بیشتر حل خواهد شد. اگر دشمنان ما این شبهه را ایجاد کنند که وضع خیلی بد می‌شود و روز ناجوری به نام 13 آبان پیش روی شماست دیگر هر چه من رئیس‌جمهور به مردم بگویم که 13 آبان هیچ تاثیری نخواهد گذاشت و آمریکا هر کاری خواسته علیه ما انجام داده، نه تنها قبل از 13 آبان قبل از 13 مهر انجام داده، به هر حال تبلیغات است. این فضای مجازی ضمن همه خوبی‌هایی که دارد دولت یازدهم و فضای دوازدهم این فضا را ایجاد کرد، یعنی فضای باز مجازی را خود ما دنبالش بودیم که به خاطر علم و دانشگاه دنبالش بودیم.

* در هیچ دانشگاهی کسی در تحصیلات تکمیلی بدون دو امتحان مسلط به فضای مجازی بودن و خوب استفاده کردن از فضای مجازی وارد دانشگاه شود و دوم باید شیوه تهدید را بلد باشی و اصلا جز این دو راه دیگری نداریم.

فضای مجازی یک شمشیر دولبه است

* استفاده از فضای مجازی نیاز به زبان انگلیسی دارد، از زبان مهمتر به نظرم سواد فناورانه برای فضای مجازی است. این شرط اصلی نه برای فارغ‌التحصیلی بلکه برای ورود به کارشناسی ارشد و دکتراست.فضای مجازی به رفاه و کسب مردم خیلی کمک کرده اما یک شمشیر دولبه است. برخی از شایعات در همین فضای مجازی بزرگ می‌شود و همه را تحت تاثیر قرار می‌دهد. پس باید در این شرایط حواس‌مان را جمع کنیم.

* باید از امکانات‌مان به بهترین وجه استفاده کنیم، مشکلات به دست خودمان بود به جای اینکه ما در مقابل آمریکا بایستیم در برابر جهان مواجه می‌شدیم اما یک کار سیاسی و دقیق به خوبی انجام گرفت.

مشکل اصلی یکی فشار تحریم و دوم فشار روانی است

* آیا مشکلات ناشی از تحریم است یا مدیریت، بسیاری از افراد که الان مدیر هستند با تغییرات کمی در دولت یازدهم هم مدیر بودند، من شهادت می‌دهم که راه دولت دوازدهم همان راه دولت یازدهم است. چطور ما در یازدهم مشکل نداشتیم در دوازدهم مشکل پیدا کردیم. به نظر من مدیرانی که عوض کردیم اگر از مدیر قبلی قوی‌تر نبودند مثل مدیر قبلی بودند. من این را نمی‌پذیرم و نمی‌خواهم بگویم اشکال نداریم و حتما اشکال و نقد داریم و حتما جاهایی ممکن اشتباه کرده باشیم اینها را منکر نیستم. مشکل اصلی چیست؟ مشکل اصلی یکی فشار تحریم و دوم فشار روانی است. این دو وارد شده و تاثیرگذار شده است.

* اگر همه ما مردم کمک می‌کردیم اینجوری نمی‌شد. اگر ما ارز 4200 تومان به طرف دادیم برای اینکه این جنس را وارد کند و در بازار ارزان بفروشد او نمی‌رفت تقلب می‌کرد و الان هم پرونده‌اش در دادگاه است ما شرایط دیگری داشتیم.

* یکسری سوء استفاد کن و افرادی که منافع شخصی‌شان بر منافع ملت و کشور ترجیح می‌دهند را داریم. خیلی از طرح‌ها که می‌ریزیم ممکن است در آن سوء استفاده و رانت ایجاد می‌شود و مجبوریم عوض کنیم.

* وضعیت صادرات ما امروز بهتر از گذشته شده است به نحوی که حتی ما می خواهیم برخی کالاها صادر نشود، اما چنین چیزی امکان پذیر نیست. یعنی با توجه به اینکه نوساناتی را در بازار ارز شاهد هستیم، برخی کالاها به صورت قاچاق از مرز ما خارج می شود. یعنی یک زمانی کوله برها از آن طرف مرز وارد می شدند و امروز از ایران به آن سوی مرزها می‌روند.

* علی رغم وجود مشکلات جدید، فرصت های جدیدی هم پیش پای ما قرار گرفته است، در اقتصاد کشور برخی گره‌ها وجود دارد که شما دانشگاهی ها می‌توانید به ما کمک کنید، چرا که این مشکلات می تواند در صنایع داروسازی، نساجی، کشاورزی و در سایر بخش های دیگر باشد که ناچار هستیم برخی از مواد و قطعات مورد نیاز را از خارج از کشور وارد کنیم و این در حالی است که می‌توان بخشی از مواد و قطعات مورد نیاز را در داخل کشور تولید کرد که این منوط به جهت دهی و برنامه ریزی صحیح برای ورود مقاطع ارشد و دکتری به مسیرهای مناسب و مورد نیاز ماست.

* دانشگاه های ما نباید همین طور بدون برنامه ریزی در رشته های مختلف دانشجو بپذیرند، چراکه در برخی از حوزه ها به اندازه کافی افراد قابل داریم. بنابراین نیازی به پذیرش دانشجوهای جدید در آن رشته ها نیست. شما ببینید اینکه می گویند چرا دانشجوها پس از گرفتن مدارک خود همچنان بیکار هستند، مطمئنا ما مقصر هستیم، دانشگاه مقصر است، بنابراین باید همه دست به دست هم دهیم تا از دانشگاه به طور مناسبی در جهت حل مشکلات کشور در آینده استفاده کنیم.

* دانشگاه باید برای خلاقیت دانشجویان باشد چراکه خلاقیت از بین نمی رود، به یاد دارم در دوران دانشجویی اساتیدی که با دلسوزی سر کلاس می‌آمدند، تا به امروز از ذهن‌ها نرفته‌اند. مهم این است که دانشجو چگونه تربیت شود تا به یک انسان کاربلد، فرهیخته، بامهارت و مسئول تبدیل شود.

* علمی خوب است که با رفتار، اخلاق و کار توام باشد. در دوران تحصیل برای واحدهایی که بعنوان کارآموزی به دادگاه‌های مختلف می‌رفتیم مشخص می‌شد که بین دانش ما و عمل چقدر فاصله است.باید کاری کنیم که هم مشکلات اقتصادی کشور را حل کنیم و هم در رشته هایی که نیاز است دانشجو جذب کنیم. پول ملت را باید در جایی صرف کنیم که نیاز مردم در آن باشد و مردم باید از آن راضی باشند.

* دانشگاه باید به تولید و فناوری بچسبد و پارک‌های علم و فناوری باید به دانشگاه ها وصل شوند. اگر ما این ارتباط را برقرار کردیم و به دانشگاه‌ها استقلال دادیم موفق شده ایم. هرچه از استقلال و آزادی دانشگاه بکاهیم ضرر کرده ایم چراکه بدون آزادی علم و پژوهش امکان پذیر نیست و علم چارچوب نمی پذیرد.برای این است که می‌گوییم دانشگاه مرکز فعالیت احزاب نباشد. دانشگاه محل علم و پژوهش است، اشکال ندارد دانشجو و دانشگاه به احزاب کمک کند اما مکان دانشگاه برای این کار نیست.

* اخیرا در دولت لایحه‌ای را تصویب کردیم که به نظر من تسهیل و تعمیم آموزش عالی را زیاد کرد، بر اساس این لایحه هرکس خواست درس بخواند نباید اصول زیادی پیش روی او بگذاریم. در این لایحه که به مجلس فرستادیم و مربوط به ۱۸ شهریورماه امسال است، اساس سنجش‌ها و ورودی‌ها در همه مقاطع جز مسائل علمی چیز دیگری نخواهد بود.

* در این لایحه کسانی که در جرائم سنگین مانند جرائم سازمان یافته جاسوسی، قاچاق انسان و غیره اگر تبعات اجتماعی در دادگاه دارند، محروم می‌شوند؛ اما غیر از این مورد همه موارد باید بتوانند وارد دانشگاه شوند و امیدواریم این لایحه تصویب شود و مورد تایید شورای نگهبان قرار گیرد. شما می خواستید ستاره کم شود، ما آسمان با ستاره را برداشتیم و شرایط سهلی را برای ورود دانشجویان در مقاطع مختلف با این لایحه ایجاد کردیم که من کمتر دیدم راجع به آن در رسانه ها و حتی دانشگاه ها بحث شود.

دانشگاه امن می‌خواهیم نه دانشگاه امنیتی

* دانشگاه امن می‌خواهیم نه دانشگاه امنیتی، دانشگاه با انضباط و قانون‌مدار می خواهیم نه دانشگاه حزبی، دانشگاه باید از این قعود رها شود، دانشگاه محل علم و نقادی و پرسشگری و البته محل پاسخ به بسیاری از سوالات است. نصیحت کردند که ارتباط دولت و رئیس جمهور با دانشگاه باید بیشتر شود، این حرف درست و به حقی است و امیداوریم عامل به این نصیحت باشیم.

214214

برای دسترسی سریع به تازه‌ترین اخبار و تحلیل‌ رویدادهای ایران و جهان اپلیکیشن خبرآنلاین را نصب کنید.
کد خبر 812097

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
3 + 8 =