شنبه 27 مرداد 1397
یکشنبه 10 دی 1396 - 09:32:00 چاپ
گنه کرد در بلخ آهنگری

آوار ریخت بر سر مسگری

وبلاگ > زینالی اوناری، محمد - زلزله امری طبیعی است، اما امروزه آدمی‌زاد بسیاری از امور طبیعی را مهار کرده است. اما در ایران ظاهراً این پدیده مهار شدنی نیست، البته در برخی محلات این ماجرا متفاوت است. حاصل زلزله‌های سالیان اخیر نشان داده است که زلزله در مناطق روستایی و محله‌های فقیر بیشتر مخرب بوده است، اما چرا ما ایرانی‌ها این خرابی‌ها را ناشی از گناه می‌دانیم؟

روایتی وجود دارد در این باره که زلزله زاییده گناهان مردم است. آری هر بلایی زاییده گناهان مردم است، گناهان مردمی که به خوبی توانستند خانه‌های خود را روز به روز با سوار شدن بر گرده فقیران و بی‌چیزان بسازند. اگر آن‌ها خانه‌های این فقرا را خوب می‌ساختند، یا این که ساکنان محله‌های حاشیه و روستانشین‌ها را به چنان سرانجامی می‌رساندند که بتوانند خانه‌های ضدزلزله داشته باشند، آن‌گاه چنین گناهی وجود نداشت و فقرا هم می‌توانستند به رغم آمدن زلزله نمیرند و در خانه‌های امن‌شان آرام گیرند.

آیا این قبیل تحلیل‌ها، فقرا را تحقیر نمی‌کند؟ آیا آن‌ها گناه‌کاران واقعی جامعه هستند؟ فقرا که امکان زندگی ساده و زودگذر خود را هم ندارند و اغلب عمری کوتاه و زندگی مشقت‌بار دارند. آن‌ها در روستا و حاشیه شهر زندگی ساده و بی‌غل‌وغشی دارند و به گمان نمی‌رسد که گناه‌کاران امروز جامعه ایرانی آن‌ها باشند، اما چرا زلزله را ناشی از گناه می‌دانیم؟ آیا باز هم جای آهنگر، مسگر محاکمه می‌شود؟

متاسفانه در جامعه ما گناه را گروهی می‌کنند، بلا را گروه دیگری تحمل می‌کنند. بعد طبیعی این نوع بلاها را سال‌هاست که آدمی‌زاد با توسعه معماری شهری و شکل دادن به سازه‌های امن توانسته است کنترل کند. اما این بلا در ایران، به دلیل سودجویی سازندگان خانه، ناتوانی در سامان‌دهی مهاجران حاشیه‌نشین، شکاف درآمدی و بیکاری‌های گسترده‌ای که ناشی از اقتصاد معوج، بلاتکلیفی سرمایه‌گذاران و بخش خصوصی در راه‌اندازی کسب و کار، سودجویی دلالان و فرصت‌طلبان رسمی و غیررسمی، زلزله را از بعد طبیعی و قابل مهار به رخداد بالاجبار انسان ساخته تبدیل کرده است.

البته در عدالت خدا شکی نیست، اما مسئله این است که اگر چنین پدیده‌ای بلا بود، طبیعتاً باید آوارها بر سر گروهی فرود می‌آمد که باعث و بانی گناهانی است که نظریه‌پردازان علت زلزله را ناشی از آن می‌دانند، در حالی که آوارها بر سر بخشی می‌آید که فقیرند و آن قدر نخورده‌اند که لباس‌های مندرس و ساده خود را به در آورده و رنگی و روزمُد بپوشند. این واقعه به جای آن که بلای طبیعی را ماند، بلای دست ساخته انسانی است از سوی انسان‌های گناهکار بر سر انسان‌های بی‌گناه اعمال می‌شود.

بلای واقعی از آن‌جاست که همه هجمه‌ها جان انسان‌های فقیر، روستانشین و مسکن مهرنشین را کمینه کرده و تیری به سوی انسان‌های آزاد و خوش‌گذران پرتاب نمی‌کند. سوال اصلی در این جا محرز می‌شود که اگر چنین پدیده‌ای بلای آسمانی است، پس چرا بر زندگی قارون‌ها و نمرودها نمی‌ریزد؟ اگر چنین نیست، سنت خدا که تغییر نمی‌کند، پس چرا در عصر تسلط انسان بر طبیعت، مدام در پی هر زلزله‌ای به جای توجه به بی‌عدالتی‌های انسانی و دزدی‌های اعجاب‌انگیز، پای بلایای ناشی از گناه به میان می‌آید؟

کلید واژه‌ها : زلزله -
مطالب مرتبط
3 دیدگاه
  • بی نام
    یکشنبه 10 دی 1396 - 12:48:29
    پاسخ
    0 0

    آفرین. نگاه خوبی بود.

  • کریم
    یکشنبه 10 دی 1396 - 17:48:20
    پاسخ
    0 0

    احسنت شما هم با احتیاط از کنار خرافات گذشتی

  • بی نام
    دوشنبه 11 دی 1396 - 14:32:43
    پاسخ
    0 0

    احسنت

ارسال دیدگاه

قوانین ارسال نظر
  • خبرآنلاین نظراتی را که حاوی توهین یا افترا است، منتشر نمی‌کند
  • لطفا از نوشتن نظرات خود به صورت حروف لاتین (فینگلیش) خودداری کنید
  • اگرچه تلاش می‌شود نظرات ظرف 2ساعت تعیین تکلیف شوند اما نظراتی که پس از ساعت 19 نوشته شود حداکثر تا 9 صبح روز بعد منتشر می‌شوند
  • با توجه به آن که امکان موافقت یا مخالفت با محتوای نظرات وجود دارد، معمولا نظراتی که محتوای مشابه دارند، انتشار نمی‌یابند بنابراین توصيه مي‌شود از مثبت و منفی استفاده کنید.

0/700

پربیننده‌ترین