الناز محمدی: «راز فعالیت اعضای یک شبکه تبهکاری که با راهاندازی شرکتی صوری از 12 دختر جوان به بهانه استخدام سوءاستفاده کرده بودند به دنبال خودکشی یکی از طعمههایشان فاش شد.» حالا دیگر چند سالی میشود که این نوع اخبار را میتوان در صفحههای حوادث روزنامهها پیدا کرد؛ حوادثی که از دو سه سال قبل تا به حال با چاشنی استفاده از فناوریهای ارتباطی نیز برای بازی بیشتر با آبروی قربانیان این حوادث، همراه شده است: «تا دو ماه من هم به عنوان منشی و هم به عنوان نامزد مدیر به آن شرکت میرفتم تا اینکه نامزدم بدون هیچ توضیحی مرا اخراج کرد و گفت دیگر نمیخواهد من را ببیند.
وقتی اعتراض کردم و گفتم از او شکایت میکنم مرا تهدید کرد و گفت در این مدت از من فیلمبرداری کرده و ممکن است فیلمها را در شهرستان محل سکونتم یا در دانشگاه پخش کند.» یکی از جدیدترین اخباری که در این مورد در روز گذشته منتشر شده است نیز همانطور که آمد با همراه داشتن همین چاشنی مزهای تلخ به خود گرفته است. ماجرا به همین جا ختم نمیشود: «پس از این ماجرا من نه میتوانستم از نامزدم شکایت کنم و نه جرأت رویارویی با خانوادهام را داشتم.
در چنین شرایطی وقتی تمام راهها را به روی خودم بسته دیدم تصمیم گرفتم خودکشی کنم. برای همین مقدار زیادی قرص خریدم و همه را با هم خوردم تا بمیرم ولی دوستانم که متوجه ماجرا شده بودند من را به بیمارستان رساندند و از مرگ نجات پیدا کردم.» به دنبال اظهارات این دختر پروندهای در این رابطه تشکیل و به دادسرای امور جنایی تهران ارجاع شد.
دادیار پرونده با توجه به حساسیت موضوع و از آنجا که این احتمال وجود داشت متهم با افراد دیگری نیز چنین کرده باشد کارآگاهان پلیس آگاهی را موظف کرد با تحقیق در اینباره متهم را دستگیر کنند. با آغاز بررسیها افسران پرونده دریافتند شرکتی که شاکی در آنجا مشغول به کار بوده یک شرکت صوری است و چهار جوان با راهاندازی آنجا دختران جوان را به بهانه اشتغال فریب میدهند و از اعتماد آنها سوءاستفاده میکنند. در بعضی آگهیها هم شما فقط با یک شماره تلفن همراه برخورد میکنید که بعد از اینکه خانم منشی استخدام شد و بعد از مدتی کارش خواسته یا ناخواسته با چشمانی گریان به کلانتریها کشید، این تلفن یا واگذار میشود یا «هیچوقت در دسترس نمیباشد.»
حتی گاهی در بعضی از این آگهیها به چشم میخورد که نوشته شده به یک خانم منشی از ساعت 22 - 19 نیازمندیم. به واقع کدام شرکت یا مطب پزشکی میتواند در این بازه زمانی مراجعهکننده داشته باشد؟ زحمت زیادی نمیخواهد، فقط با یک جستوجوی ساده میتوان خیل عظیمی از این نوع اخبار را نه تنها در روزنامهها و سایتها، بلکه در گفتوگوهای روزانه پیدا کرد.
خبرهایی که منشاء بیشترشان آگهیهای روزنامههایی است که علاوه بر سنگین کردن آنها و بالابردن حجمشان، نقش دیگری را هم بازی میکنند: پیدا کردن شغل برای زنان جویای کاری که اشتیاقشان برای پیدا کردن کار، آنها را به صندلیهای پشت میزی میکشاند که علاوه برجنسیت آنان، «ظاهری آراسته و روابط عمومی بالا»یی را نیز از آنها طلب میکند؛ روابط عمومیای که گستره وسیعی را در بر میگیرد و نوع آن در بیشتر اوقات به سلیقه مدیر آن شرکت یا مؤسسه برمیگردد.
فقدان نهادهایی کارآمد و قابلاعتماد برای کاریابی زنان که امروز سهمی بالای 60 درصد از صندلیهای دانشگاههای کشور را از آن خود کردهاند، باعث میشود اغلبشان به آگهیهای پرتعداد روزنامهها روی بیاورند که نه تنها لزوماً نمیتوانند بین آنها شغل مناسبی برای خود پیدا کنند، بلکه شرایط ناخواستهای را به آنها تحمیل میکند که بعد از مدتی شاید کارشان حتی به خودکشی هم بکشد و خبری تازه برای صفحه حوادث حریص روزنامهها فراهم کنند.
نظر شما