کنکاش در فرهنگ نوشتاری مناطق مختلف جهان اسلام ، آیینه روشنی در نوع باور ها و اعتقادات دینی مردمان و نخبگان آن مرز و بوم است .
از جمله آثاری که گواه بر جایگاه اهل بیت از منظر بزرگان اهل سنت است ، و تا کنون به آن توجه ویژه ای نشده است ، حدیقه امان اللهی است. این اثر کاری است از میرزا عبد الله سنندجی ، متخلص به (رونق) در سال 1265 هجری قمری که تذکره نویش و شاعر زمان و مکان خویش است .
میرزا عبدالله در اصل ، از اهل سنت همدان است . او به کردستان هجرت می کند و مسولیت منشی گری دیوان امان الله خان ثانی ، والی آن دیار را بر عهده می گیرد .
پژوهشگران از دیوان او به نام تذکره صغیر نیز یاد کرده اند . شاید این نام از آن روی بوده است که او اثر دیگری معروف به "تذکره کبیر" هم داشته است.
مرثیه او در برای سید الشهدا به این قرار است :
"آه از دمی که شاه شهیدان کربلا
آمد سوی مصاف به میدان کربلا
بینور گشت شمع شبستان احمدی
از تندباد ظلم در ایوان کربلا
بوی بهشت و خون شهیدان دهد کسی
گر بو کند گلی زگلستان کربلا
لب تشنه اهل بیت، ولی زآب چشمشان
سیراب گشته خاک بیابان کربلا
جز آب تیغ و زهر سنان لقمهای نبود
از کوفیان نواله مهمان کربلا
معمار روزگار بنای الم نهاد
روزی که ریخت طرح شبستان کربلا
دیوان آدمی لقب از آتش ستیز
بر باد داده خاک سلیمان کربلا.
بر اهل بیت دیده افلاک خون گریست
چشم زمانه هیچ نگویم که چون گریست. "
نظر شما