جرم علی الاصول یک پدیده اجتماعی است و انسانهای زیادی مرتکب جرم میشوند اما جرم باید اثبات شود تا به فردی بتوان صفت مجرم را اطلاق کرد اما پیش از آن باید اصل را بر برائت قرارداد و تا زمانی که فرد به طور عادلانه در مراجع ذیصلاح محکوم نشود حق نداریم به فردی لفظ مجرم را اطلاق کنیم و سادهترین لفظ همان «متهم» است و هرگز این حق برای کسی وجود ندارد که فردی را قبل از اثبات جرم با نام آشوبگر، دزد و اخلالگر به جامعه معرفی کند به خصوص اینکه حکم محکومیت قطعی صادر نشده است.
حتی برخی بر این باورند که اطلاق نامهایی این چنین بعد از صدور حکم محکومیت چندان شایسته نیست چرا که ممکن است این افراد مورد بیمهری دستگاه قضایی قرار گرفته باشند و شاید به زودی تبرئه شوند بنابر این صرف محکومیت دلیل «بزهکاری» نیست بلکه در این مرحله میتوانیم صفت محکوم کیفری به فرد اطلاق کنیم و پیش از آن نباید به افراد صفت ناراحت کنندهای را نسبت داد و این موضوع آن زمانی حادتر میشود که اطلاق نامهایی مانند آشوبگر و اخلالگر به افراد از سوی صدا و سیما صورت بگیرد و چنین رفتاری از سوی صدا و سیما محکوم است چرا که باید فرد در محضر دستگاه قضایی محاکمه شود و بعد از اثبات جرم به جامعه معرفی شود اما این رویکرد از سوی صدا و سیما و اهانت به مردم قابلیت پیگیری حقوقی دارد به خصوص اینکه در قوانین کیفری ما مسئولیت اشخاص حقوقی به رسمیت شناخته شده است.
گاهی مشاهد میشود که برخی از رسانهها از اسامی مخفف برای تخریب افراد بهره میگیرند که این مسئله نیز مصداق عملکردهای متقلبانه از قانون است که امکان شکایت را برای افراد فراهم میکند به خصوص اینکه اگر اسم مخفف آنقدر مشهور باشد که همه مردم متوجه آن نام شوند برای فرد مزبور امکان شکایت را به صورت جدی از آن رسانه به وجود میآورد.
استاد حقوق دانشگاه تهران
نظر شما