ارتباط گفتاری، مهمترین رفتار انسان و تاثیر متقابل اجتماعی است. اگر خوب بنگریم میبینیم که تفاوت حیات انسان بادیگر موجودات زنده و حیوانات در این است که او ارتباط خود را از طریق گفتار و سخن محقق میسازد.
«گوش دادن، سخن گفتن، خواندن و نوشتن» از عناصر اصلی ارتباط انسانی به شمار میرود و بر اساس نتایج یک تحقیق علمی، گوش دادن 42درصد، سخن گفتن 32 درصد، خواندن و مطالعه 15 درصد و نوشتن یازده درصد این مهارتها را در برمیگیرند. آن گونه که نتیجه این پژوهش نشان میدهد 74 درصد این مهارتها به گفتن و شنیدن اختصاص مییابد و خواندن و نوشتن با وجود بار علمی، تنها 26 درصد را به خود اختصاص داده است.
کلام موهبتی آسمانی است که ازطرف خداوند به انسان عطاشده و همین موهبت سبب برتری آدمی از حیوان است؛ به گونهای که انسان را حیوان ناطق نامیدهاند.
جنس صدا و تُنالیته و ویژگی آن یک امر غریزی و ژنتیک و خدادادی است اما چگونه سخن گفتن، آشنایی با فن بیان و آیین سخنوری؛ ژنتیک و غریزی نیست بلکه مهارت و توانایی است که در جریان آموزش، تمرین و کسب تجربه حاصل میشود.این آموزش بهتر است مانند دیگر علوم از همان دوران نوجوانی و جوانی آغاز شود و در صورت استعداد و بهرهوری ذاتی و نیز برخورداری از عشق و علاقه در حوزه سخن و فن گفتار و بیان، سخنور و گویندهای توانا تربیت شود.
بررسی تاریخ تمدن بشر این نکته را روشن میسازد که بشر از دیرباز با فن سخنوری آشنا بوده و برای پیشبرد مقاصد خود و اقناع دیگران از این موهبت ویژه استفاده میکرده، اما به درستی معلوم نیست اولین بار چه کسی قواعد آن را تنظیم و به عنوان یک فن و هنر در میان مردم رایج کرده است.
آنچه که بدان مقاصد خود را بیان کنند، علم کلام یا سخنوری است، سخنگویی فن و هنر والای اقناع و ترغیب است، یعنی چیزی که به وسیله آن غرضِ سخنور حاصل میشود، شنونده، سخنِ گوینده و صاحب سخن را میپذیرد و باور میکند و بر منظور او برانگیخته میشود.
اهمیت بیمانند این هنر تا بدان جاست که حضرت موسی علیه السلام چون سخنور چندان خوبی نبود و فن بیان را نمیدانست و آوایی خوش نداشت سخنگویی را برای خویش برگزید تا پیامهای الهی و دعوتهای او را با مهارت و زیبایی بیان کند.
شاید کسانی که از لحاظ حرفهای و شغلی، سروکار چندانی بافن بیان و شیوه سخنوری ندارند بر این باور باشند که این هنر به چه کارشان میآید و آیا در سیر زندگی و حرکت روبه جلو برای کاروحرفه آنها میتواند موثر و مفید باشد یا نه؟ تجربه نشان داده که درهر حرفه و پیشهای اگر هنر درست سخن گفتن و فن بیان مناسب و زیبا را بدانیم، میتوانیم از آن در جهت بهبود کیفیت کار خود بهره گیریم.
به دور و اطراف خود نگاهی بیاندازیم؛ میبینیم که اگر یک کاسب و فروشنده، کارمند و یا مدیر شرکت، راننده تاکسی، معلم و استاد دانشگاه و به طور کلی همه صاحبان مشاغل، آیین سخنوری، فن بیان و چگونه حرف زدن را حتی در سطح اولیه آن بدانند و بیاموزند، تا چه اندازه در کار و حرفه آنها و جذب مشتری و کسب سود بیشتر برایشان موثر و کارساز واقع میشود و بی جهت نیست که در دنیای امروز که عصر ارتباطات نامیده شده آیین سخنوری و فن بیان از اصول اولیه و محوری مدیریت و بازاریابی است.
60
نظر شما