اعلمی نوشته است : چاوز در جنگ مامورین دیپلماتیک با وزارت خارجه ایالات متحده شخصا اولیوراستون,شان پن یا نوام چامسکی را به عنوان سفیر ایالات متحده پیشنهاد کرد, اما این پیشنهادها در مقام تمسخر این افراد نبود,چون چاوز معتقد است این ها نخبگانی هستند که بهتر از بقیه مخصوصا از لاری پالمر سفیر پیشنهادی آمریکا می فهمند که همسو با مطبوعات چاپ واشینگتن اتحاد پنهانی چاوز با شورشیان فارک را تکرار می کند.
وی افزوده است : معمولا تنش های سیاسی چاوز با دیگران پس از دیدارهای دوجانبه رودر رو حل و فصل می شود,کما اینکه پس ازگفت و گوی چاوز با هیلاری کلینتون فضای جاری تلطیف شد, حالا دعوای چاوز به عنوان ساختار شکن نهادهای داخلی پیشین مجددا به سازمان پرسابقه و 35 عضوی کشورهای امریکایی هم کشیده شده است.
اعلمی درباره اختلاف چاوز توضیح داده است: لاختلاف نظر چاوز با سازمان کشورهای آمریکایی(OAS) به دو مساله باز می گردد. یکی انتقادهایی که اکثریت کشورهای قاره از عملکرد سازمان دارند. آن ها سازمان را با وجود داشتن اهداف مطلوب تنها ظاهری پسندیده از باطنی خنثی و ناتوان می بینند که طی سال های طولانی عملا نتوانسته است کارکرد مناسبی در آمریکای لاتین داشته باشد و به یک سازمان تشریفاتی و عامل سرکوب جنبش های مردمی و انقلابی بدل شده است.
مساله دوم عملکرد سازمان در قبال کودتای 2002 ونزوئلا بود. سازمان واکنش خاصی در قبال کودتا نداشت و اجلاس با تاخیر پس از شکست کودتا برگزارشد ,سه سال بعد از فراخوانی سفیر مکزیک از کاراکاس چاوز, رییس جمهور مکزیک ویسنته فاکس را به خاطر عمکرد غیر حمایتیش از وی در اجلاس سازمان توله سگ فرمانروا نامید و این خنثی بودن سازمان در کودتای 2009 هندوراس هم تکرار شد.
متن کامل مطلب وی را اینجا بخوانید.
نظر شما