حدود هفت سال پیش در انجمنهای مختلف خانه تئاتر بحث قرارداد مستقل با عوامل تئاتر مطرح شد. هدف این طرح امنیت شغلی و تأمین بخشی از معیشت هنرمندان تئاتر بود. اما در بخشهای مختلف اتفاقهایی افتاد و مخالفتهایی وجود داشت که طرح این قراردادها پذیرفته نشد. البته در دوره آقای نشان طرحی مشابه به وجود آمد که از قراردادهای پیشنهادی ما برگرفته شده بود که البته نظر اهالی تئاتر را تأمین نمیکرد. قرارداد تیپ شامل قراردادهای از پیش نوشته شدهای میشود که برای عوامل مختلف تئاتر تهیه شده و شرایط کار و میزان دستمزد هر یک از عوامل را مشخص کرده است. هر کدام از این قراردادها بسته به نوع تخصص هنرمندان رشته تئاتر یکسری الحاقیه و پیوست دارد.
پیماننامه بین خانه تئاتر و مرکز هنرهای نمایشی نشان از قبول این قراردادها و پیوستهای آنها دارد. قراردادهایی که مبلغهای آنها تا پایان سال 88 اعتبار دارد. قرار است برای اطمینان از اجرای این پیماننامه، معاونت هنری وزارت ارشاد آن را امضا کند تا به یک سند رسمی و تاریخی در تئاتر ایران تبدیل شود.
بهمن پارسال، آقای پارسایی در جلسهای با حضور اعضای خانه تئاتر قول دادند که ارجای این قراردادهای تیپ را خودشان ضمانت کنند و الحق که تا به حال هم بر سر قولشان بودهاند.
این قراردادها تا پایان تیر ماه امسال نهایی و تصویب میشود و براساس تصویب مرکز هنرهای نمایشی تمام آثاری که از 15 تیر 88 به بعد اجرا میشوند براساس این قراردادها، کار خواهند کرد.
درست است که ما با استانداردهای تئاتر حرفهای فاصله بسیار داریم اما این قراردادها گام اول در مسیر نزدیک شدن به تئاتر حرفهای است و البته برنامههای بعدی برای گامهای بعدی هم در راه است.
این قراردادها هم از نظر اقتصادی و هم از نظر هنری به تئاتر کمک خواهد کرد و همچنین جلوی بعضی از بیقانونیهای موجود در تئاتر را خواهد گرفت.
عضو خانه تئاتر
نظر شما