اروپا، سرنوشت ماست

هانس - دیتریش گشنر از سال 1974 تا 1992 میلادی وزیر امورخارجه آلمان بوده است.

تقویت نقش سیاسی اتحادیه اروپا در جهان از جمله خواست‌های آلمان است که از زمان توسعه همکاری سیاسی‌اروپایی، تقویت نقش سیاسی اتحادیه در جهان است.

به اعتقاد آلمان حفظ امنیت اعضای اتحادیه در برابر تهدیدهای نوع جدید وظیفه مشترک تمام اعضای این اتحادیه است. از طرف دیگر همچنین باید گفت که رأی اروپا در عرصه سیاست جهانی می‌تواند در برابر رأی انفرادی اعضا از اهمیت بیشتری برخوردار باشد.

در این میان باید گفت که آلمان به لحاظ وجهه‌ای که در اروپا از آن خود کرده بیش از هر کشور دیگری به عنوان حامل و ابزار سیاست خارجی خود سود جسته است.

از سالها پیش اعتقاد به حل و فصل بهتر مسائل سیاست خارجی و سیاست امنیتی در اتحاد با دیگران در بین افکار عمومی آلمان از حمایت اکثریتی پروپاقرص برخوردار است. از همین‌رو سیاست آلمان در قبال اروپا مبتنی بر تقویت کارایی اروپا بوده که هم شامل تقویت سیاست مشترک خارجی و امنیتی و هم دفاعی شده است.

این خواست با قرارداد لیسبون و ایجاد پست نماینده عالی برای سیاست خارجی و امنیتی که مسئولیت روابط خارجی اتحادیه را به عهده خواهد داشت، تأمین خواهد شد.

تصویب و اجرای پیمان لیسبون به نوعی آزمون برای تمام کشورهای عضو اتحادیه اروپا بشمار می‌آید. مسئولیتی سنگین که در حیطه سیاست و تاریخ کشورها را به امر مشخصی رهنمون می‌شود؛ که آلمان نیز در میان کشورهای اروپایی از این امر مستثنی نیست.

اتحادیه اروپا بطور جدی علاقه‌مند به تعمیق روابط دوستانه با کشورهای آسیای‌میانه است. دولت فدرال آلمان با این پیش‌زمینه در چارچوب ریاست دوره‌ای خود بر اتحادیه اروپا (نیمه اول سال 2007 میلادی) یک استراتژی برای روابط بین اتحادیه و کشورهای آسیای‌میانه ارائه داد.

آلمان و شرکای اروپایی‌اش به دلیل آنکه ائتلاف‌ها و شرایط تأثیرگذار در دهه‌های گذشته تغییر یافته و تعادلی جدید در منافع و خواست‌ها، سازش‌پذیری سیاست اروپایی را به چالش خواهد طلبید، با چالش‌های جدیدی روبه‌رو هستند.

از منظر اقتصاد جهانی نیز وزنه‌ها جا‌به‌جا خواهند شد و اقتصاد اروپا در رقابتی جهانی با مراکز اقتصادی دیگر قرار خواهد گرفت.

اروپا جای کوچکی نیست، رفاه و امنیت وظایف اولیه یک حکومت از منظر کلاسیک، امروزه بدون اتحادیه اروپا قابل دستیابی نیستند.

از این‌رو سیاست یک پارچگی و روش و نهادهای اجرایی آن نه امری تزئینی که جزئی از جوهره سیاست در اروپا محسوب می‌شوند. هر موضوع مهم در جوامع این قاره همزمان مسئله‌ای برای مجموعه اتحادیه اروپاست، زیرا کمتر مسئله‌ای می‌توان یافت که سایر اروپائیان با آن درگیر نباشند. اتحادیه اروپا برای سیاست بین‌المللی آلمان در مرکز سیاسی اروپا عرصه‌ای مهم باقی خواهد ماند.

آلمان در سیاست اروپایی خود از تعمیق یک پارچگی، توسعه آن به شمال، جنوب و شرق و گسترش نهادهای آن بدون هیچ قید و شرطی حمایت کرده است. نقطه قوت سیاست آلمان در  قبال اتحادیه اروپا از یکسو جهت‌گیری رابطه آلمان و فرانسه به نفع این اتحادیه و از سوی دیگر رابطه نزدیک با اعضای کوچک‌تر این اتحادیه بوده است. بسیاری از موانع تصمیم‌گیری و مراحل کلیدی در اتحادیه با تلاش آلمان و آمادگی‌اش برای سازش به کرات با موفقیت پشت سر گذاشته است.

به نظر میرسد برجسته شدن هویت امنیت اروپائی برای سیاست خارجی آلمان نقشی مهم در تقویت ثبات ستون اروپایی ناتو به عهده خواهد داشت.

هانس - دیتریش گشنر از سال 1974 تا 1992 میلادی وزیر امورخارجه آلمان بوده است.

روزنامه تاگس اشپیگل /ترجمه شقایق لامع‌زاده