جشنواره دچار خلل نمی‌شود

تمامی مستندسازان چه کسانی که در بخش دولتی این نوع سینما فعالیت می‌کنند و چه کسانی که فعالان صنفی محسوب می‌شوند، همه اهالی خانواده بزرگ سینمای مستند ایران هستند؛ به این ترتیب، هر اتفاقی که برای یک بخش از این گروه رخ دهد گروه دیگر را هم تحت‌تأثیر قرار می‌دهد و اتفاقات مربوط به برخی همه را شامل می‌شود.

نامه‌ای که از سوی اعضای انجمن مستندسازان امضا شده بیش از آنکه جشنواره سینما حقیقت را مخاطب خود قرار دهد و واکنشی به این جشنواره باشد اعتراضی صنفی را به نمایش می‌گذارد. جشنواره سینما حقیقت در طول دو سال برگزاری موفقیت‌هایی به دست آورده و جایگاهی مناسب در عرصه بین‌الملل به دست آورده است. این نکات برای جشنواره‌ای که فقط دو سال از برگزاری آن می‌گذرد، اتفاقی قابل توجه و مهم است. اما اکنون در مقابل این جشنواره گروهی از مستندسازان موضعی گرفته و اعلام کرده‌اند که به دلیل وضعیت به وجود آمده برای فیلمسازی آنان مایل نیستند در این جشنواره حضور داشته باشند. همین دلیل به خوبی نشان می‌دهد که نقش برگزارکنندگان جشنواره سینما حقیقت در این تصمیم‌گیری اهمیت و تأثیری نداشته است و اعضای یک صنف مایل شده‌اند تا اعتراض خود را به برخی شرایط به واسطه مخاطب قراردادن این جشنواره اعلام کنند.

با توجه به این وضعیت جشنواره سینما حقیقت نیز از حرکت خود در مسیری که از دو سال قبل آغاز شده است، باز نمی‌ایستد و امسال نیز شاهد برگزاری دور جدیدی از این جشنواره خواهیم بود. تصور نمی‌شود با وجود آنکه این تعداد از مستندسازان اعلام کرده‌اند که آثار خود را در جشنواره شرکت نخواهند داد جشنواره دچار خللی در زمینه برگزاری شود. وظیفه ما مسئولان برگزاری جشنواره سینما حقیقت برپا‌کردن این جشنواره فرهنگی است. این جشنواره مخاطبانی دارد که فقط در گروه مستندسازانی که نامه را امضا کرده‌اند، نمی‌گنجد و بر همین اساس ما کار فرهنگی خود را همچنان دنبال خواهیم کرد.

البته در این میان به نامه‌ای که گروهی از مستندسازان هم نوشته‌اند احترام می‌گذاریم و اصراری برای حضور آنان در جشنواره نخواهیم داشت. برخورد ما براساس احترام متقابل خواهد بود.