آمریکا به طور کامل از افغانستان خارج نمی شود و تنها استراتژی نظامی خود را تغییر خواهد داد.

پیرمحمد ملازهی 

برنامۀ اعلام شده از سوی اوباما برای خروج نیروهای نظامی از افغانستان برآمده از نیازهایی درونی است که در سخنرانی اوباما نمود یافت.

اول اینکه هزینۀ اقتصادی حضور نظامیان آمریکایی در افغانستان که در آخرین برآوردها رقم 110 میلیارد دلار سالانه اعلام شده است، دیگر برای آمریکا قابل تحمل نیست. به علاوه افکار عمومی آمریکا با درک واقعیات موجود به مخالفان اصلی جنگ تبدیل شده اند و بالای 60 درصد از شهروندان آمریکا مخالف جنگ افغانستان هستند.

مسئله دوم نزدیکی انتخابات ریاست جمهوری آمریکاست. اوباما و دمکراتها به خوبی می دانند که اگر فکری برای خروج نظامیان آمریکایی از افغانستان نکنند، در آن صورت این احتمال وجود دارد که جمهوریخواهان با استفاده از شرایط موجود و ضعف های دولت اوباما برندۀ انتخابات باشند.

اما در صحنه داخلی واقعیت اینست که جنگ نظامی با طالبان به بن بست رسیده است و عملا هیچ دورنمایی برای پیروزی آمریکایی و ناتو وجود ندارد.حتی نگرانی از شکست نظامی هم وجود دارد به طوری که برخی از فرماندهان نسبت به قوی بودن این احتمال هشدار داده اند. بنابراین وقتی راه حل نظامی به بن بست رسیده، آمریکا درصدد آزمودن راه حل های سیاسی است.

کرزی به تازگی اعلام کرده است که طالبان با آمریکا وارد مذاکره شده اند و پیشتر نیز انگلیسی ها با طالبان وارد مذاکره شده بودند تا آنها را به پذیرش راه حل سیاسی تشویق کنند.ظاهرا آمریکایی ها پیشنهادی به طالبان داده اند که خیلی مسئله مهم و حساسی است، مبنی بر اینکه شرق و جنوب افغانستان که عمدتا پشتون نشین است، به طالبان واگذار شود . بدین ترتیب افغانستان شکل جدیدی خواهد یافت و حتی برخی بر این اعتقادند که این طرح آمریکا ممکن است به تجزیه افغانستان بینجامد. ولی خبرها گویای آنست که ملامحمد عمر طرح آمریکایی ها را نپذیرفته و طبق شواهد موجود شرط اول آنها خروج نظامیان آمریکایی و ناتو از افغانستان است و آنها همچنان بر خروج  اصرار دارند.

اما در کنار همۀ این مسائل مسأله ای که در خصوص افغانستان بعد از خروج نظامیان بسیار قابل توجه می باشد، اینست که نیروهای خارجی به طور کامل از افغانستان خارج نمی شوند. برای رسیدن به این هدف آنها به دو مسئله امید بسته اند.

اول آنکه روند آشتی ملی با فشارهای موجود بر پاکستان و قطع حمایت آنها از طالبان و تشویق برای پذیرش روند صلح و مشارکت در قدرت سیاسی افغانستان، به سرانجام و نتیجه ای مثبت برسد .

امیدواری دوم آمریکایی ها اینست که در این فاصله قرارداد استراتژیک را با دولت افغانستان به امضاء برسانند و بتوانند پایگاههای مهم نظامی و استراتژیک خود را در این کشور تأسیس کنند.

در مجموع برداشت من اینست که آمریکا به طور کامل از افغانستان خارج نمی شود و درصدد تأسیس پایگاه های خود در این کشور است و تنها استراتژی نظامی خود را تغییر خواهد داد. نشانه های تغییر استراتژی آمریکا نیز اعلام خروج نیروهای نظامی آمریکا و ناتو از این کشور است.

البته زمان اتمام این عملیات سال 2014 اعلام شده است: در مرحله اول قرار است 10 هزار نفر و در مرحله دوم 23 هزار نفر که در مجموع 32 هزار نفر از افغانستان خارج می شوند. اما در صورتی که افغانستان به همین شکل امروز باقی بماند و روند آشتی ملی به جایی برسد استراتژی آمریکا اینست که جنگ را ادامه ندهند و تنها نیروهای نظامی افغان را برای تأمین امنیت پشتیبانی کند.

اما در صورتی که آشتی ملی به جایی نرسد و همچنان جنگ و عملیات های خشونت بار ادامه داشته باشد، این نیروهای امنیتی و ارتش افغانستان خواهند بود که باید یک تنه در مقابل همه این تهدیدات ایستادگی کنند و تنها در صورت لزوم و در شرایط خاص می توانند از کمک آمریکایی ها استفاده کنند. چرا که آمریکا نه دیگر حاضر است هزینۀ مادی این جنگ را ادامه دهد و نه هزینۀ انسانی آن را. 23649

 

کارشناس شبه قاره

کد خبر 159809

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
1 + 9 =