در پی انتشار گزارشی در نقد سخنان محمدرضا فرزین، سخنگوی کارگروه تحول اقتصادی مبنی بر این که ضریب جینی (شاخص توزیع عادلانه درآمد) با اجرای قانون هدفمندسازی یارانه ها سیر نزولی به خود گرفته، دو تن از کاربران خبرآنلاین در اقدامی کم سابقه در قالب کامنت های گزارش مذکور مناظره مکتوبی را در خصوص وضعیت عدالت اقتصادی در ایران طی 6 سال گذشته انجام داده اند که ضمن تشکر از این دو کاربر گرامی که زمان قابل توجهی را به این امر اختصاص داده اند، متن کامل آن را می خوانید:
سیف زاده: آخه توزیع عادلانه تر درآمد اون هم پس از 6 سال اداره کشور بالاخره باید شواهدی هم داشته باشه. پس چرا ما هیچ نمودی از بهبود عدالت توزیعی نمی بینیم؟
محمد: برای اینکه شما فقط نگاهتون به تهرانه. یعنی ایران رو فقط تهران فرض کردید و تهران هم ولی عصر به بالا مشاهده کردید دوست عزیز. اگر پای حرف مردم روستاها بشینیم قاعدتا این تغییر رو بیشتر از من و شما احساس کردند.
سیف زاده: والا همین نماینده های مجلس همش می گن که وعده های سفرهای استانی دولت محقق نشده. پس چه جوری اوضاع روستاها بهتر شده؟ یعنی با همین یارانه 40 هزار و 500 تومانی بدون ایجاد شغل و رونق اقتصادی وضعیت روستایی ها بهتر شده؟
محمد: سیف اله جان ببخشید اما نماینده های مجلس توی چند سال اخیر روی یک نوار منطقی برخورد نکردند. یک روز منتقد اند و یک روز دیگر حمایت می کنند. حالا این رو هم کنار بگذاریم و بخوام به طور خاص به نکته ای که اشاره کردی جواب بدم باید بگم که قبول دارم اوضاع صد در صد بهبود پیدا نکرده اما قاعدتا بهتره شده. همه هم اذعان دارن بیشتر رای دولت دهم در همین جاها بوده. شما سهام عدالت رو نادیده می گیری، امکاناتی که به روستا ها رفت طی این چند سال رو هم فراموش کردی؟
سیف زاده: اولا که من سیف زاده هستم نه سیف اله. بعدش هم قبول دارم که بعضی انتقادهای مجلسی ها سیاسی کاریه ولی بالاخره آمارشون قابل تامله.میون همین دعواهای سیاسی حقایقی هم افشا می شه. تازه همین چند روز پیش اعلام شد که سود سهام عدالت 3 ساله که پرداخت نشده پس چه جوری درآمد روستایی ها بالا رفته؟
محمد: دوست من عذر خواهی می کنم. بگذار به پای خطای دید که اسمت رو اشتباه گفتم. اما آقای سیف زاده عزیز وقتی شما تایید می کنید برخی رفتار های مجلسی ها سیاسی است پس باید در آمار ها هم تامل کرد. من پای حرف خودم هستم و به نظرم طی سال های اخیر آنچه از عدالت مطرح می شه بیشتر در روستا ها انتشار پیدا کرد و من و شما حس نکردیم. اینکه می گید آمار مجلس قابل تامه مثال دارید؟ در ضمن سود سهام عدالت تا پایان سال 86 پرداخت شده این رو قبول دارم.
سیف زاده: خواهش محمدخان. ولی سوال من اینه که وقتی رشد اقتصادی نداریم، رکود داریم، کاهش ضریب جینی حتما خبر خوبی نمی تونه باشه. مثلا اگه همه با هم فقیرتر شوند و دهک های بالا درآمدشان بیشتر کم شود، باز هم ضریب جینی بهبود پیدا می کنه ولی آیا وضع ما بهتر شده؟
محمد: من به نظر می رسه سواد اقتصادی شما رو نداشته باشم واسه همین شاید عامیانه تر حرف بزنم . می خوام بگم رکود شرایط خودش رو داره اما داریم مشاهده می کنیم کارخانه های ما دارند کار می کنند. یعنی رکود کامل وجود نداره. دوست من چرا تاکید داری روی این که به لحاظ اقتصادی وضع مان بد تر شده اونم درست در شرایطی که دولت اراده کرد و قانون هدفمند کردن یارانه ها را اجرا کرد.
سیف زاده: خدا رو شکر که رکود کامل نداریم. اون وقت دیگه ورشکست شده بودیم ولی دوست عزیز هدفمندسازی یارانه ها 7 ماهه داره اجرا می شه، هنوز هم که هدفمندسازی به معنای واقعی اتفاق نیفتاده فقط کمی قیمت برخی حامل ها بالا رفته.نمی شه شلوغ کرد که اقتصاد ایران زیر و رو شده. بازم می گم این دولت 6 سال از عمرش می گذره، کدوم طرح اقتصادی و وعده اقتصادیش به بار نشسته که مدعی افزایش عدالت اقتصادی شده؟
محمد: سیف زاده عزیز داری فراموش می کنی که هدفمند کردن یارانه ها یعنی حرکت به سوی عدالت. موضوعی که دوستان در گذشته به ور کامل فراموش کرده بودند و آقای احمدی نژاد با شجاعت منحصر به فرد این کار را کرد. چرا در دولت های قبل این اتفاق نیفتاد؟ ولو فرض کنیم که همه روسای دولت اراده اجرایی شدن آن را داشتند اما به نتیجه ختم نشد.
سیف زاده: هدفمندسازی یارانه ها که بدون ایجاد فضای رقابتی و مهار تورم که به عدالت منجر نمی شه حتی می تونه وضع رو بدتر کنه. بعد هم کی گفته قبلی ها اجرا نکردند؟هاشمی سیاست تعدیل رو اجرا کرد ولی سیاسیون تاب نیاوردند. خاتمی هم افزایش ملایم قیمت ها را آغاز کرد که اصولگرایان مجلس مانع شدند. الان هم همون سیاست با شیب تندتر برای جبران وقفه ای که احمدی نژاد ایجاد کرد، داره اجرا می شه.
محمد: به نظرم از اونجا که آماری که ارائه می شه چندان قابل اتکا نیست ادامه بحث بی فایده است و تا همینجاش مفید بود. بقیه اش فکر می کنم تکرار گزاره های غلط باشه.
سیف زاده: کاملا موافقم.علت اصلی این که هیچ بحث اقتصادی به نتیجه نمی رسه اینه که دیگه آمار دقیق و کاملی از اوضاع اقتصادی کشور وجود نداره که موافق و مخالف بتونن دلیل محکم بیارن. همینه که بیشتر موافقت ها و مخالفت ها سیاسی به نظر میاد.
*نظر شما درباره بحث محمد و سیف زاده چیست؟ حق را به کدامیک می دهید؟ نظر خود را در قالب کامنت های مطلب حاضر برای خبرآنلاین ارسال کنید.
/3131
نظر شما