چند بیتی است از یک قصیده مفصل که قریب 10 سال پیش سروده بودم.
هرچه گشتم، اصل قصیده را پیدا نکردم. این چند بیت را از حافظه نقل کردهام.
ای نبوده از خدا جدا علی
ای جدا نبوده از خدا علی
ای دمیده در گلم نفیر روح
ای نوای نای بینوا علی
سینه خانقاه آه سرد شد
دم به دم بِدَم به سینهها علی
چشم عدل و داد مانده در رهت
تکیه زن به مسند قضا علی
گر قدر مقام مصطفیست نیست
جز قضا مقام مرتضی علی
باز شیعیان غریب ماندهاند
باز ناروا شده روا علی
باز هم یزید و شمر و کوفیان
باز هم حسین و کربلا علی
هست این نماز اهل آسمان:
«یا علی و یا علی و یاعلی»
ابتدای هرچه انتها خداست
انتهای هرچه ابتدا علی
نظر شما