- مهم نیست که چه پختهاید. مهم آن است که چطور آن را تزئین کردهاید و در چه ظرفی سر سفره مردم گذاشتهاید.
- هیچوقت غذایتان را شور نکنید. کمنمک بپزید. دیگران اگر بخواهند، خودشان به اندازه لازم نمک میزنند. مردم اساساً به همین میزان دموکراسی راضیاند. به وقتش هم میتوانید بگویید: «من همان کسی هستم که حتی میزان نمک غذا را هم به عهده شما گذاشتهام.» در چنین شرایطی امکان ندارد کسی یادش بیاید که شما اساساً نوع غذا را نپرسیدهاید و با تصمیم شخصیتان آن را پختهاید.
- اصلاً اهمیتی ندارد که غذایتان خوشمزه است یا بدمزه. مهم این است که خیلی به مهمانتان تعارف کنید.
- بدترین و بیکیفیتترین غذا، با یک دسر خوب ختم به خیر میشود؛ ضمن اینکه دسر معمولاً خیلی ارزانتر از غذای اصلی برایتان تمام میشود.
- حتماً تهدیگ را سر سفره بیاورید. اینطوری به مهمانتان حالی کردهاید که همه غذا را آوردهاید. پس انتظارش بیخودی بالا نمیرود.
- برای خودتان دستکم یکسوم مهمان غذا بکشید. مسلماً مهمان شرمنده از مهماننوازیتان از میزان غذایی که در آشپزخانه روانه معدهتان کردهاید، بیخبر است. کسی که معده صاحبخانه را سونوگرافی نمیکند.
- حتماً زرده و سفیده نیمرو را قاطی کنید. اینطوری هرگز معلوم نمیشود چند تخممرغ هزینه کردهاید. اگر خاگینه باشد که چه بهتر، باد میکند و اساساً بیشتر به نظر میآید.
- هرگز حین آشپزی تصویر صورت خودتان را پشت ملاقه نگاه نکنید. چون زشت به نظر میرسید و از میزان عشق و علاقهتان به خودتان کاسته میشود.
- همیشه پرسروصدا آشپزی کنید و الکی ظرفها را به هم بزنید و گاهی بیخودی بگویید: «آخ سوختم» اینطوری دیگران بیشتر شرمنده میشوند و هرقدر غذایتان بدمزه باشد، بیخود خودشان را موظف میبینند که به پاس تلاشهای طاقتفرسا و بیوقفهتان، از غذا تعریف و از شما تشکر و تمجید بیشتری بکنند.
- یک کمی غذا ته یک ظرف ارزانقیمت بریزید و دور از چشم دیگران آن را وسط آشپزخانه به زمین بکوبید. بعد بگویید: «ای وای شرمنده نصف بیشتر غذا ریخت!»
- جلوی مهمانها با فرزندتان که قصد کشیدن غذا دارد، دعوا کنید و به او بگویید کمتر غذا بکشد. کارکرد این شیوه در احساس گناه و خجالت مهمان و ایمانش به مهماننوازی شما، فوقالعاده است.
28/242
نظر شما