سوم آذر هم آمد و رفت و کسی یادش نبود که آن روز،سالگرد مرحوم پرویز دهداری است.

پنجشنبه هفته پیش سوم آذر بود، همان روزی که وظیفه رسانه های ورزشی، از جمله خبرآنلاین بود تا یادی از مردی کنند که در روزهای خاکستری فوتبال مان برای نخستین بار کاری کرد بی مانند. اگرچه ثمره اخلاق گرایی اش را چندی بعد با گوله برف در آزادی گرفت و خم به ابرو نیاورد.
سوم آذرماه سالروز مرگ پرویز دهداری بود پیرمردی با کلاهی منحصر به فرد که بعد ها بعد از دریافت آن گلوله برفی و شعارهای عجیب در ورزشگاه، شد اسطوره اخلاق گرایی فوتبال ما. آنچه دهداری کرد مورد بحث ما نیست، قضاوت درست و غلطش هم با همان اساطیر دهه شصت که با اخلاق ترینش ناصر(محمد خانی) شماره 8 بود و عاقبتش این. قطعا سنگین تر و سوزناک تر از آن گلوله برفی که به صورت دهداری پرتاب شد این فراموشی بزرگی است که این روزها "فوتبال ما" را گرفته است.
فوتبالی که مدیرانش شعار اخلاق گرایی را بهتر از هر زمان دیگر ی می دهند، بازیکنانش قبل از امضای قرارداد چند صد میلیونی برگه ای را به اسم رعایت منشور اخلاقی امضا می‌کنند و تماشاگرانش ادعا می کنند بهترینند. این‌ها همه حکایت فوتبالی است که شادی پس از گلش جهانی می شود و کتک زدن داورش در تالش، جهانی تر.
پنجشنبه هفته پیش سالروز مرگ پرویز دهداری بود و جامعه فوتبال ما این روز را فراموش کرد تا یادمان برود حالا یک دهداری هم نداریم تا دست کم هنگام خشم دوباره با گلوله برفی بزنیمش.
 

251 43

کد خبر 187011

برچسب‌ها

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
8 + 9 =