مفاخر ماندگار

 چيرگي خرد و فرهنگ بر كامپرستي و آرزو بافي، آسان به چنگ نمي‌آيد. برتري دانش و هنر بر گهر با پرهيز از كاهلي و سعي مدام ميسر مي‌شود.

«چهره ماندگار» كه اكنون مصداق آن همراه ما و در جوار ماست، كم مي‌گويد و پرمغز مي‌نويسد. نه وقت كلمات را مي‌گيرد، نه زمان مخاطب را كم ارج مي‌شمرد. واژه‌ها را مي‌شناسد. به تناسب و به هنگام سخن مي‌گويد و اين براي جوان امروز موجب عبرت است. چگونه مي‌توان دانشمند بود و دانش خود را به خوبي عرضه كرد؟ به آثار و احوال ده‌ها شخصيت نخبه نظر كنيد. از دانشمندي كه يك قرن از طول و عرض زندگي‌اش به فراست بهره برده است تا جوان‌ترين آنها كه ده‌ها كتاب و مقاله علمي نگاشته است؛ عزت نفس، ايمان سرشار، قناعت و تلاش مداوم رمز اصلي موفقيت آنان است. اينها شخصيت‌هاي در دسترس‌اند. اسطوره و افسانه نيستند؛ پس همتي مي‌بايد تا نسل جوان ما بپويد و بپايد. آنچه بيشتر فكر و ذوق دانشمند حقيقي را مفتون خويش مي‌دارد، زيبايي است؛ از اين رو هر جا دانش و كمالي بيند، مي‌ستايد و اگر عيبي نيز مشهود افتد، آن را بيش از آنچه هست جلوه نمي‌دهد. بي‌گمان نمي‌توان توقع داشت كه استعداد‌هاي جوان بي‌ترس و واهمه مجال ظهور يابند و علم و فرهنگ ما را پرمايه سازند. اكنون جامعه علمي كشور انتظار دارد چهره‌هاي ماندگار، چون جلوداران كاروان علم و معرفت راه بنمايند، استعداد بپرورند، عشق بورزند و شفقت بپراكنند تا نسل جوان ما با اميد و تلاش آينده اين سرزمين توحيدي را رقم بزنند. در آينده تلاش مي‌كنيم برخي مميزات مفاخر ماندگار را بازگو و خاطراتي از آنها را ارائه كنيم و من كه جواني‌ام را همپا و همراه اين عزيزان بوده‌ام، همواره اين بيت شاعر تاجيكي را زمزمه مي‌كنم كه

اگر اي شمع شبي هم‌نفس من باشي/  چه دعا بهتر از اين است كه روشن باشي