سود این تاخیر، به جیب کیست؟!!!

براساس اصل شصت و نهم قانون اساسی، مذاکرات مجلس شورای اسلامی باید علنی باشد و گزارش کامل آن از طریق رادیو و روزنامه ی رسمی برای اطلاع عموم منتشر شود و گزارش و مصوبات جلسات غیر علنی نیز باید پس از برطرف شدن شرایط اضطراری برای اطلاع عموم منتشر گردد. در سال 1359 انتشار گزارش کامل مذاکرات مجلس، عده ای را به ستوه می آورد که نهایتا منجر به استفساریه ای میگردد و در آن دو راه پیش روی قرار می گیرد نخست آنکه یکصد نسخه از صورت مشروح مذاکرات از هر جلسه تهیه و در اختیار روزنامه رسمی قرارمی گیرد تا به عنوان ضمیمه روزنامه در اختیار مراکز نیازمند گزارده شود دو دیگر آنکه گزارشی فشرده حاوی تمام نکات و تصمیمات متخذه از مشروح مذاکرات در هر جلسه تهیه و در اختیار روزنامه رسمی جهت انتشار گزارده شود.که شورای محترم نگهبان در نظریه تفسیری خود در 08/11/1359 بدین شرح که " اصل 69 قانون اساسی صراحت دارد که باید گزارش کامل مذاکرات مجلس شورای اسلامی از طریق رادیو و روزنامه رسمی منتشر شود بنابر این اکتفا به دو طریق پیشنهاد شده خلاف قانون اساسی است" با آن مخالفت نموده و بر انتشارکامل، اصرار می نماید. از سویی، آئین نامه داخلی مجلس؛ مقرر داشته  "مذاکرات کامل هر جلسه همراه با مصوبات ضبط و ثبت و حداکثر چهل و هشت ساعت پس از آن، بین نمایندگان توزیع می‌شود." حال این سوال مطرح است که آیا انتشار روزانه گزارش کامل مذاکرات  مجلس در روزنامه منظور قانونگذار بوده است یا  همانند عملکرد مستمر روزنامه رسمی کشور؛ که بدون داشتن خبرنگار و سیستم پیاده سازی ؛ چشم به راه ارسال این گزارش از سوی مجلس  برای انتشاربا تاخیر (بعض موارد حتی با تاخیر بیش از یکماه) است، جالب اینکه، به رغم اصرار قانون اساسی به انتشار روزانه این مشروح و به یمن وسایل الکترونیکی ارسال از قبیل پست الکترونیکی و غیره ؛مجلس شورای اسلامی  با وجود  الزام به پیاده سازی و چاپ صورت مشروح مذاکرات مجلس، ظرف 48 ساعت؛و عمل به این الزام؛ آن را به موقع در اختیار روزنامه رسمی  کشور قرار نمی دهد تا اهل فن از انتشار به هنگام این مذاکرات نمایندگان ملت، بهره ها گیرند ،هر چند قصور روزنامه رسمی کشور نیز در تهیه روزانه این مذاکرات جای تامل دارد نه تحمل!

در راستای اصلاح این بد افزاری ساختاری؛ پیشنهاد می شود شرکت روزنامه رسمی کشور، در طول جلسات مجلس، با حضور عوامل خود،در مجلس؛نسبت به ثبت و پیاده سازی به هنگام مشروح مذاکرات مجلس اقدام نماید و یا اینکه مجلس به منظور صرفه جویی در هزینه ها، زحمت ارسال صورت مشروح مذاکرات  را به  جان بخرد.