خب، این طوری ست دیگر! سینمای ما هم دارد پوست می اندازد، جور دیگری می شود!شاید از اول هم جور دیگری بود و ما نمی دیدیم من نمی دیدم باید دیگر عینک بخرم؛پیرچشمی، بددردی ست.
روز اول با«سلام بر فرشتگان » شروع شد.تمام که شد جماعت در برج میلاد،کفی هم زدند بی رمق.فرزاد اژدری به عنوان کارگردان،سنگ تمام گذاشته بود برای کپسوله کردن برنامه های کودک شبکه قرآن،برنامه های اخلاق در خانواده شبکه یک در سال های دور و البته درس هایی از قرآن آقای قرائتی.فقط این سوال مطرح بود و هست که وقتی می شود در چند برنامه تلویزیونی ، خیلی مؤثرتر و پرمخاطب تر عمل کرد، چه نیازی ست به این همه هزینه کردن و جلوه های ویژه و البته فیلمنامه ای ناامیدکننده که از فرط ریتم کُند و ماجراهای اندکش حتی رمق یک فیلم 15 دقیقه ای را هم ندارد؟
الف.اگر فیلم اژدری سینمای کودک است چرا این همه حرف های بزرگسالانه توی فیلم است؟
ب.اگر این فیلم متعلق به سینمای آیینی ست چرا می خواهد به کمک ساز و آواز و حرکات موزون،مخاطب را به سالن نمایش بکشاند؟
ج.اگر«سلام بر فرشتگان » ، فیلمی متعلق به حوزه سینمای تخیلی ست[با همه وام هایی که از «هوک»،«بچه های جاسوس»و...دارد] چرا تخیل فقط در جلوه های ویژه تلویزیونی اش خلاصه شده نه در بافت قصه،افق دید نویسنده و جهان نگری راوی خردسال؟
[البته بازی خمسه فقط،نکته مثبت فیلم است.خمسه، همچنان بازیگری خلاق است.]
نمی دانم عامه پسندی سینمای ایران تا کجا می خواهد پیشروی کند؟«تلفن همراه رییس جمهور» به رغم ایده درخشان اولیه و چند بازی درخشان،ازجمله بازی مثل همیشه غافلگیرکننده مهدی هاشمی، هم از کارگردانی علی عطشانی ضربه می خورد هم از فیلمنامه ای که از نبود ریتم و ایده های جانشین برای لحظات مرده روایت،در رنج است و می خواهد با اتکا به شوخی های نازل در حد جوک های عامه،مخاطب را پای پرده نگه دارد.
می شود پیش بینی کرد که فیلم عطشانی در گیشه بفروشد و مخاطبان هم در نبود تخمه در سالن های این سال ها، برای شوخی های عامه پسندش،سر و دست خود را بشکنند اما آیا فیلم سیاسی که نه،اصلاً فیلم سالمی که با مخاطب خود و البته با چیزی،ضعیفه ای به نام هنر روراست است،این طوری ست؟
[مؤخره:
استفاده از زبان گیلکی در فیلم عطشانی،نقطه قوت آن است.در سال های اخیر،کمتر شاهد برخورد خلاقانه در دیالوگ ها با زبان های پرکاربرد ایرانی در سینمای ایران بوده ایم.می توانم برای این یک مورد کف بزنم اما مطمئن باشید برای کل فیلم کف نمی زنم و نزدم!
فیلم که تمام شد،پشت سرم توی سالن اصلی میلاد صدای کف می آمد؛من قبلاً هم صدای کف را پشت سرم شنیده بودم؛همان موقع که از تماشای دریایی کمابیش ساکن ، به سمت خانه برمی گشتم!]
نظر شما