اگر کسی یا کسانی تنوع گرایشهای اصولگرایان را باور نکنند، این اصولگرایان نیستند که متحد می شوند ، بلکه متوهمان و خوش خیال ها هستند که در جهل می مانند.
هنوز یک ماه نگذشته از روزهایی که چهره های اصولگرا به یکدیگر می تاختند و هر کدام، خود را برنده انتخابات می پنداشتند. دعوای جبهه پایداری با جمعیت رهپویان(که در جبهه متحد اصولگرایان متصدی تعیین کاندیداها بود) هنوز با یک جست و جوی ساده قابل بازیابی است. همچنین به راحتی قابل یادآوری است حمله مشترک جبهه پایداری و جمعیت رهپویان به اصولگرایان اصیل و پرسابقه ای که نه حاضر بودند به حرفهای این گردن نهند و نه به دستورات آن.
حالا که انتخابات تمام شده است، عده ای از اعضای جبهه پایداری و جمعیت رهپویان دم از اتحاداصولگرایان و تشکیل فراکسیون واحد اصولگرایان می زنند. اتحاد با کی؟ با همانها که تا دیروز به آنها ناسزا می گفتند و تهمت بارشان می کردند؟ این است سیاست اصولگرایانه؟ جل الخالق.
با این همه، کشف دلیل شعار "اتحاد" از سوی اینها کاملا قابل فهم است. جبهه پایداری و جمعیت رهپویان، هر دو ، هم قافیه را باخته اند و هم انتخابات را. اگر قرار باشد فراکسیون شان در مجلس جدا از سایر اصولگرایان باشد، تعدادشان لو می رود و در اصطلاح سیاسی "وزن" شان معلوم می شود ودر "وزن کشی های سیاسی" آینده ناگزیر خواهند بود پای شان را به اندازه گلیم شان دراز کنند.
نظر شما