درگذشت یک معلم کم نظیر

یکی از این فرهیختگان امروز در آرامگاه ابدیش می آرمد. آقای مرتضی کتیرایی  مردی کم نظیر بود. مامعلمین دربسیاری از موارد وقتی معلم برجسته ای را می بینیم مسحورش می شویم ودربرابرش زانو میزنیم تا دست پربرکتش راببوسیم و نقش الگویی اورا حتی درخلوت خودمان درذهن پرتلاطممان مرور کنیم.

استاد کتیرایی رااز هنرستان کارآموز و درسالهای 54 تا 56 شناختم. دبیر فیزیک بود ونقش الگویی بی نظیری رادرقالب یک معاون ایفا میکرد. وقتی با جذبه دوست داشتنیش درحیاط مدرسه خم می شد تاکاغذباطله ای رااز زمین بردارد تمام دانش آموزان موجوددرحیاط در چشم برهم زدنی آنجاراپاک سازی میکردند.

او الگویی بود که بدون تذکر و حرافی به تربیت نسل آینده می پرداخت. دبیران وهمکارانی بودند که شاید زمینه های مذهبی هم نداشتند ولی چنان مسحورتقوای ایشان بودند که قابل وصف نیست.از همان دوران نقش کمک رسانی و مددکاری به مستضعفین راخود انتخاب کرده بود هرچند که معلمی ساده زیست  و تااین اواخر مستاجربود .

بعداز انقلاب هرچند نمایندگی  مجلس و معاون وزیر آموزش و پرورش و سازمان بهزیستی و......در کارنامه  ایشان بود  اما شاخص ترین علاقمندی ایشان رسیدگی به کودکان استثنایی بود.این مرد فرهیخته و کارپرداز منضبط مجلس امروز درخاک می آرمد تا تجلی رفتارش رادر شاگردانش و در نسل آینده ببینیم. آرامش روحش رااز خدای بزرگ خواستارم و درگذشتش رابه همه شاگردان و به نسل معلمینی که به معنای واقعی میخواهند معلم باشند تسلیت میگویم.