همیشه معاون های فرد اول ورزش در کشورمان،آدم هایی بودند که بقای خود را در تامین نظر شخص رئیس سازمان تربیت بدنی سابق و وزیر ورزش و جوانان فعلی و یا اطرافیان متنفذ او می دانستند ولاغیر.جالب اینجا بود که خودشان هم باورشان شده بود که در دنیای ورزش همه کاره اند.
مهدی قدمی و کیومرث هاشمی را یادتان هست؟هر دو نفر در مقام معاون ورزش قهرمانی همه کاره سازمان تربیت بدنی وقت بودند.در هیچ مجمعی بدون اجازه و حضورشان حتی تنگ آب را پر نمی کردند و هیچ رایی بدون نظر آنها به گلدان ها ریخته نمی شد.یقه گیری و مصاحبه های این دونفر در تمام طول سال در باره ورزش و دست اندکاران آن قطع نمی شد و اگر فردی کمی تا قسمتی ساز مخالف می زد محال بود از دست آنان قسر دربرود.
تعویض و جایگزینی مدیران ورزشی و مربی ها ی عمده ی تیم های ورزشی و هم چنین آمد و رفت روسای فدراسیون ها همگی به نظر این دو نفر بستگی داشت.این دونفر ورزشی نبودند و البته هیچ دلیلی هم بر ناکارامدی آنها برخود برنمی تابیدند.هرچه انجام دادند فقط در گرو مصلحت خودشان بود و هرچه ورزشکاران این آب و خاک با تلاش و همت و جوانمردی خودشان توانستند افتخار کسب کنند،یکراست به کیسه ی این دونفر ریخته می شد.روزهای تعلیق فدراسیون فوتبال را یادتان هست؟کیومرث هاشمی که رئیسش نتوانسته بود ریاست فدراسیون فوتبال را به دیگر رویاهای برآورده شده اش اضافه کند چنان با کمیته انتقالی رفتار می کرد(که خودش هم عضوش بود)که گویی شمر و یزیدند و اجنبی به شمار می آیند.
دست تقدیر این دونفر را کنار زد هرچند کیومرث هاشمی مزد زحماتش را گرفت و یک معاونت ورزشی برایش در وزارت آموزش و پرورش تاسیس کردند تا سرش بی کلاه نماند.حالا حمید سجادی به طور تمام قد در جایگاه این دو قرار گرفته است.آدمی که اهالی ورزش از آمدنش خوشحال شدند.البته این خرسندی بی دلیل نبود.هرچه بود او فراوان عکس با شورت ورزشی داشت و المپین دو و میدانی کشورمان به شمار می آمد.باری اما همه این خرسندی ها الان مدتهااست که به یاس تبدیل شده.سجادی در کت و شلوار و در سمت معاون وزیر به یک مدیر انتصاب و انفصال تبدیل شده و جواب دادن هایش به سئوال خبرنگاران در باره نوع رفتارش نیز حکایت از غرور بی حد او دارد.
همین دیروز پیش سجادی در باره برکناری روسای چند فدراسیون ورزشی به سادگی اعلام کرد "مگر در بحبوحه جام جهانی مربی عوض نمی کنند."البته یادآوری این موضوع به او لطفی ندارد که آقای دونده ای که در المپیک هم دویده ای و 17 سال عضو تیم دو و میدانی ایران بوده ای،هنوز تفاوت ویژگی های المپیک را نمیدانی که با جام حهانی فوتبال مقایسه اش می کنی؟! یا رفتار یک فدراسیون عرب در جام جهانی را الگوی خودقرار می دهی؟در زمان قدمی و هاشمی در حال و روزی که آنها بر ورزش این مملکت خدایی می کردند،دل اهالی ورزش و علاقمندان به ورزش به این خوش بود که این ها ورزشی نیستند و بالاخره روزی می روند.این دلخوشی برای سجادی وجود نداشت.چراکه پیش از این او در ورزش وجود داشت.معلوم نیست این مدیریت و جاذبه هایش چه بر سر ورزشکاران ما میآورد؟
امروزاز رضازاده در باره مشکلات مالی فدراسیون وزنه برداری سئوال شده بود و همچنین نظرش را درباره برکناری چند رئیس فدراسیون جویا شده بودند.رضا زاده که قبلا در مصاحبه هایش در روزهای اولی که بر مسند ریاست فدراسیون تکیه زده بود بسیار مردم دار بود،به صراحت وجود مشکلات مالی را رد کرده بود .غافل از اینکه در طی ده روز اخیر هم کوروش باقری و هم بهدادسلیمی و برخی دیگر از اعضای تیم ملی وزنه برداری به روشنی گله مندی خود را از اوضاع مالی حاکم بر ورزش متبوعشان اعلام کرده بودند.و بامزه تز اینکه رضازاده با صراحت بیشتری در باره برکناری روسای فدراسیون ها گفته بود که در این باره نظری ندارد و پاسخی نخواهد گفت.
چگونه یک ورزشکار باید در دل مردمش جای بگیرد؟و چگونه باید این ورزشکار در طی سالهای سال این محبوبیت را حفظ کند و سلطان قلب ها باشد؟تختی مگر در سالهای آخر عمر قهرمانی اش ، بازهم مدالی گرفته بود؟او همیشه یک جور بود.محبوب شد،محبوب ماند و محبوب باقی خواهد ماند.ما چه بلایی بر سر ورزشکارانمان می آوریم که اینگونه می شوند؟مگر امثال علی دایی،حسین رضازاده در گرید جهانی با تشویق ها و اشک و آه همین ملت دلگرم نمی شدند؟حمید سجادی چطور؟آن از اقداماتش در زمان برگزاری انتخابات فدراسیون فوتبال که به لطف برنامه نود و عادل فردوسی پور همگان از طرز رفتارش باخبر شدند و اینهم از جواب دادنش در باره برکناری روسای فدراسیون ها در کمتر از 70 روز مانده به آغاز المپیک.بدبختی اینجااست که اگر قدمی و هاشمی خداروشکر از بدنه ورزش محو شدند این حمید سجادی و یا حسین رضازاده خودشان متعلق به این بدنه هستند.حمید سجادی عزیز برگرد و همان شورت ورزشی ات را بپوش و داخل پیست تارتان بدو !شاید روزگار ورزش قهرمانی و روحیه ای که داشتی به سراغت بیاید،حسین رضازاده ؛ایکاش تو هم همیشه همانی بودی که در المپیک سیدنی و آتن و در 4 دوره مسابقات قهرمانی جهان دیده بودیم.تو را به خدا لباس های ورزشی تان را بپوشید.ممکن است هنوز بوی آن دوران را بدهد و برایتان فکر و تعقل و توجه به هم تیمی هایتان(در مقیاس وسیع یعنی همه اهالی ورزش و همه ملت و همه ورزشدوستان(به ارمغان بیاورد
نظر شما