۷ حدیث اخلاقی گهربار از امام محمد باقر (ع)

به گزارش پایگاه فکر و فرهنگ مبلغ، به مناسبت شهادت پیشوای شیعیان امام محمد باقر (ع)، ۷ حدیث از ایشان نقل و تقدیم مخاطبان می‌گردد:

سه روز در پیش روی هر انسان

یابنَ الأیامِ الثَّلاثِ، یومُکَ الَّذی وُلِدتَ فیهِ، و یومُکَ الَّذی تَنزِلُ فیهِ قَبرَکَ، ویومُکَ الَّذی تَخرُجُ فیهِ إِلی رَبِّکَ، فَیا لَهُ مِن یومٍ عَظیمٍ.

ای فرزندِ روزهای سه گانه: آن روز که در آن زاده شدی، آن روز که در قبرت فرود می آیی و آن روز که به سوی پروردگارت بیرون می آیی . ای وای بر او از آن روز بزرگ! (تحف العقول: ص ۲۹ ۲)

بدترین پدر و بدترین فرزند

شَرُّ الآباءِ مَن دَعاهُ البِرُّ إلَی الإِفراطِ، وشَرُّ الأَبناءِ مَن دَعاهُ التَّقصیرُ إلَی العُقوقِ .

بدترین پدر، کسی است که نیکی کردن، او را به زیاده روی وا دارد و بدترین فرزند، کسی است که کوتاهی کردن، او را به نافرمانی و آزردن [ پدر] وا دارد.(تاریخ الیعقوبی: ج ۲ ص ۳۲ ۰)

بر آوردن حاجت برادر دینی

مَن قَضیٰ لِأَخیهِ المُؤمِنِ حاجَةً کَتَبَ اللّهُ بِها عَشرَ حَسَناتٍ، ومَحا عَنهُ عَشرَ سَیئاتٍ، ورَفَعَ لَهُ بِها عَشرَ دَرَجاتٍ، وکانَ عِدلَ عَشرِ رِقابٍ وَصَومِ شَهرٍ واعتِکَافِهِ فِی المَسجِدِ الحَرامِ .

هر کس حاجتی را از برادر دینی اش برآورد، خداوند در برابر آن، ده حسنه برایش می نویسد و ده سیئه را از او پاک می کند و ده درجه او را بالا می برد و برابر با آزاد کردن ده بنده و یک ماه روزه و اعتکاف او در مسجد الحرام است. (المؤمن: ص ۵۰ ح ۱۲۰ )

حفظ زبان

إِنَّ هَذَا اللِّسَانَ مِفْتَاحُ کُلِّ خَیْرٍ وَ شَرٍّ فَیَنْبَغِی لِلْمُؤْمِنِ أَنْ یَخْتِمَ عَلَی لِسَانِهِ کَمَا یَخْتِمُ عَلَی ذَهَبِهِ وَ فِضَّتِهِ.

زبان کلید هر خیر و شر است، پس سزاوار است مؤمن از زبان خود محافظت کند همان گونه که از طلا و نقره خود محافظت می‌کند.(تحف العقول)

کمالات انسان

اَلْکَمَالُ کُلُّ اَلْکَمَالِ اَلتَّفَقُّهُ فِی اَلدِّینِ وَ اَلصَّبْرُ عَلَی اَلنَّائِبَةِ وَ تَقْدِیرُ اَلْمَعِیشَةِ.

همه کمالات در سه چیز است. ۱- دین شناسی و فقاهت، ۲- صبر بر ناگواری ۳- به اندازه درآمد خرج کردن.(تحف العقول، جلد ۱، صفحه۲۹۲)

راستگویی

مَنْ صَدَقَ لِسَانُهُ زَکَا عَمَلُهُ وَ مَنْ حَسُنَتْ نِیَّتُهُ زَادَ اَللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ فِی رِزْقِهِ وَ مَنْ حَسُنَ بِرُّهُ بِأَهْلِهِ زَادَ اَللَّهُ فِی عُمُرِهِ .

کسی که زبانش راستگو باشد، عملش پاک شود، و کسی که نیتش نیکو باشد، روزی اش فراوان شود و کسی که با خانواده اش خوش رفتار باشد، عمرش زیاد شود. (بحارالانوار، جلد ۷۸، ص ۱۷۵)

چهارگنج نیکو

أَرْبَعٌ مِنْ کُنُوزِ اَلْبِرِّ کِتْمَانُ اَلْحَاجَةِ وَ کِتْمَانُ اَلصَّدَقَةِ وَ کِتْمَانُ اَلْوَجَعِ وَ کِتْمَانُ اَلْمُصِیبَةِ.

چهارچیز از گنج های نیکو هستند، پنهان کردن حاجت، پنهان کردن صدقه، پنهان کردن درد و پنهان کردن مصیبت. (تحف العقول، جلد ۱، ص ۲۹۵)