بن‌لادن تنها راه نجات اعتبار اوباما

اسامه‌بن‌لادن رهبر القاعده افغانستان هنوز کابوس امریکایی هاست و تحت تعقیب سازمان‌های اطلاعاتی جهان. مردی که نامش برای نخستین بار در آن یازدهمین روز از سپتامبر 2001 بر روی رسا‌نه های جهان نقش بست و همگان به تصویرش خیره می‌شدند تا قساوت مورد نیاز برای کشتن شهروندان غیرنظامی را در چشمانش ببینند.اکنون نیز پس از گذشت هشت سال از آن تاریخ هنوز فرماندهان امریکایی در افغانستان از کابوس اسامه سخن می‌گویند . از مردی که مرگش برای آمریکایی‌ها خوش یمن‌تر است تا بودن یا حتی دستگیری‌اش. چند روز پیش که رابرت گیتس وزیر دفاع ایالات متحده به صراحت اعلام کرد که اگر محل بن‌لادن را می‌دانست در دستگیری‌اش غفلت نمی‌کرد، همگان به این نتیجه رسیدند که مرد شماره یک القاعده همچنان ذهن دولتمردان این کشور را به خود اختصاص داده‌است . همزمان فرمانده ارشد نیروهای امریکایی در افغانستان در نطقی در پارلمان این کشور ادعا کرد که کشتن یا دستگیری اسامه بن‌لادن در شکست القاعده تاثیر بسزایی دارد . البته ناگفته پیداست که اسامه، صدام حسین نیست که در سوراخی پنهان شود و آمریکایی‌ها با چراغ قوه‌ای بر صورتش بیرونش بکشند.
استنلی مک کریستال، در کمیته‌های سرویس‌های نظامی مجلس نمایندگان و سنای آمریکا اظهار داشت که وی نمی‌تواند قول دهد راهبرد جدید نظامی‌اش به دستگیری بن‌لادن، رهبر القاعده منتهی می‌شود؛ زیرا زمانی که رهبر القاعده به خارج از افغانستان می‌رود تعقیب او "خارج از اختیارات" وی است.

مک کریستال در ادامه سخنانش افزود: من معتقدم بن لادن یک چهره‌ نمادین است که در مقطع فعلی زنده ماندنش القاعده را به عنوان یک سازمان تقویت می‌کند. فکر نمی‌کنم تا زمانی که او را دستگیر و یا کشته باشیم بتوانیم شکستش دهیم.
مک‌کریستال تاکید دارد که بن‌لادن همچنان در پاکستان است . این در حالیست که ژنرال جیمز جونز، مشاور امنیت ملی آمریکا اعتقاد دارد بن لادن برخی اوقات از مرز افغانستان - پاکستان عبور می‌کند.
مک کریستال و کارل ایکنبری، سفیر آمریکا در افغانستان به سوال‌های اعضای کمیته‌های‌ سرویس‌های نظامی سنا و مجلس نمایندگان آمریکا درخصوص راهبرد جدید دولت اوباما در افغانستان پاسخ دادند. بر اساس این راهبرد قرار است 30 تا 35 هزار سرباز جدید تا تابستان سال آینده به افغانستان اعزام شوند.
مک‌کریستال در مقام تایید استراتژی باراک اوباما در افغانستان در این خصوص گفت: در تابستان 2011 برای مردم افغانستان روشن خواهد بود که شورش‌ها به پیروزی منتج نخواهد شد و این فرصت برای آنها فراهم خواهد شد تا در کنار دولت خود حضور داشته باشند. هنوز طالبان در میان مردم منفور است و مردم افغانستان به سربازان خارجی به دید اشغالگر نمی‌نگرند بلکه به عنوان یک پل ضروری برای دستیابی به امنیت و ثبات آینده نگاه می‌کنند.