یکی از مترقی ترین اصول در قانون اساسی جمهوری اسلامی ایران مربوط به تشکیل شوراهای اسلامی شهر و روستا است که به نوعی برگرفته از تاکید و تصریح دین مبین اسلام مبنی بر«امرهم شوری بینهم و ...» می باشد.

امسال به دلیل حضور یکی از تزدیکانم در انتخابات شورای شهر یه شهرستان رفته بودم و همراه ایشان بودم.در این حضور ده روزه نکات مثبت و منفی را مشاهده کردم که به تناوب در این وبلاگ می نویسم.

یکی از نکاتی که در انتحابات شوراهای شهر بیش از هر چیزی مشهود بود حضور افراد از طایفه های مختلف بود.این موضوع موجب شده بود شور و حال خاصی در شهرهای کوچک ایجاد شود.اما نکته قابل تامل این بود که این حضور افراد از طایفه های مختلف و توجه افراد بزرگ وکوچک هر طایفه به پیروزی دراین انتخابات موجب بروز رفتارهای ناپسند و رقابت ناسالم و گاهی اوقات در گیری هم شده شد.همین مسئله هم موجب شد هزینه های گزافی کنند.

با توجه به وظایف شوراهای اسلامی درحوزه های مختلف بهتر این بود که در هر شهر با توجه به تعداد اعضاء شورا افراد بصورت تیمی(گروهی)با تخصص های مختلف اعلام حضور می کردند .دراین صورت به جای چند ستاد انتخاباتی برای هر فرد یک ستاد انتخاباتی فعال می شدف هزینه های چاپ پوستر کم می شد، تعدا پوستر های نصب شده در سطح شهر کم می شد، تعداد نیرو های اجرایی ستادها کمتر می شد، هزینه غذا و .. کمتر می شد و ...

اما موضوعی که بیش از هر چیزی موجب نگرانی من شده این است که در این انتخابات شورا ها زورآزمایی طایفه ها بیش از تخصص مورد نیاز افراد برای عضویت در شورای شهربه چشم می خورد که اگر ندبیری اندیشه نشود در انتحابات بعدی شورا های اسلامی شهر و روستا باید نگران بود.انشاءا...که این پیش بینی من در عمل تحقق پیدا نکند، ولی به عنوان کمترین کارشناس و به عنوان یک شهروند این نگرانی را دارم.

 

کد مطلب 299168

خدمات گردشگری

نظر شما

شما در حال پاسخ به نظر «» هستید.
4 + 11 =

آخرین اخبار